I SA/Op 194/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi A Spółki z o. o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...], nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2014 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz kwoty podatku do zapłaty, postanawia: odrzucić skargę Przedmiotem skargi A Spółki z o. o. w O. (dalej jako strona skarżąca, Spółka) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. z [...]., nr [...], w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2014 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia oraz kwoty podatku do zapłaty. W związku z tym strona skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2021r została zobowiązana - zgodnie z postanowieniami § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 22.566 zł. Wniesione przez skarżącą zażalenia na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało ono oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 listopada 2021 r. w sprawie o syn. akt I FZ 158/21. Równolegle z powyższym zażaleniem Spółka wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 252 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - zwanej dalej p.p.s.a., strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia adwokata. Postanowieniem z 28 maja 2021 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, po rozpoznaniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, odmówił Spółce przyznania prawa pomocy. W wyniku rozpoznania złożonego sprzeciwu, postanowieniem Sądu z dnia 21 czerwca 2021r. sygn. akt I SPP/Op 72/21 zmieniono zaskarżone postanowienie przyznając stronie prawo ,pomocy w zakresie częściowego jej zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad kwotę 3.000 zł. W tym stanie sprawy Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2021 r. wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 3000 zł stosownie do postanowienia z dnia 21 czerwca 2021r. w sprawie I SPP/Op 72/21 w terminie dni siedmiu od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącej za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 4 stycznia 2022 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 11 stycznia 2022r.( wtorek), jednakże wpis od skargi nie został uiszczony, Strona złożyła natomiast kolejny wniosek o prawo pomocy zrejestrowany pod sygn. akt I SPP/Op 4/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a ). Badanie merytoryczne skargi poprzedza zatem analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ppsa. Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata o której mowa w art.235a. Nadto, zgodnie z art. 220 § 3a ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wskazać zatem należy, że pomimo prawidłowego doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu i pouczenia jej o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, należny wpis nie został uiszczony. Jednocześnie Sąd zauważa, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, o częściowym zwolnieniu od kosztów, nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi (por. postanowienia NSA: z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10, LEX nr 663300; z 13 września 2018 r., sygn. akt I GZ 298/18, LEX nr 2543767). Co więcej, złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie NSA z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FZ 395/18, LEX nr 2508827). Zatem ponieważ nie doszło do uiszczenia wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.