I SA/Op 119/24

PostanowienieWSA w Opolu2025-09-11

Skład orzekający: Marzena Łozowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania i zastosowania procedury doręczenia zastępczego?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 PPSA, ponieważ skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania. Doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało skutecznie dokonane w trybie doręczenia zastępczego, a późniejsze odebranie pisma nie obala skutków prawnych tego doręczenia.
Stan faktyczny
Skarżący K. G. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu dotyczącą ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2021. Skarga nie została opłacona, w związku z czym skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie zostało skutecznie doręczone w trybie zastępczym. Pomimo wezwania, skarżący nie uiścił wpisu, a jego zażalenia na zarządzenia dotyczące wpisu zostały oddalone przez WSA i NSA. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2023 r., nr SKO.40.2136.2023.po w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2021 postanawia: odrzucić skargę. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, K. G. (dalej określany jako: "strona", "skarżący") zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 września 2023 r., wydaną w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za rok 2021. Ponieważ skarga nie została opłacona, zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z dnia 10 stycznia 2024 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 183 zł, stosowanie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 535). W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpis wyżej wskazanego wezwania, awizowano dwukrotnie: w dniu 17 stycznia 2024 r. oraz w dniu 25 stycznia 2024 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki oraz z wydruku ze strony emonitoring.poczta-polska.pl. Termin na wniesienie zażalenia od ww. zarządzenia upływał z dniem 7 lutego 2024 r. Przesyłka została wydana skarżącemu w dniu 1 lutego 2024 r. (k. 13 akt sądowych). Skarżący pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 8 lutego 2024 r. w reakcji na powyższe zarządzenie wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia 1 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił ww. zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na wniesienie zażalenia po terminie. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 21 marca 2024 r. W dniu 28 marca 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu zażalenia z dnia 8 lutego 2024 r. Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 19 kwietnia 2024 r. W reakcji na powyższe wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia skarżący wniósł kolejne zażalenie z dnia 26 kwietnia 2024 r. wnosząc o uchylenie przedmiotowego zarządzenia w całości. Dodatkowo wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącego z wszelkich kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2024 r., sygn. akt I SPP/Op 67/24 starszy referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Rozpoznając wniesiony przez skarżącego sprzeciw, postanowieniem z dnia 18 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2025 r., sygn. akt III FZ 525/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie z dnia 2 kwietnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. W tym stanie rzeczy, zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z dnia 2 kwietnia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 2 kwietnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 28 marca 2024 r. wniesionego na postanowienie WSA w Opolu z dnia 1 marca 2024 r. W związku z uiszczeniem przez skarżącego w zakreślonym przez Sąd terminie wymaganego wpisu od zażalenia, nadano bieg ww. zażaleniu. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2025 r., sygn. akt III FZ 242/25 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 1 marca 2024 r. o odrzuceniu zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – dalej jako: "p.p.s.a". Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak natomiast stanowi art. 220 § 3 wskazanej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym, jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie natomiast do treści § 3 powołanego wyżej artykułu, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się zatem za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy (§ 4). W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została dwukrotnie awizowana (w dniach: 17 stycznia 2024 r. i 25 stycznia 2024 r.). Zgodnie z opisaną powyżej regulacją prawną, czternastodniowy termin do odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, rozpoczął swój bieg w dniu 17 stycznia 2024 r., tj. w dniu pozostawienia w placówce pocztowej wskazanej przesyłki. Skutek doręczenia tej przesyłki nastąpił więc w dniu 31 stycznia 2024 r., pomimo jej odebrania przez skarżącego w dniu 1 lutego 2024 r. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 942/12; z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt II FZ 40/13; z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13; wszystkie dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10). Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). W świetle powyższych ustaleń, nie ma wątpliwości, iż termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w związku z otrzymanym zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 7 lutego 2024 r., pomimo tego, że przesyłka została wydana skarżącemu w dniu 1 lutego 2024 r. Jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy WSA w Opolu, skarżący w tym terminie nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, natomiast złożone z uchybieniem terminu zażalenie na ww. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało prawomocnie oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 czerwca 2025 r. (sygn. akt III FZ 242/25). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło