II SA/Ol 743/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant sekretarz sądowy Maciej Lipiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" r., nr "[...]" w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego osoby bezrobotnego oddala skargę. 1. W dniu [...] M.R. (dalej zwana: skarżącą) zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy w I. (dalej; PUP) składając oświadczenie, że nie pozostaje w zatrudnieniu, jak również nie wykonuje innej pracy zarobkowej, jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, zobowiązując się do zawiadomienia organu o okolicznościach powodujących brak gotowości do pracy. 2. Decyzją z dnia [...] Starosta uznał skarżącą za osobę bezrobotną z dniem [...] oraz odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 oraz art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 645 ze zm.) zwanej dalej: u.p.z.i.r.p. W uzasadnieniu wyjaśniono, że z przedstawionych dokumentów wynika, iż w dniu rejestracji skarżąca spełniała warunku do uznania za osobę bezrobotną, zaś suma okresów, o których mowa w art. 71 ust. 1 i 2 ww. ustawy, przypadających w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji jest krótsza niż 365 dni, co stanowi podstawę odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. 3. W związku z ujawnieniem nowych okoliczności, które istniały w dniu wydawania decyzji, a które nie były znane organowi który ją wydał, Starosta (dalej: Starosta) postanowieniem z [...] wznowił postępowanie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 149 § 1 i 2 oraz art. 150 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1257) dalej jako: k.p.a., w sprawie - uznania za osobę bezrobotną - zakończonej decyzją Starosty z dnia [...]. 4. Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b i art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p., Starosta orzekł o: - uchyleniu decyzji z dnia [...] w sprawie uznania za osobę bezrobotną z dniem [...] i odmowie przyznania prawa do zasiłku; - o odmowie uznania za osobę bezrobotną z dniem [...]. W uzasadnieniu powołano się na okoliczność, że w miesiącu lipcu br. PUP w oparciu o informację z Krajowego Rejestru Sądowego ustalił, iż w wyniku rejestracji Spółki dokonanej w dniu [...] 2016r. Pani M.R. (dalej: skarżąca) pełni funkcję Prezesa Zarządu w Spółce A w I. Przytoczono treść art. 2 ust. 2 pkt 2 u.p.z.i.r.p. wskazując, że jednym z podstawowych elementów definicji bezrobotnego jest gotowość do podjęcia zatrudnienia, której istotą jest założenie aby osoba poszukiwała zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z zamiarem, zdolnością i gotowością jej podjęcia w pełnym wymiarze czasu obowiązującym w danym zawodzie. Przepis art. 201 § 1 ustawy z 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016r. poz. 1578 ze zm.) stanowi natomiast, że zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Z tego wynika, że członek zarządu spółki posiada określone uprawnienia, ale także przypisane zostały mu również obowiązki. Wyjaśniono, że w dniu 21 lipca 2017r. skarżąca zgłosiła się do urzędu pracy załączając do akt uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki A potwierdzającą fakt powołania do Zarządu Spółki i pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. Skarżąca złożyła oświadczenie, w którym potwierdziła pełnienie ww. funkcji lecz podała, że nie posiada umowy o pracę na pełnienie tej funkcji ani nie otrzymuje wynagrodzenia z tego tytułu. Wyjaśniła, że do jej obowiązków na chwilę obecną należy składanie podpisów i umów. Podkreślono, że z dokonanych ustaleń - aktualnej informacji KRS - wynika, że Spółka nie jest w stanie likwidacji, nie została zawieszona jej działalność. Posiadana dokumentacja tj. informacja KRS, uchwała Zgromadzenia Wspólników z [...] oraz oświadczenie skarżącej potwierdzają, że nie została ona odwołana ze swojej funkcji ani nie złożyła z niej rezygnacji. Przytoczono orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym wyrok WSA w Bydgoszczy z 7 września 2011r. sygn. II SA/Bd 719/11, zgodnie z którym pełnienie funkcji członka zarządu spółki skutkuje koniecznością wykonywania określonych obowiązków, a wobec tego nie sposób przyjąć aby osoba taka była zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż osoba nie otrzymuje wynagrodzenia z tego tytułu, co nie zmienia oceny, że nie spełnia podstawowej przesłanki do uzyskania statusu osoby bezrobotnego (wyrok WSA w Warszawie sygn. II SA/Wa 1742/16). W tym stanie sprawy nie ulega wątpliwości, że skarżąca podpisując umowy działa jako Prezes Spółki. Wyjaśniono, że wobec złożonego oświadczenia przez zainteresowaną nie prowadzono dodatkowego postępowania w przedmiocie działania i faktycznej aktywności Spółki, skoro pełnienie wskazanej funkcji powoduje ograniczoną jej gotowość do podjęcia pracy. 