II SA/Ol 817/25

Dnia 10 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie sędzia WSA Ewa Osipuk sędzia WSA Tadeusz Lipiński Protokolant starszy specjalista Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2026 roku sprawy ze skargi P. K. na decyzję S. w O. S.A. z dnia [...] nr [...] w udostępnieniu informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z 18 listopada 2025 r. P. K. (dalej jako: "wnioskodawca", "skarżący") zwrócił się do Szpitala w O. S.A. (dalej jako: "organ", "szpital") o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie wykazu wynagrodzeń za usługi medyczne przelanych lekarzom, którzy pracowali we wrześniu 2025 roku w poszczególnych oddziałach szpitala na podstawie kontraktów/umów cywilnoprawnych wraz z liczbą wpracowanych godzin w układzie tabelarycznym - z podziałem na imię i nazwisko lekarza, oddział szpitala w którym pracował we IX 2025 r., kwoty faktury/rachunku za IX 2025 r., liczby wypracowanych godzin we IX 2025, daty wystawienia faktury/rachunku oraz daty zapłaty. Skarżący stwierdził, że mimo że wnioskowane dane są w sposób oczywisty informacją publiczną prostą, to przestawia uzasadnienie szczególnej istotności ich uzyskania dla interesu publicznego, aby zapobiec przedłużaniu procedury rozpoznania sprawy. Oświadczył, że jest radnym Rady Powiatu w. Podał, że szpital na skutek braku nadzoru właścicielskiego, błędów w zarządzaniu, w tym najprawdopodobniej wypłacania zawyżonych wynagrodzeń znajduje się w tragicznej sytuacji finansowej, która grozi bankructwem/ ogłoszeniem upadłości. W roku 2024 strata netto z działalności szpitala wyniosła ponad 11 milionów złotych. Do tego doliczyć trzeba ponad 4,5 miliona nierozliczonej straty z lat wcześniejszych. Na dzień 31 grudnia 2024 r. spółka miała nieuregulowane zobowiązania krótkoterminowe na ponad 25 milionów oraz wielomilionowe zobowiązania długoterminowe. Z uwagi na katastrofalne wyniki finansowe walne zgromadzenie akcjonariuszy 28 marca 2025 r. było zmuszone podejmować uchwałę co do dalszego prowadzenia placówki. Uzyskanie wskazanych danych ma szczególne znaczenie dla interesu publicznego, wiąże się z poszukiwaniem racjonalizacji kosztów funkcjonowania, co jest konieczne w związku z realną groźbą upadłości. Ma na celu uzyskanie dogłębnych danych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej spółki, co ma znaczenie przy poszukiwaniu realnych działań naprawczych. Skarżący powołał się na wyrok WSA w Olsztynie z 23 października 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 578/25, podkreślając, że wnioskowane informacje stanowią informacje publiczne i mogą zostać ujawnione w trybie dostępu do informacji publicznej. Decyzją z dnia 2 grudnia 2025 r., nr SOSA.SE.164.2025.AM, Prezes Zarządu Szpitala w O. S.A. odmówił udostępnienia informacji publicznej w żądanym zakresie, uznając, że wnioskowana informacja jest informacją przetworzoną, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej w skrócie: "u.d.i.p."), a skarżący nie wykazał, aby jej uzyskanie miało szczególne znaczenie dla interesu publicznego. Z uwagi fakt, że we wniosku skarżący podał z czego wywodzi szczególne znaczenie dla interesu publicznego, nie dokonywano wezwania w tym zakresie. Organ, powołując się na stanowisko judykatury, podniósł, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną, gdy ich udostępnienie wiąże się z koniecznością wyboru, odnalezienia i anonimizacji. Organ skonstatował, że skarżący wystąpił o wytworzenie rodzajowo nowej informacji. Oświadczono, że szpital nie ma wprost informacji określonej we wniosku. W systemie kadrowym szpital posiada dane dotyczące imienia i nazwiska lekarza, oddziału szpitala, w którym pracował, liczby wypracowanych godzin we IX 2025 r. Jednocześnie, aby podać wnioskowane dane dotyczące kwoty faktury/rachunku i datę zapłaty należałoby zebrać dane z systemu księgowego. Z kolei podanie daty wystawienia faktury/rachunku wymaga przeanalizowania wszystkich faktur/rachunków wystawionych przez lekarzy. Podkreślono, że realizacja wniosku wymaga zgromadzenia znacznej liczby danych i dokumentów. Wskazano, że we wrześniu 2025 r. w szpitalu na kontraktach pracowało łącznie 71 lekarzy. Wyjaśniono, że na szczególny interes publiczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.di.p., składają się trzy przesłanki: 1) działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób, bowiem wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów, 2) działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych, 3) możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację. Przyznano, że działania organów szpitala w związku z realizacją planu naprawczego mogą nieść skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów. Wyrażono zrozumienie dla troski skarżącego o funkcjonowanie szpitala, jednak wnioskodawca nie posiada możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację. Organ zauważył, że wnioskodawca podał, że: "Ma na celu uzyskanie dogłębnych danych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej spółki, co ma fundamentalne znaczenie przy poszukiwaniu realnych działań naprawczych". Tymczasem wnioskodawca, nawet pełniąc funkcję radnego, nie ma rzeczywistego i bezpośredniego wpływu na tworzenie programu naprawczego spółki, jak i na realizację programu naprawczego, a tym samym również na "poszukiwanie działań naprawczych". Organ zaznaczył, że wnioskodawca wystąpił o udzielenie informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. Stwierdził, że jeżeli wnioskodawca chciałby uzyskać informację w ramach pełnionej funkcji radnego powinien wystąpić w trybie art. 21 ust. 2a ustawy o samorządzie powiatowym. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, skarżący, reprezentowany przez adwokata, wniósł o jej uchylenie w związku z naruszeniem art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 5 ust. 2, art 16 w zw. z art. 17 u.d.i.p. Podniósł, że organ bezprawnie odmówił udostępnienia danych dotyczących funkcjonowania podmiotu wykonującego zadania publiczne. Błędnie zakwalifikował wniosek jako informację przetworzoną. Powołując się na wyrok NSA z 27 września 2018 r, sygn. akt I OSK 2330/14, skarżący stwierdził, że informacja przetworzona to taka, która powstaje w wyniku dodatkowej, jakościowej pracy intelektualnej. Proste zestawienie danych posiadanych przez organ nie jest informacją przetworzoną". Zdaniem skarżącego szpital nie wykazał, aby uzyskanie danych wymagało czegokolwiek ponad sięgnięcie do posiadanych rejestrów. Postawa organu jest tym bardziej trudna do zrozumienia w kontekście faktu, że wnioskującym jest radny Rady Powiatu, pełniący funkcję wiceprzewodniczącego komisji rewizyjnej. Twierdzenie, że skarżący nie ma możliwości wykorzystania żądanych informacji jest kuriozalne. Wyjaśnił, że wybrał taką formę uzyskiwania informacji, gdyż daje możliwość kontroli podmiotu niezależnego, jakim jest sąd administracyjny. Natomiast kroki podejmowane w trybie ustawy o samorządzie powiatowym dają jedynie możliwość skarżenia postawy organu do Zarządu Powiatu (powiat jest w 100 % właścicielem szpitala), z którym organ działa wspólnie i w porozumieniu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Szpitala wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 10 lutego 2026 r. skarżący dodatkowo wyjaśnił, że niezrozumiałym pozostaje kwestia, iż jako radny Powiatu nie posiada żadnego wpływu na sytuację finansową Szpitala, który jest w pełni jednostką finansowaną z pieniędzy publicznych. Samorząd powiatu [...] posiada 100% akcji tej Spółki. Kilkakrotnie w ciągu roku na sesji rady staje sprawa wsparcia działalności szpitala pieniędzmi publicznymi i to od jego głosu zależy kwestia tego wsparcia. Podał, że próbował korzystać z uprawnienia wynikającego z art. 21 ustawy o samorządzie powiatowym celem uzyskania informacji o funkcjonowaniu szpitala, jednak zarząd każdorazowo uniemożliwiał mu dostępu do materiałów dotyczących sytuacji finansowej. W ocenie skarżącego posiada realny wpływ na kształtowanie kondycji finansowej szpitala, co ma wpływ dla interesu publicznego. Pełnomocnik organu podtrzymuje stanowisko zaprezentowane w skarżonej decyzji oraz odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 133 § 1, art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jego wydania. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Chodzi tu o naruszenie, które skutkuje przyjęciem, że bez jego popełnienia nie doszłoby do wydania rozstrzygnięcia określonej treści. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., stwierdził, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wskazać pozostaje, że zaskarżona decyzja odmawiająca udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych, wydana została w trybie art. 17 ust. 1 u.d.i.p. Niesporne jest w sprawie, że adresat wniosku, którym jest szpital, stanowiący spółkę akcyjną, w której pozycję dominującą posiada powiat, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Jest to bowiem podmiot leczniczy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), który udziela świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych ubezpieczonym oraz innym osobom uprawnionym do tych świadczeń na podstawie przepisów nieodpłatnie, za częściową odpłatnością lub całkowitą odpłatnością. Dlatego szpital dysponuje majątkiem publicznym i wykonuje zadania publiczne, a w związku z tym jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Zgodzić należy się także ze stwierdzeniem, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Stosownie bowiem do treści art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. udostępnieniu podlegają między innymi informacje dotyczące działalności podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie wykonywania zadań publicznych i dysponowania majątkiem publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f pkt 3 i pkt. 5 lit. c i h u.d.i.p.). Istota sporu dotyczy zakresu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zdaniem skarżącego wnosił on o udostępnienie prostej informacji publicznej, natomiast organ stwierdził, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i skarżący nie wykazał, aby uzyskanie żądanych danych miało szczególne znaczenie dla interesu publicznego. W ocenie Sądu stanowisko i argumenty przedstawione przez organ są racjonalne i zasługują na uwzględnienie. Sąd podziela stanowisko szpitala, że skarżący domagał się wytworzenia rodzajowo nowej informacji, wymagającej zgromadzenia znacznej liczby danych i dokumentów, ich analizy i zestawienia w formie tabeli według schematu przedstawionego przez skarżącego. Wymagałoby to opracowania nowego dokumentu, nieistniejącego dotychczas. Stworzenie takiego dokumentu według kryteriów wskazanych przez skarżącego wymagałoby bezspornie pracy intelektualnej, zaangażowania co najmniej jednego pracownika, który musiałby poświęcić znaczny czas na opracowanie specjalnie dla skarżącego żądanego dokumentu, kosztem standardowych obowiązków służbowych. Podkreślić pozostaje, że skarżący domagał się zestawienia faktur/rachunków, liczby wypracowanych godzin i daty zapłaty faktury/rachunku, czyli różnych informacji względem różnych osób. Wymagałoby to przeanalizowania, jak wyjaśnił organ, różnych źródeł informacyjnych i dotyczyło 71 lekarzy, a więc znacznej liczby osób. Przekonywująco organ wytłumaczył, że opracowanie żądanego zestawienia w formie tabelarycznej wymagałoby analizy systemu kadrowego, systemu księgowego, ale także przeglądu wszystkich faktur i rachunków. Odnalezienie i uporządkowanie żądanych informacji bez wątpienia wymagałoby znacznego nakładu pracy, kosztem realizacji zadań publicznych dotyczących działalności leczniczej. Realizacja wniosku wymagałaby przeanalizowania obszernych danych, ich wyodrębnienia, a następnie zestawienia zgodnie z wymaganiami skarżącego, co mogłoby zakłócić normalny tok działania organu. Powyższe przekonuje, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który skład orzekający podziela, zgodnie z którym z uwagi na pracochłonność realizacji wniosku, również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona (por. wyrok WSA w Olsztynie z 4 października 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 653/22 i powołane w nim orzecznictwo, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1526/16 (publ. CBOSA) wskazał, że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. Stanowisko to podzielił również skład NSA w wyroku z 21 czerwca 2022 r., sygn. akt III OSK 5136/21, publ. CBOSA. W wyroku z dnia 28 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1898/15 Naczelny Sąd Administracyjny przekonywający argumentował, że informacja przetworzona jest przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją. Zasadność stanowiska organu potwierdza również przytoczony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyrok NSA z 14 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 5506/21, CBOSA, w którym podkreślono, że szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, powinien być uznany za informację przetworzoną, pomimo tego że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu. Nie budzi wątpliwości Sądu, że organ musiałby specjalnie dla skarżącego wykonać znaczny nakład pracy, poświęcić znaczny czas i zaangażowanie intelektualne co najmniej jednego pracownika, współpracującego z innymi pracownikami, gdyż trzeba byłoby zgromadzić dane z różnych systemów, a następnie przygotować wnioskowany dokument kosztem pozostałych obowiązków służbowych. Sam skarżący miał tego świadomość, skoro we wniosku uzasadniał uzyskanie żądanego zestawienia danych istotnym interesem publicznym. Zgodzić należy się z organem orzekającym, że wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, której udostępnienie wymagało wykazania przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. informacja przetworzona podlega udostępnieniu tylko w zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego. W wyroku z 18 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 2129/16, dost. CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny wytłumaczył, że dla dokonania prawidłowej oceny czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. chodzi m. in. o to czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej istotne jest nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, ale że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania państwa, np. usprawniałoby działanie jego organów (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r. sygn. akt I OSK 1870/10, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, dostępne w CBOSA). Aktualność tego stanowiska potwierdzają wyroki powołane przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, w szczególności wyrok NSA z 26 marca 2024 r., sygn. akt III OSK 1595/22, publ. w CBOSA). Mając powyższe na uwadze oraz argumenty wskazane przez skarżącego, Sąd podziela stanowisko szpitala, że żądane informacje nie dają podstawy do poznania powodów, a tym bardziej formułowania działań naprawczych służących do rozwiązania trudnej sytuacji finansowej szpitala. Wymagałoby to bowiem kompleksowej analizy działalności szpitala. Sam skarżący przyznaje, że potrzebna jest "dogłębna" wiedza na temat aktualnej sytuacji finansowej szpitala. Treść wniosku jest jednak sprzeczna z deklarowaną intencją. Wniosek dotyczy bowiem wyrywkowych danych dotyczących daty opłacenia faktur, rachunków wystawianych przez lekarzy i wypracowanych przez nich godzin jedynie za okres jednego miesiąca (IX 2025 r.). Uzyskanie takich informacji nie jest wystarczające do poznania mechanizmu, występujących zależności w działalności podmiotu zobowiązanego, aby móc wysuwać racjonalne oceny i wnioski co do przyczyn trudnej sytuacji finansowej szpitala, a także formułowania działań naprawczych. Niezrozumiałe pozostaje do jakich ustaleń naprawczych mogą pomóc informacje jedynie za miesiąc wrzesień 2025 r., kiedy sam skarżący zwracał uwagę na wielomilionowe straty szpitala w latach poprzednich. Z urzędu wiadomym pozostaje Sądowi, w związku z rozpatrywaniem licznych skarg skarżącego, że domagał się przed złożeniem niniejszego wniosku od organu w różnym czasie, różnych danych finansowych związanych z działalnością szpitala, w tym wszystkich faktur/rachunków z całego roku 2025 wystawionych przez lekarzy z wyszczególnionych oddziałów (np. sprawy o sygn. akt II SA/Ol 577/25, II SA/Ol 579/25, II SA/Ol 580/25). Z analizy tych spraw wynika, że żądane dane są zbieżne z poprzednio składanymi wnioskami, ale przede wszystkim nie dają podstaw do uznania, że intencją skarżącego jest uzyskanie "dogłębnych" danych i poszukiwanie rozwiązań dla trudnej sytuacji finansowej szpitala. Nie mogą temu służyć liczne wnioski składane w różnych odstępach czasu i obejmujące wyrywkowe dane. W związku z tym zgodzić należy się z organem, że żądane dane nie mogą posłużyć realnie celowi powoływanemu przez skarżącego, co uzasadnia przyjęcie braku istotności dla interesu publicznego. Sąd zgadza się z organem, że skarżący nie wykazał, aby posiadał deklarowaną moc sprawczą, tj. aby brał udział w tworzeniu czy realizacji programu naprawczego szpitala. Takich wniosków nie sposób wywodzić tylko z faktu posiadania statusu radnego czy pełnienia funkcji wiceprzewodniczącego komisji rewizyjnej. Wyjaśnić pozostaje, że posiadanie mandatu radnego powiatu nie upoważnia do szczególnego traktowania w zakresie dostępu do informacji publicznej. Dlatego bezpodstawnie skarżący akcentuje tę okoliczność. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. Przepisy u.d.i.p. przyznają jednakowo szeroki dostęp do informacji dla wszystkich zainteresowanych, bez wyodrębnienia szczególnych uprawnień bądź ich uszczuplenia w stosunku do radnych. Z faktu bycia radnym organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego dla danej osoby nie wynikają z przepisów u.d.i.p. żadne ograniczenia ani dodatkowe uprawnienia. Radny, niezależnie od pełnionej funkcji publicznej, którą sprawuje przez udział w posiedzeniach rady, pozostaje obywatelem i jak każdy obywatel Państwa - członek danej wspólnoty samorządowej, ma prawo do formułowania swych indywidualnych wniosków w trybie dostępu do informacji publicznej (por. wyrok WSA w Olsztynie z 10 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Ol 82/24, publ. w CBOSA). Jeżeli skarżący chce powoływać się na uprawnienia radnego, to może skorzystać z trybu dostępu do informacji wynikających z treści art. 21 ust. 2a ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 1684). Przepis ten nie wyłącza ani nie ogranicza prawa radnego do żądania udostępnienia informacji publicznej na zasadzie u.d.i.p. W sytuacji jednak złożenia wniosku przez radnego na podstawie u.d.i.p. jest on traktowany jak każdy podmiot indywidualny, który w sytuacji żądania udostępnienia informacji przetworzonej musi wykazać istotność żądanych danych dla interesu publicznego, a do tego nie wystarczy samo powoływanie się na status radnego czy członkostwo w komisji rewizyjnej działającej przy radzie powiatu i wykonującej zadania zlecone przez radę powiatu (art. 16 ust. 1-4 ustawy o samorządzie powiatowym). Dostrzec pozostaje, że ukonstytuowane w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP obywatelskie prawo do uzyskiwania informacji o działalności podmiotów realizujących zadania publiczne i dysponujących majątkiem publicznym nie ma charakteru bezwzględnego. Stosownie do art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy. Tak samo art. 19 ust. 3 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych dopuszcza możliwość wprowadzenia ograniczeń prawa do informacji, które powinny być wyraźnie przewidziane przez ustawę i które są niezbędne w celu: a) poszanowania praw i dobrego imienia innych; b) ochrony bezpieczeństwa państwowego lub porządku publicznego albo zdrowia lub moralności publicznej. Podobnie stanowi art. 10 ust. 2 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skoro więc ustawodawca zastrzegł, że dostęp do informacji przetworzonej wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, to nie można upatrywać istnienia takiego interesu ogólnie w prawie dostępu do informacji publicznej, wyartykułowanym w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Przepisy omawianej ustawy konkretyzują właśnie realizację zagwarantowanego w art. 61 Konstytucji RP prawa do otrzymywania informacji publicznej. Na mocy art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. domaganie się od organu obszernej analizy posiadanych danych i zestawienia ich w żądaną formę, co wymaga od organu opracowania nowego dokumentu, zawierającego określony zespół danych, uzasadnia wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, gdyż wymaga od organu znacznego zaangażowania, kosztem realizacji innych obowiązków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako niezasadną.