I SA/Op 143/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. W., na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 11 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej za luty 2010r. w związku z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej postanawia : przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 10 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę Ł. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 11 grudnia 2013 r., wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej za luty 2010r. Pismem z dnia 13.10.2014 r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik z wyboru będący radcą prawnym złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. Z kolei w piśmie wniesionym do tut. Sądu w dniu 29.10.2014r. pełnomocnik poinformował, że z dniem 25.10.2014r. wypowiedział pełnomocnictwo ogólne udzielone mu przez skarżącego, we wszystkich sprawach toczących się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu z uwagi na brak możliwości pokrycia przez stronę jakichkolwiek kosztów zastępstwa procesowego. Po sporządzeniu pisemnego uzasadnienia, odpis wyroku wraz z tym uzasadnieniem został doręczony w dniu 23.11.2014 r. skarżącemu - a wynika to ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia korespondencji. W dniu 27.11.2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, wskazując tego samego z imienia i nazwiska radcę prawnego, którego wskazał w pierwotnym wniosku i który reprezentował go we wszystkich postępowaniach przed WSA w Opolu (jako pełnomocnik z wyboru). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że na mocy postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu z dnia 16.06.2014r. został zwolniony w całości od ponoszenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, jednocześnie odmówiono mu przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Zaznaczył także, że po wyroku tegoż Sądu oddalającym skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu jego sytuacja procesowa uległa zmianie, ponieważ chcąc wnieść skargę kasacyjną na ww. wyrok jest obowiązany skorzystać z usług profesjonalnego pełnomocnika (przymus adwokacko-radcowski) a nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tej sytuacji skarżącemu doręczony został urzędowy formularz PPF, który po wypełnieniu wpłynął do Sądu w dniu 17.12.2014 r. Postanowieniem z dnia 7.01.2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego. Po wniesieniu przez stronę sprzeciwu, Sąd postanowieniem z dnia 11.02.2015r. zmienił postanowienie referendarza sądowego z dnia 16.06.2014r. w pkt 2 poprzez przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Odpis tego postanowienia doręczony został Dziekanowi Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] w dniu 17.02.2015 r. Pismem z dnia 20.02.2015r. (które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 23.02.2015 r.) Dziekan Rady OIRP w [...] poinformował, że w przedmiotowej sprawie do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jako pełnomocnik z urzędu wyznaczony został radca prawny A. P. Wskazany wyżej radca prawny w dniu 3.03.2015 r. złożył skargę kasacyjną od wydanego w tej sprawie wyroku z dnia 10.10.2014 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. We wniosku tym wskazał, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej został uchybiony bez winy skarżącego jak i jego pełnomocnika z urzędu. Od czasu doręczenia wyroku z uzasadnieniem toczyło się bowiem postępowanie w ramach prawa pomocy, a o wyznaczeniu jego osoby do sporządzenia skargi kasacyjnej został on powiadomiony w dniu 25.02.2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a). Z treści przytoczonych przepisów, a także z utrwalonego w tym zakresie orzecznictwa (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 320/08; z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 762/07) wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy wymienione wyżej trzy przesłanki spełnione zostaną łącznie – wnioskodawca uprawdopodobni, że uchybił terminowi bez swojej winy, dopełniona została czynność, dla której określony był termin oraz wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągi 7 dni, od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Sądu w tej sprawie spełnione łącznie zostały wszystkie trzy powołane wyżej przesłanki. Jak to bowiem wynika z poczynionych ustaleń, skarżący w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniósł o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego w celu jej sporządzenia i wniesienia. Postanowienie o ustanowieniu radcy prawnego z urzędu wydane zostało w dniu 11.02.2015 r. W dniu 25.02.2015r. Dziekan Rady OIRP w [...] poinformował radcę prawnego A. P. o ustanowieniu go w tej sprawie pełnomocnikiem z urzędu. W dniu 3.03.2015 r. złożona została skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Dodać jedynie można, że w myśl stanowiska wyrażonego w wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt SK 17/12 oraz ugruntowanego już orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, "w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. postanowienia NSA: z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1544/13, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11). W tym stanie rzeczy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej uznać należało za uzasadniony. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.