5. Od tej decyzji skarżąca złożyła odwołanie podnosząc naruszenie art. 7 k.p.a., art. 7a § 1 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. i wnosząc o uchylenie decyzji oraz przywrócenie statusu osoby bezrobotnej. Zarzuciła, że organ nie zbadał należycie okoliczności jej sprawy, z góry zakładając, iż pełnienie przez nią funkcji prezesa zarządu Spółki wyklucza gotowość do zatrudnienia. Skarżąca wyjaśniła, że pełnienie wskazanej funkcji nie koliduje z jej gotowością do podjęcia zatrudnienia. Podkreśliła, że jest aktywna w poszukiwaniu odpłatnego zatrudnienia, o czym świadczą jej wizyty w PUP oraz u pośrednika pracy z ramienia PUP. Była aktywna w poszukiwaniu pracy, składała liczne CV do różnych pracodawców, interesowała się szkoleniami, stażami. Wskazała, że powołane orzeczenia sądów są nieadekwatne do tej sprawy, gdyż każda wymaga indywidualnego badania i oceny dowodów, czego organ I instancji nie uczynił. Podkreśliła, że wydanych zostało także wiele orzeczeń sądów administracyjnych, w których przyjęto, że sam fakt pełnienia funkcji w zarządzie spółki prawa handlowego nie wyklucza gotowości do podjęcia zatrudnienia przez osobę bezrobotną i nie można z tego tytułu pozbawić statusu osoby bezrobotnej. 6. Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przytoczono treść materialnoprawnej podstawy decyzji tj. art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. wskazując, na istotne elementy definicji bezrobotnego. Dokonując oceny spełnienia przesłanek do nabycia statusu osoby bezrobotnej, Wojewoda zwrócił uwagę, że w przypadku osób pełniących funkcję w zarządach spółek prawa handlowego, istotne znaczenie ma nie to, czy czynności związane z pełnieniem funkcji są wykonywane odpłatnie, lecz to, że na każdej z osób pełniących omawiane funkcje ciążą określone zadania, które muszą one wykonywać, co do zasady osobiście. Sam fakt pełnienia funkcji prezesa spółki i zakres obowiązków przypisanych przez ustawodawcę do tej funkcji, zdaniem Wojewody oznaczają, że taka osoba nie może być uznana za gotową do podjęcia zatrudnienia w omawianym znaczeniu. O możliwości uzyskania statusu bezrobotnego przesądzają kwestie formalne. Domniemanie, że osoba pełniąca funkcję prezesa spółki nie może być uznana za gotową do podjęcia zatrudnienia i tym samym nie kwalifikuje się do grona bezrobotnych, może być obalone tylko przez złożenie rezygnacji z przedmiotowej funkcji. Do obowiązków organów administracji nie należy badanie zakresu dyspozycyjności osoby ubiegającej się o przyznanie jej statusu bezrobotnego, ani badanie przyczyn, dla których nie zrzekła się ona pełnionej funkcji, zwłaszcza w sytuacji, gdy jest to prawnie dopuszczalne i obiektywnie możliwe (por. wyrok NSA z 28 czerwca 2011r. sygn. akt I OSK 338/11). Podkreślono, że osoba bezrobotna musi być gotowa do podjęcia zatrudnienia, przy czym takiego stanu nie można utożsamiać wyłącznie z samą potencjalną chęcią podjęcia zatrudnienia, lecz osoba taka musi wprost uzewnętrznić wolę świadczenia pracy. Gotowość do pracy nie może być sprowadzana wyłącznie do czynników subiektywnych istniejących po stronie zainteresowanej. Gotowość do podjęcia zatrudnienia musi być oceniana także w kategoriach obiektywnych, musi być rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwością podjęcia pracy. Podkreślono, iż zainteresowana zarzuciła organowi brak wyczerpującego postępowania co do zbadania jej faktycznej gotowości do podjęcia zatrudnienia, gdy tymczasem wezwana do dostarczenia umowy spółki, o co wystąpiono pismem z dnia 12 lipca 2017r., nie udostępniła takiego dokumentu poprzestając na własnym oświadczeniu oraz uchwale Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z [...]. Z poczynionych ustaleń wynika, że to skarżąca jest odpowiedzialna za składanie oświadczeń w imieniu Spółki, co potwierdza zakres jej uprawnień i obowiązków wynikający z art. 201 § 1 Kodeksu spółek handlowych. Skoro skarżąca nie zrzekła się tej funkcji, nie została zawieszona w swoich prawach, ani nie wykazała, że ujawniony w rejestrze KRS skład zarządu jest nieaktualny, przy czym jest jedynym upoważnionym podmiotem do prowadzenia działalności Spółki, to nie sposób uznać, że wykazała pozostawanie w gotowości do podjęcia zatrudnienia. Nie można także uznać aby piastowana przez nią funkcja miała jedynie charakter "tytularny", na co wskazano w wyrokach NSA: z dnia 1 marca 2017r. sygn. I OSK 3283/15, z dnia 25 maja 2016r. sygn. I OSK 1982/14, czy I OSK 1983/14). 7. Na tą decyzję M.R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia oraz przywrócenia statusu osoby bezrobotnej. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 k.p.a., art. 7a § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 1 ust. 3 i art. 2 ust. 1 pkt 2 u.p.z.i.r.p. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że PUP w I. nigdy nie zaproponował i nie skierował skarżącej do pracy, zaś ona nigdy nie odmówiła podjęcia pracy. Podała, że pełniona funkcja w zarządzie spółki nie zajmuje jej wiele czasu, przy czym organ w uzasadnieniu decyzji wybiorczo cytuje jej stwierdzenia. Nie zgadza się z argumentacją, że pełnienie funkcji prezesa spółki wyłącza jej gotowość do podjęcia pracy, gdyż idąc takim tokiem rozumowania, wykonywanie licznych obowiązków domowych, czy opieka nad dziećmi, odbieranie korespondencji uznać należałoby za wykluczające gotowość podjęcia zatrudnienia. Pominięto liczne dowody takie jak wizyty i częste kontakty z PUP i z pośrednikiem pracy z ramienia PUP, które skarżąca nawiązywała aktywnie poszukując zatrudnienia. Po raz kolejny podkreśliła, że przytaczane orzeczenia sądów administracyjnych dotyczące uchylenia statusu osoby bezrobotnej są nieadekwatne do jej sprawy. Zwróciła uwagę, że w orzecznictwie funkcjonuje także wiele innych orzeczeń, które podzielają pogląd, iż sam fakt pełnienia funkcji w zarządzie spółki prawa handlowego lub innej organizacji nie wyklucza gotowości do podjęcia zatrudnienia (patrz wyrok NSA: z dnia 27 lipca 2012r. sygn. I OSK 11/12, z dnia 14 maja 2008r. sygn. I OSK 1184/07, z dnia 13 stycznia 2012r. sygn. I OSK 1231/11 oraz wyroki WSA z dnia 13 lutego 2013r. sygn. III SA/Lu 761/13, z dnia 8 czerwca 2011r. sygn. IV SA/Wr 1276/11, oraz z dnia 11 marca 2011r. sygn. III SA/Gd 573/09). 8. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Wobec tak zakreślonych granic orzekania przez sądy administracyjne należy wyjaśnić skarżącej, że sąd administracyjny nie posiada uprawnienia do przywrócenia statusu osoby bezrobotnej, a jedynie do kontroli czy decyzje organów administracji publicznej odpowiadają przepisom prawa. Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wyjaśnić pozostaje, iż rozstrzygnięcie Wojewody nastąpiło w wyniku zainicjowania, z urzędu, nadzwyczajnego trybu postępowania, jakim jest wznowienie postępowania, które w tej sprawie wszczęte zostało w trybie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z jego treścią w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W tym stanie prawidłowo organ orzekający I instancji po powzięciu informacji, że skarżąca w dacie zarejestrowania jako osoba bezrobotna pełniła funkcję prezesa zarządu spółki z o. o. zainicjował wskazane postępowanie. Okoliczność ta nieznana w dacie wydania decyzji z dnia [...] w sposób oczywisty obligowała organ do podjęcia działań i wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie organy obu instancji uznały, że skarżącą w dacie rejestracji w PUP oraz w dacie wydania decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem [...] nie spełniała wszystkich przesłanek niezbędnych do uzyskania statusu bezrobotnego, bowiem pełniła funkcję Prezesa Zarządu Spółki, nawet jeśli funkcję tę wykonywała nieodpłatnie. Wyjaśnić należy, że podstawę materialnoprawną skarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2017r. poz. 1065, ze zm). Zgodnie z definicją sformułowaną w art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy pod pojęciem bezrobotnego należy rozumieć osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a - g lub lit. i, j, l oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Warunkiem posiadania statusu bezrobotnego jest nadto zachowanie wymogów wymienionych w lit. a - m przywołanego art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Definicja ta skonstruowana jest w istocie z dwóch części. W pierwszej z nich wskazuje się na swego rodzaju przesłanki pozytywne, a więc na warunki, które muszą być spełnione, by można było uzyskać (zachować) status bezrobotnego. Druga część zawiera zespół przesłanek negatywnych, w więc okoliczności, które uniemożliwiają nabycie (zachowanie) tego statusu. Z ich zestawienia jednoznacznie wynika, że nie każda osoba rejestrująca się w urzędzie pracy może być uznana za bezrobotnego. Wszystkie niezbędne wymogi muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak któregokolwiek z nich wyklucza nabycie czy zachowanie omawianego statusu. Nie jest możliwe odstąpienie od nich nawet ze względu na szczególne uwarunkowania konkretnej sprawy. Kwestie statusu bezrobotnego, nie zależą od uznania organów orzekających. Brzmienie art. 2 ust.1 pkt. 2 u.p.z.i.r.p. jest kategoryczne. Żadne inne okoliczności poza wymienionymi w ustawie nie mogą mieć w przedmiotowych sprawach istotnego znaczenia. Postępowanie wyjaśniające sprowadza się do ustalenia czy zachodzą w sprawie wyliczone w art. 2 ust. 1 pkt 2 okoliczności faktyczne. W rzeczonej sprawie w ocenie Sądu orzekające organy w sposób uzasadniony treścią przywołanego przepisu uznały, że skarżąca nie spełnia przesłanki uzyskania statusu osoby bezrobotnej z uwagi na pełnienie funkcji Prezesa Zarządu Spółki A w I. tj. przesłanki bycia osobą "zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia" w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub danej służbie. Jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych, które Sąd w tej sprawie podziela, pojęcie "gotowości do podjęcia pracy" nie oznacza możliwości podjęcia nie jakiejkolwiek działalności zarobkowej lecz gotowość - co do zasady (z wyjątkiem osób niepełnosprawnych) - do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Ustawa nie wyjaśnia wprost pojęcia "gotowości do pracy". Jednakże kierując się zasadami wykładni funkcjonalnej, celowościowej i systemowej, nie można takiego zapisu utożsamiać wyłącznie z samą potencjalną chęcią podjęcia przez zainteresowaną pracy. Niewątpliwie taka deklaracja także jest niezbędna. Nie ulega bowiem wątpliwości, że osoba dążąca do uzyskania statusu bezrobotnego w chwili rejestracji musi wprost (a nie w sposób tylko dorozumiany) i w konkretnej formie (podpisanie w obecności urzędnika formuły oświadczenia znajdującego się na karcie rejestracyjnej) uzewnętrznić wolę świadczenia pracy. Jednakże gotowości do pracy nie można sprowadzać wyłącznie do czynników subiektywnych istniejących po stronie zainteresowanego. Gotowość do podjęcia pracy musi być oceniana również w kategoriach obiektywnych. (...) Dlatego gotowość do podjęcia pracy musi oznaczać rzeczywistą, faktyczną i aktualną możliwość podjęcia pracy (por. wyrok NSA z 28 czerwca 2011r. sygn. I OSK 338/11, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl),). Okoliczność pełnienia przez M.R. funkcji prezesa jednoosobowego zarządu Spółki jest bezsporna. Wynika po pierwsze z treści znajdującego się w aktach odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego Nr KRS [...], gdzie w podrubryce 1 dot. danych osób wchodzących w skład organu (zarządu) widnieje nazwisko skarżącej jako Prezesa Zarządu oraz z oświadczenia skarżącej z dnia 21 lipca 2017r., że jej obowiązkiem jest składanie podpisów oraz umów. W tym oświadczeniu zawarła też informację, że nie uzyskuje z tytułu pełnienia tej funkcji wynagrodzenia, nie posiada umowy o pracę . Art. 201 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 1577) dalej: k.s.h. stanowi, że zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę, przy czym, zarząd składa się z jednego albo większej liczby członków - § 2 cyt. przepisu. Nadto prawo członka zarządu do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych spółki - art. 204 § 1 k.s.h. Zatem do obowiązków i uprawnień członka zarządu należy prowadzenie spraw spółki i jej reprezentowania we wszystkich czynnościach. Nadto pozostaje wskazać na treść art. 211 § 1 zd. 1 k.s.h., zgodnie z którym członek zarządu nie może bez zgody spółki zajmować się interesami konkurencyjnymi ani też uczestniczyć w spółce konkurencyjnej jako wspólnik spółki cywilnej, spółki osobowej lub jako członek organu spółki kapitałowej bądź uczestniczyć w innej konkurencyjnej osobie prawnej jako członek zarządu. Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, skarżąca jest jednoosobowym zarządem Spółki A, a przy braku przedłożenia samej umowy spółki, o co była wzywana w toku postępowania administracyjnego, stwierdzić pozostaje, że do zakresu jej obowiązków nie należy tylko, jak podała w oświadczeniu, składanie podpisów i umów ale prowadzenie pełniej działalności ww. Spółki zgodnie z zakresem działalności opisanym w dziale 3 Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącym przedmiotu działalności, który obejmuje m.in. pranie i czyszczenie wyrobów włókienniczych i futrzarskich, ale także działalność związaną z zatrudnieniem, działalność usługową związaną z utrzymaniem porządku w budynkach i zagospodarowaniem terenów zielonych, czy działalność związaną z administracyjną obsługą biura i pozostałą działalność wspomagającą prowadzenie działalności gospodarczej. Reasumując prowadzenie przez jednoosobowy zarząd spraw spółki nie pozwala na przyznanie jej Prezesowi posiadania przymiotu pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia zwłaszcza, że należy także mieć na uwadze zakaz podejmowania wszelkich konkurencyjnych interesów wynikających z art. 211 § 1 k.s.h. W orzecznictwie sądowym ugruntowany został pogląd, że pełnienie funkcji w zarządzie spółki prawa handlowego, nawet w przypadku niepobierania wynagrodzenia z tego tytułu powoduje brak pełnej gotowości do podjęcia zatrudnienia, a zatem osoba ta nie spełnia podstawowych przesłanek uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Pogląd ten wyrażony w tezie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lutego 2002r. sygn. akt II SA 2902/01 oparty był na regulacji ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2003r., Nr 58, poz. 514), niemniej zachowuje aktualność na gruncie obowiązującej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Takie stanowisko zostało potwierdzone w wyroku NSA z dnia 28 czerwca 2011r. sygn. I OSK 338/11 oraz wyroku NSA z dnia 1 marca 2017r. sygn. I OWSK 3283/15 (dostępne w CBOSA), gdzie wskazano, że istotne znaczenie znajduje okoliczność, czy osoba pełniąca funkcję członka zarządu może być uznana za gotową do podjęcia zatrudnienia. Jeżeli bowiem, osoba taka jako jednoosobowy zarząd, jedyny organ uprawniony do prowadzenia spraw spółki, jest jedynym upoważnionym do prowadzenia działalności tego podmiotu gospodarczego, to nie posiada takiego przymiotu gotowości do podjęcia zatrudnienia. Skoro w rzeczonej sprawie skarżąca jest takim jednoosobowym zarządem uprawnionym i obowiązanym do prowadzenia działalności spółki, gdyż została wybrana do pełnienia funkcji prezesa, nie zrzekła się tej funkcji i nie została zawieszona w swoich prawach, ani też nie wykazała, że ujawniony w rejestrze skład zarządu jest nieaktualny, i nawet jeśli nie pobiera wynagrodzenia z tego tytułu, to nie wpływa to na ocenę, że skarżąca jest co najmniej współprowadzącym działalność spółki. To zaś oznacza, że nie można było przyjąć, co prawidłowo stwierdziły organy orzekające w sprawie, że skarżąca "wykazała gotowość do podjęcia zatrudnienia". W tym zakresie pozbawione podstaw są zarzuty strony, co do braku przeprowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 7 i art. 7a i art. 77 § 1 k.p.a., gdyż zebrany materiał pozwalał na dokonanie oceny o braku spełnienia po stronie skarżącej przesłanki gotowości do podjęcia zatrudnienia. Na marginesie pozostaje również wyjaśnić, że Sądowi znane są inne przywołane przez skarżącą wyroki sądów administracyjnych, w których wskazano na konieczność prowadzenia postępowania co do ustalenia, czy rzeczywiście pełnienie funkcji członka zarządu spółki skutkuje brakiem gotowości do podjęcia zatrudnienia bez wyjaśnienia faktycznego zakresu pełnienia tej funkcji, jednak w przytaczanych przez stronę wyrokach stan faktyczny sprawy był odmienny, gdyż wynikało z nich, że albo spółka nie prowadziła żadnej działalności od wielu lat, a funkcja pełniona była jedynie "tytularnie", albo brakowało organu przed którym członek zarządu mógł zrezygnować z pełnionej funkcji, zawsze jednak oceniano zakres obowiązków i uprawnień takiego członka zarządu. Mając powyższe na względzie Sąd nie stwierdzając naruszenia przepisów prawa, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.