I SAB/Op 91/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Judecki Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A w S. na bezczynność Wójta Gminy Bierawa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu A w S. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 11 października 2024 r., A (dalej zwany: [...], A, skarżący), reprezentowany przez jego Prezesa R. S., wniósł skargę na - jak to określono - "postępowanie Wójta Gminy Bierawa wobec naszego [...], gdyż od wielu lat nie możemy dostać informacji jakie zgodnie z ustawą o dostępie informacji publicznej powinniśmy otrzymać, lecz u nas w Urzędzie Gminy Bierawa jako [...] jesteśmy traktowani "per noga". W skardze zarzucono, że publiczne środki są przeznaczane jedynie dla jednego [...], z których pokrywane są jego inwestycje i remonty, wyjazdy członków [...] urzędowym busem, pobyty na obozach zimowych. Podniesiono także, że Gmina Bierawa (dalej także: Gmina) brała udział w projekcie mającym propagować sport wraz z M., wartość projektu wyniosła 23.273,75 zł, a w projekcie uczestniczył także skarżący, lecz - jak podał autor skargi - była to czysta fikcja, a projektu nigdy nie rozliczono. Równocześnie oświadczył autor skargi, że pomimo wniosków skarżącego o przedłożenie protokołów z rozliczenia tego projektu, do chwili obecnej tego nie otrzymano, jak również sprzętu. Jednocześnie skarżący zaznaczył, że nie otrzymano odpowiedzi na jego pismo złożone Wójtowi Gminy 11 lipca 2024 r. co do rozliczenia z projektu Gminy Bierawa - M. Ponadto, skarżący wskazał także na pisma składane do Wójta Gminy z 18 lipca 2024 r. i 26 sierpnia 2024 r., dotyczące: zakresu prac jakie były wykonywane i rachunków przedłożonych; powołania Komisji Konkursowej do rozpoznania ofert na realizacje zdania publicznego (zarządzenie nr [...]); danych jakie organizacje korzystają ze środków z Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Wykonując zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I tut. Sądu z 16 października 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez: - wykazanie, stosownie do art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: Dz.U. z 2026 r. poz. 143), dalej także ppsa, że osoba podpisująca skargę, tj. "R. S.", jest umocowany do samodzielnego działania w imieniu strony skarżącej i w tym celu: wskazanie formy organizacyjno-prawnej w jakiej działa strona skarżąca; przedłożenie statutu lub regulaminu na podstawie którego działa strona skarżąca; przedłożenie oryginału lub odpisu zaświadczenia o wpisaniu strony skarżącej do odpowiedniej ewidencji lub Krajowego Rejestru Sądowego; - jednoznaczne oznaczenie przedmiotu zaskarżenia i w tym zakresie wskazanie, czy strona skarżąca wnosi skargę na bezczynność Wójta Gminy Bierawa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej żądanej pismem z 26 sierpnia 2024 r. czy też wnosi skargę na bezczynność Wójta Gminy Bierawa w przedmiocie rozpoznania innego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jeśli tak to o skonkretyzowanie, którego wniosku dotyczy. Wezwanie doręczono skarżącemu 22 października 2024 r., a odpowiedzi udzielonej pismem z 26 października 2024 r. (osobiście złożonym w siedzibie Sądu - 28 października 2024 r., por. k-69 akt), stwierdzono m.in., że wszystkie braki na odpowiedź Wójta Gminy są zawarte w piśmie z 11 października 2024 r. W dalszej części tego pisma wyrażono niezadowolenie z działań Wójta Gminy, który nieprawidłowo wydatkuje środki pieniężne na cele sportowe, wprowadzanie w błąd działaczy sportowych, nieprzekazywanie na działalność niektórych [...] środków finansowych przy jednoczesnym faworyzowaniu innych [...]. Wójt Gminy Bierawa (zwany dalej: organem, Wójtem) przy piśmie z 25 września 2024 r., działając na podstawie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902, ze zm.), dalej także: ustawa lub udip, przesłał skargę A z 23 września 2024 r. na bezczynność Wójta Gminy Bierawa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wskazał, że w skardze A niezasadnie zarzuca mu brak odpowiedzi na pytania, jakie A zadawał organowi, a dotyczące wydatkowania publicznych środków. Do skargi z 25 września 2024 r. organ dołączył akta sprawy, tj.: 1) pismo A z 26 sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2) pismo Wójta Gminy Bierawa z 2 września 2024 r. - wezwanie do wykazania, iż uzyskanie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego wraz z potwierdzeniem odbioru; 3) pismo A z 11 września 2024 r. będące odpowiedzią na wezwanie, o którym mowa w pkt. 2; 4) decyzję Wójta Gminy Bierawa z 23 września 2024 r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Mając na uwadze tok następujących po sobie zdarzeń, wskazać należy, iż z przedłożonych przez organ akt sprawy wynika, że pismem z 26 sierpnia 2024 r. A, powołując się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, zwrócił się o udzielenie szczegółowych danych jakie organizacje ze środków Gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, tj. jakie środki były w latach 2019 - 2024 i jakie organizacje z tych środków skorzystały, a także na co poszczególne sumy wydatkowano oraz jakie wynagrodzenie przeznaczono dla członków tejże komisji w latach 2019 - 2024 r. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z 2 września 2024 r. organ po przeprowadzeniu analizy ww. wniosku wezwał A do wykazania w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, iż uzyskanie informacji, o której mowa we wniosku, jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wskazał organ, że wykazanie interesu publicznego dla pozyskania wnioskowanej informacji, będzie stanowić podstawę do udostępnienia żądanej informacji. Jednocześnie poinformował wnioskodawcę, że w przypadku nie wykazania, iż uzyskanie informacji objętej wnioskiem jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wydana zostanie decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Odpowiadając na powyższe wezwanie, A zwrócił się o wyjaśnienie projektu z roku 2018 (finanse, fakturę za starą bramkę, protokoły odbioru sprzętu, kiedy i kto był w M., a członkowie tamtego [...] - w Gminie Bierawa); szczegółowe dane za lata 2019 do 11 września 2024 r.; jakie środki były w poszczególnych latach wydatkowe w ramach Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Na skutek powyższego, organ decyzją z 23 września 2024 r., nr ORG. 1431.60.2024,, wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy oraz art. 35 § 3 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) - dalej kpa, orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej a to szczegółowych danych jakie organizacje korzystały i do dnia dzisiejszego korzystają ze środków gminnego programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych, na co poszczególne sumy wydatkowano oraz jakie wynagrodzenie poszło dla członków komisji rozwiązywania problemów alkoholowych w latach 2019 - 2024. Organ wskazał, że szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przeanalizowania wielu określonych dokumentów, wiązałby się z potrzebą podjęcia określonych działań organizacyjnych i zaangażowania środków osobowych. Zdaniem organu A żąda udostępnienia informacji przetworzonej, ale jednocześnie nie wykazał, aby informacja ta była szczególnie istotna dla interesu publicznego. W ocenie organu, A nie wykazał, że informacje, które zamierza uzyskać, nie dotyczą wyłącznie jego interesu. Nie wykazał również okoliczności i faktów, które zostałyby uznane przez organ za wystarczające dla przyjęcia, że ubiegając się o udostępnienie informacji publicznej działa w interesie publicznym, a sprawa o której chce zostać poinformowany ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego. Opisana decyzja oprócz uzasadnienia stanowiska organu zawierała także pouczenie, że od decyzji tej służy stronom prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji za pośrednictwem Wójta Gminy Bierawa. Została ona skutecznie doręczona 24 września 2024 r. Prezesowi A Zaznaczenia wymaga także, że w odpowiedzi na skargę organ nie zgodził się z zarzutem bezczynności i powołał pogląd wyrażany w orzecznictwie, iż z bezczynnością organu administracji publicznej, mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku w tym zakresie nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. W ocenie organu, w niniejszej sprawie dotyczącej złożonej skargi taka sytuacja nie występuje. Organ wyjaśnił, że A żądając udzielenia tzw. informacji publicznej przetworzonej, nie wykazał szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Dlatego też, w myśl art. 16 ustawy organ postanowił odmówić udzielenia takiej informacji. Zdaniem organu, odmowa musiała nastąpić w formie decyzji administracyjnej, do której mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. W sytuacji, w której organ odmawia udzielenia informacji publicznej, nie ma zastosowania 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Termin ten dotyczy sytuacji, w której informacje są udzielane. Organ stwierdził, że w przypadku decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej zastosowanie mają terminy określone w art. 35 § 3 kpa. Skoro zatem załatwienie sprawy przez wydanie decyzji nastąpiło w ciągu miesiąca od złożenia wniosku, to w ocenie organu - nie pozostawał on w bezczynności. Dodatkowo organ podkreślił, że sprawa wniosku była rozpatrywana w okresie, w którym Gmina objęta była stanem klęski żywiołowej spowodowanej powodzią, gdzie działania tego organu w głównej mierze były i są ukierunkowane na przeciwdziałanie skutkom tego zdarzenia. W niniejszej sprawie sądowej, na skutek złożonego przez A wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 24 lipca 2025 r., sygn. akt I SPP/Op 7/25, utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 28 lutego 2025 r. o pozostawieniu ww. wniosku bez rozpoznania, a to z uwagi na niezłożenie przedmiotowego wniosku na wymaganym urzędowym formularzu. Z akt sprawy sądowej wynika, że 28 października 2024 r. A uiścił wpis od skargi w wysokości 100 zł (por. wyciąg bankowy, k-68 akt sprawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych reguluje art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej ppsa). Zgodnie z jego treścią, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ppsa). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na (art. 3 § 2 ppsa): 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ppsa) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sprawy podlegające załatwieniu w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej należą do zakresu kognicji sądu administracyjnego (art. 21 ust. 1 udip) nawet wtedy, gdy władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (w szczególności: organy, podmioty lub organizacje, zob. art. 4 udip), zobowiązane do udostępniania informacji publicznej, nie są sensu stricto organami administracji publicznej. Równocześnie wskazania wymaga, że celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku prawem określonej reakcji organu w załatwieniu sprawy strony. Na mocy art. 149 § 1 ppsa, sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie, na podstawie art. 149 § 1a ppsa, sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa (art. 149 § 2 ppsa). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że w sprawie nie jest natomiast sporne ani wątpliwe to, że Wójt jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 udip), sporne jest to czy zakresem żądania strona właściwie uczyniła czy to sposób wykonywania zadań przez Wójta czy też reakcji na jej pisma kierowane do organu a opisane wyżej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego zaś zgodnie z jego pkt 6 także wtedy, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności wykazała, że wniesiona skarga podlega odrzuceniu. Przechodząc do motywów rozstrzygnięcia zaznaczenia wymaga, że ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdza, że – co do meritum – nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organu jak i strony skarżącej. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego przytaczania. Przedmiotem skargi strona skarżąca uczyniła w istocie ocenę działalności Wójta, sposób jego działania i zarządzania majątkiem publicznym. Sposób sformułowania zarzutów pozwala na uznanie, iż stanowi ona skargę unormowaną w art. 227 i art. 229 kpa. W przepisie art. 229 kpa mowa jest o skargach w rozumieniu art. 227 kpa, który stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Przepis ten należy doczytywać łącznie z art. 221 § 1 kpa. Stanowi on o tym, że zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu (Dział VIII Skargi i wnioski - przypis Sądu). Jak wskazuje się w piśmiennictwie, skarga z art. 227 kpa jest rodzajem środka prawnego o charakterze actio popularis. Jej zakres przedmiotowy jest bardzo szeroki, ma ona bowiem charakter otwarty, co podkreśla zwrot "w szczególności". Wyliczenie przedmiotów skargi jest więc jedynie przykładowe. Przedmiotem skargi może być każda negatywna ocena działalności podmiotu powołanego do wykonywania zadań państwa lub innego podmiotu, np. organizacji społecznej. Co wymaga również odnotowania, w postępowaniu objętym regulacją działu VIII kpa s(obejmującym w szczególności art. 229 kpa) nie rozstrzyga się żadnej sprawy administracyjnej, a jedynie informuje się wnioskodawcę (zainteresowanego) o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądowego sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu działu VIII kpa. Sąd, jak wskazano wyżej, kontroluje wyłącznie działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji, to jest skargi powszechne - w rozumieniu działu VIII kpa - nie została wymieniona w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, oraz z 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13). Uzupełniająco należy dodać, że skarżący nie zaskarżył wydanej w sprawie decyzji a uczynił przedmiotem skargi sposób działania Wójta i gospodarowanie przez niego majątkiem publicznym. Wynika to z jasno formułowanych ocen zawartych w piśmie z 23 września 2024 r., jak i 11 października 2024 r. Dodać także należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalone jest stanowisko, iż w sprawach dotyczących trybu skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane we wspomnianym trybie nie są bowiem aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Takie postępowanie skargowe stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji RP, prawo składania petycji, skarg i wniosków (art. 63 Konstytucji RP). Przedmiotem skargi wniesionej zgodnie z art. 227 i nast. kpa, jak wskazano także wyżej, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Postępowanie to cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie w tym trybie nie kończy się zatem władczym aktem, podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Innymi słowy, skarga złożona w trybie art. 227 i nast. kpa stanowi odformalizowany środek ochrony różnych interesów jednostki, niedający podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, a więc również postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. postanowienia NSA z: 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1899/15; 2 grudnia 2025 r., III OSK 2111/25). Podsumowując powtórzenia wymaga, iż właściwością sądu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania czy pracy organu administracji, jak i jego pracowników, gdyż jest to wewnętrzna sprawa organów. Sprawy skargowe, rozstrzygnięcia podejmowane w tym trybie, nie należą do właściwości sądu administracyjnego. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 ppsa, to Sąd nie mógł merytorycznie rozpoznać skargi skarżącego (por. postanowienia: NSA z 29 listopada 2016 r., sygn. akt I OZ 1497/16; NSA z 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13; WSA w Poznaniu z 19 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Po 811/25; WSA w Warszawie z 25 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 1651/25). Konkludując, skoro zaskarżona uchwała nie mieści się w katalogu ujętym w art. 3 § 2 ppsa, działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 i 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Powołane orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są na stronie internetowej CBOSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl.