II SA/Ol 76/15

Dnia 30 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia NSA Janina Kosowska Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 roku sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne - oddala skargę. Decyzją z dnia 29 września 2014 r. działający z upoważnienia Starosty E. Podinspektor w Wydziale Komunikacji i Transportu, po uzyskaniu informacji potwierdzającej, że kierowca przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, skierował A. M. posiadającego prawo jazdy kategorii B na badanie psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił art. 99 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 600 ze zm.) dalej jako: u.k.p. Od tej decyzji A. M. wniósł odwołanie podnosząc, że decyzja została wydana jedynie w oparciu o informacje pochodzące od Komendanta Wojewódzkiego Policji odnośnie naliczenia skarżącemu punktów karnych za naruszenia w ruchu drogowym. Organ nie wziął pod uwagę, że skarżący po uzyskaniu w dniu 7 lipca 2014 r. informacji z ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego, iż do dnia 7 lipca zgromadził on 18 punktów karnych, w dniu 10 lipca 2014 r. odbył szkolenie w "[...]" Ośrodku Ruchu Drogowego w celu obniżenia liczby przypisanych mu punktów. O fakcie przekroczenia dopuszczalnej liczby punktów skarżący dowiedział się z pisma otrzymanego od organu I instancji. Decyzją z dnia 17 listopada 2014 r., Rep. "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyjaśniono, że skarżący w okresie od 25 lutego 2014 r. do 6 lipca 2014 r. uzyskał 28 punktów karnych za naruszenie przepisów i zasad ruchu drogowego. Wskazano, że po wszczęciu w dniu 11 sierpnia 2014 r. postępowania w sprawie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu w związku z przekroczeniem 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów i zasad ruchu drogowego, pełnomocnik skarżącego poinformował organ I instancji, iż w dniu 7 lipca 2014 r. skarżący uzyskał informację z ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego, że do dnia 7 lipca zgromadził 18 punktów karnych. W tej sytuacji skarżący w dniu 10 lipca 2014 r. odbył szkolenie powodujące obniżenie liczby przypisanych mu punktów w "[...]" Ośrodku Ruchu Drogowego. Organ odwoławczy zauważył jednak, że szkolenie skarżący odbył już po przekroczeniu 24 punktów karnych, zatem nie mogło ono spowodować zmniejszenia liczby punktów karnych. Po przekroczeniu liczby 24 punktów kierowca poddawany jest obowiązkowemu badaniu psychologicznemu. Na powyższą decyzję A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) zwanej dalej: k.p.a., poprzez ustalenie, że skarżący w okresie 25 lutego 2014 r. do 6 lipca 2014 r. uzyskał 28 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego; - art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy oraz zinterpretowanie wątpliwości odnośnie stanu faktycznego na niekorzyść skarżącego; - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej wydanego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu podniesiono, że po uzyskaniu przez skarżącego w dniu 7 lipca 2014 r. informacji z ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego, iż do dnia 7 lipca zgromadził on 18 punktów karnych, w dniu 10 lipca 2014 r. odbył on szkolenie w "[...]" Ośrodku Ruchu Drogowego w celu obniżenia liczby przypisanych mu punktów. O fakcie przekroczenia dopuszczalnej liczby punktów skarżący dowiedział się z pisma otrzymanego od organu I instancji. Nie miał zatem możliwości zakwestionowania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji, dokonującego wpisów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, odnośnie przypisania mu punktów za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Ponieważ Starosta prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi nie ma kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy za naruszenia przepisów ruchu drogowego, należało zawiesić postępowanie do czasu uzyskania stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Policji w tym zakresie. Skarżący zarzucił, iż organy obu instancji nie rozważyły treści udzielonej skarżącemu informacji odnośnie ilości punktów karnych, charakteru tej informacji oraz wpływu jej treści na działania podejmowane przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, że sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji stwierdził, że skarga i zarzuty w niej zawarte nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 listopada 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w sprawie skierowania skarżącego na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b u.k.p., zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli przekroczył on liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W rozpoznawanej sprawie skarżący w okresie od 25 lutego 2014 r. do 6 lipca 2014r. uzyskał 28 punktów karnych za