I SA/Ol 777/16
PostanowienieWSA w Olsztynie2017-04-06
Skład orzekający: Wiesława Pierechod, Renata Kantecka, Jolanta Strumiłło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy, która była już przedmiotem kontroli sądowej w zakresie jej zgodności z prawem, może zostać odrzucona ze względu na powagę rzeczy osądzonej, nawet jeśli obecna skarga dotyczy innej części uchwały lub innego podmiotu?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy może zostać odrzucona ze względu na powagę rzeczy osądzonej, jeśli wcześniejsza kontrola sądowa dotyczyła tej samej uchwały i została zakończona prawomocnym orzeczeniem oddalającym skargę. Sąd jest związany wcześniejszymi ocenami prawnymi, chyba że obecna skarga podnosi zarzuty indywidualne, które nie mogły być przedmiotem wcześniejszego postępowania.Stan faktyczny
Spółka A złożyła skargę na uchwałę Rady Miejskiej dotyczącą trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek oświatowych, kwestionując jej poszczególne paragrafy jako niezgodne z ustawą o systemie oświaty i Konstytucją. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na wcześniejsze postępowanie sądowe dotyczące tej samej uchwały, które zakończyło się prawomocnym oddaleniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wiesława Pierechod, Sędziowie sędzia WSA Renata Kantecka,, sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca), Protokolant specjalista Paweł Guziur, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2017r. sprawy ze skargi spółki A na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek oświatowych postanawia: odrzucić skargę.
I SA/Ol 777/16
Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu "[...]" Rada Miejska podjęła uchwałę Nr "[...]" w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Miasta dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek oświatowych oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania.
W dniu 15 lipca 2016 r. C. sp. z o.o. wezwała Radę do usunięcia naruszenia prawa dokonanego ww. uchwałą. Wezwanie nie zostało uwzględnione.
C. sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą uchwałę. Zaskarżyła uchwałę w części tj. § 8 ust. 4 ; § 9 ust. 1; § 9 ust. 2 jako niezgodne z art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, a nadto naruszenie art. 94 Konstytucji poprzez wyjście poza zakres delegacji ustawowej przy uchwalaniu aktu prawa miejscowego.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżonej części.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie skargi w całości. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, że zgodność z prawem zaskarżonej uchwały była przedmiotem badania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w sprawie II SA/Ol 465/13. W sprawie tej zapadł w dniu 18 lipca 2013r. wyrok w którym Sąd uznał, że badana uchwała jest zgodna z prawem. W tej sprawie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II GSK 2144/13 wyrokiem z 27 stycznia 2015r. oddalając skargę kasacyjną.
Organ podkreślił, że w takim przypadku zachodzi powaga rzeczy osądzonej co oznacza, że kolejna skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżona uchwała była już przedmiotem kontroli sądu pod względem jej zgodności z porządkiem prawnym. Organ wskazał również, że jak wynika z treści art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminy, rozpoznając skargę kolejnego podmiotu na akt prawa miejscowego, sąd administracyjny związany jest wcześniej dokonanymi ocenami. Wskazał również na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2013r. sygn. II OSK 2466/12 , w którym wskazano, że jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później ze skargi innego podmiotu, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie, o którym mowa, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach w jakich nie była rozpoznana wcześniej, to jest naruszenia indywidualnego interesu skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie podkreślić należy, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest zgodność zapisów uchwały nr "[...]" Rady Miejskiej z dnia "[...]" w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Miasta dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek oświatowych oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania.
W przedmiotowej sprawie zaskarżono uchwałę w części dotyczącej § 8 ust. 4 ; § 9 ust. 1; § 9 ust. 2 jako niezgodnych z art. 90 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty, a nadto naruszenie art. 94 Konstytucji poprzez wyjście poza zakres delegacji ustawowej przy uchwalaniu aktu prawa miejscowego.
W sprawie o sygnaturze II SA/Ol 465/13 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zaskarżono naruszenie art. 90 ustawy o systemie oświaty w związku z § 6 ust. 2, § 8 ust. 3i 4, § 9 ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6 załącznika do uchwały; naruszenie art. 94 Konstytucji w związku z art. 90 ustawy o systemie oświaty w związku z § 6 ust. 2, § 8 ust. 3 i 4, § 9 ust. 1, 2, 3, 4, 5, 6 załącznika do uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej z dnia "[...]". w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Miasta dla niepublicznych szkół, przedszkoli i placówek oświatowych oraz zakresu i trybu kontroli prawidłowości ich wykorzystania poprzez wydanie uchwały z przekroczeniem zakresu delegacji ustawowej.
Stwierdzić należy, że w obu powyższych sprawach zakres zaskarżenia uchwały pokrywa się. Zaskarżone są te same zapisy uchwały i podobna jest argumentacja co do zasadności zaskarżenia. Istnieje więc tożsamość przedmiotowa w obu sprawach.
Co do tożsamości podmiotowej to należy powołać się na ugruntowane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wielokrotnie wskazywał, że "powaga rzeczy osądzonej, o której stanowi norma art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy, w której sąd administracyjny rzeczywiście orzekał i skargę oddalił. Konsekwencją tego jest związanie sądu orzekającego o legalności aktu prawa miejscowego, po jego wcześniejszej kontroli sądowej ze skargi innego podmiotu, tymi ocenami wyroku oddalającego skargę na ten akt, które odnoszą się do ustaleń dotyczących praw i obowiązków ogółu jego adresatów oraz obowiązek sądu rozpoznania tych zarzutów, które mając charakter indywidualny nie mogły być przedmiotem rozpoznania sądu wcześniej orzekającego o legalności aktu, o którym mowa. To oznacza, że jeżeli o legalności aktu prawa miejscowego orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił, to sąd ten orzekając później, ze skargi innego podmiotu, jest związany dokonanymi wcześniej ocenami w zakresie, o którym mowa, a kolejną skargę może rozpoznać w granicach, w jakich nie była rozpoznawana wcześniej, to jest naruszenia indywidualnego interesu skarżącego". (vide: szczegółowe wyjaśnienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, między innymi w wyroku z dnia 4 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 1883/07 i postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt II OSK 737/09 oraz II OSK 2466/12).
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 lipca 2013r. oddalający skargę, zaskarżony był skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 27 stycznia 2015r.oddalił skargę kasacyjną. Zgodnie z zapisami art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Zakres zaskarżenia w sprawie II SA/Ol 465/13 był szerszy, gdyż obejmował większą liczbę przepisów uchwały niż w niniejszej sprawie.
Dlatego biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 § 1pkt 4 w związku z przepisami art. 170 i 171 p.p.s.a należało orzec jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło