II SAB/Ol 55/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 55/12 w sprawie ze skargi "[...]" na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w "[...]" w przedmiocie budowy budynku gospodarczego postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie "[...]" na postanowienie tut. Sądu z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SAB/Ol 55/12, którym odrzucono skargę kasacyjną skarżącego na postanowienie tut. Sądu z dnia 31 grudnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Ol 55/12. Skarżący wniósł w dniu 3 września 2015 r. zażalenie na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2015 r. Zarządzeniami Zastępcy Przewodniczącej Wydziału II z dnia 7 września 2015 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie 1 egzemplarza odpisu zażalenia i uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe zarządzenia doręczono skarżącemu dnia 22 września 2015 r. Termin do usunięcia braków formalnych zażalenia upłynął więc z dniem 29 września 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący wniósł: zażalenie na zarządzenie, wniosek o wyłączenie sędziów i wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. tut. Sąd odrzucił wniosek o wyłączenie orzekających w WSA w Olsztynie sędziów i referendarzy sądowych, a postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. - odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 18 marca 2016 r., sygn. akt II OZ 286/16, oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II z dnia 7 września 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowych braków formalnych wniesionego zażalenia, mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie zażalenia. Okoliczność ta uzasadnia odrzucenie zażalenia na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) zgodnie z którymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku zażalenia, przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po prawomocnym oddaleniu zażalenia na postanowienie odmawiające przyznania stronie prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 15 października 2009 r., sygn. akt II OZ 869/09, z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1047/11, z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 i powołane tam orzecznictwo). Zasadę tę należy odnieść wprost do zażalenia. W wyroku z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., I FSK 1395/08). Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.