naruszenie przepisów i zasad ruchu drogowego. Okoliczność ta wynika z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 24 lipca 2014 r. o skierowanie skarżącego na badania psychologiczne (k. 1 akt adm.). W myśl art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) to Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, przypisując określonemu naruszeniu odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10. Tylko zatem ten organ jest uprawniony zarówno do dokonywania wpisu przypisanych kierowcy punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, jak i do ich usuwania. Przy czym podkreślić należy, że czynności ewidencyjne mają charakter czynności materialno-technicznych, które mogą być przedmiotem odrębnej skargi do sądu administracyjnego. Pogląd ten akceptowany jest jednolicie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, które przyjmuje, że wpis do ewidencji prowadzonej przez komendanta wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialnoprawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy ppsa., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. I OSK 1968/14, dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl)). W przypadkach spornych tylko sąd administracyjny może stwierdzić nieprawidłowość dokonanego wpisu do wspomnianej wyżej ewidencji. Inny organ administracyjny, w toku prowadzonego przez siebie postępowania, takich kompetencji nie posiada i jest związany treścią danych zawartych w ewidencji (por. wyroki NSA z dnia: 4 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 127/13; z 9 sierpnia 2013 r., sygn. I OSK 855/12; z 24 października 2012 r., sygn. I OSK 1203/11, z dnia 15 marca 2012 r., sygn. I OSK 413/11; dostępne w CBOSA). Organ prowadzący postępowanie w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne nie jest zatem uprawniony do korygowania wpisów dokonanych przez organ prowadzący ewidencję (Policję) i podejmuje rozstrzygnięcie w oparciu o dane z ewidencji kierowców naruszających przepisy o ruchu drogowym. W sprawie nie ma znaczenia okoliczność, że skarżący w dniu 7 lipca 2014 r. uzyskał informację z ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego, iż do dnia 7 lipca 2014 r. zgromadził 18 punktów karnych, skoro dzień wcześniej, tj. w dniu 6 lipca 2014 r. naruszył przepisy ruchu drogowego, za które otrzymał 10 punktów karnych za przekroczenie prędkości powyżej 50 km/h, mając już uprzednio 18 punktów karnych, które zostały zgromadzone wcześniej bez naruszenia do którego doszło w dniu 6 lipca 2014 r., co jednoznacznie wynikało z uzyskanej informacji o wpisach w ewidencji kierujących naruszających przepisy ruchu drogowego. Skarżący, wbrew zarzutom skargi, liczby punktów wpisanych do ewidencji nie podważył, a organy administracyjne w postępowaniu w sprawie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu związane są liczbą punktów wpisanych do ewidencji kierowców. Oczekiwanie skarżącego, aby w tym postępowaniu organ przeprowadzał postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie prawidłowości przypisania mu punktów karnych, nie mogą być spełnione, gdyż w obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do podjęcia takich działań. Decyzja wydawana w trybie art. 99 ust. 1 pkt 3 u.k.p. ma charakter związany, a więc przekroczenie przez kierowcę liczby 24 punktów karnych, obliguje organ do skierowania go na tego rodzaju badania. W ocenie Sądu, również zarzuty natury procesowej dotyczące naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1, art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. nie zasługują na uwzględnienie, albowiem organy obydwu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie, rozważając wszechstronnie zebrany w sprawie materiał dowodowy, a w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano także uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności organ uzasadnił swoje stanowisko, a także wyjaśnił podstawy prawne decyzji i przytoczył przepisy prawa. Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżone decyzje są zgodne z prawem materialnym, nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które dawałoby podstawę do wyeliminowania rozstrzygnięć z obrotu prawnego. Na marginesie jedynie należy wskazać, że skarżący w skardze nie podał aby dokonał skutecznego zakwestionowania ustalonych przez komendanta wojewódzkiego Policji wpisów dotyczących przypisanych mu naruszeń przepisów ruchu drogowego. Nadto wyjaśnić pozostaje, że błędne przekonanie o mniejszej liczbie punktów nie prowadzi do uchylenia się od skutków, o jakich mowa w ustawie prawo o ruchu drogowym, w tym istnieniu podstaw do skierowania na badania psychologiczne czy też skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 8 stycznia 2013 r. sygn. II SA/Bd 973/12, dostępny CBOSA). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.