II SA/Op 14/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza postanawia odrzucić skargę. Pismo z dnia 15 grudnia 2021 r. - nazwane skarga na uchwałę Rady Miejskiej w N. z dnia [...], Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na zarejestrowanej pod sygnaturą numer [...] na działalność Burmistrza N. - nadano do Rady Miejskiej w N. W nagłówku wskazanego pisma jako strona skarżąca zostało oznaczone Stowarzyszenie A w N., a pod skarga widnieje pieczątka B i Prezesa M. S. oraz jego podpis. Przedmiotowa uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2021 r. poz. 1372) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.) - zwanej dalej: "K.p.a.", na skutek rozpatrzenia skargi M. S. wniesionej pod ww. sygnaturą, w której to sprawie skarżący w pismach z dnia 12 listopada 2021 r. i 15 listopada 2021 r. wniósł o wyjaśnienie różnych aspektów związanych z ochroną środowiska na terenie Gminy N. W szczególności o wyjaśnienie przekazywania w kierowanych do niego pismach - jak sam określił - "kłamliwych" i "nieprawdziwych" informacji, niepodejmowania przez Burmistrza N. działań przeciwdziałających zatruwaniu siedlisk nietoperza mopka, bobrów, ryb, raków, ślimaków i innych stworzeń wodnych oraz niepodejmowania przez Burmistrza kontroli rolników indywidualnych w kwestii magazynowania odpadów chemicznych, w tym skażeń chemicznych na terenie gminy. Opisane na wstępie pismo z dnia 15 grudnia 2021 r. zostało uznane uchwałą z dnia [...], Nr [...] przez Radę Miejską w N. - jako skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu i na skutek tego, zostało przekazane do tut. Sądu wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W odpowiedzi na skargę wniesiono o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 239) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", jako niedopuszczalnej. Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2022 r., Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez: - oznaczenie strony skarżącej i w tym zakresie oświadczenie, czy skarga jest wniesiona w imieniu Stowarzyszenia A w N., w imieniu B, którą reprezentuje M. S. jako prezes, czy indywidualnie przez ww., działającego w imieniu własnym, jako osoba fizyczna, czy też w imieniu innych osób fizycznych, a jeśli tak to wezwano do wskazania wszystkich tych osób z imienia i nazwiska; - w przypadku wniesienia skargi przez osobę lub osoby fizyczne wskazanie numeru PESEL skarżących i adresów ich zamieszkania, bądź adresów do korespondencji; - w przypadku wniesienia skargi w imieniu Stowarzyszenia A w N. - wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca skargę, tj. M. S., jest umocowany do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np: pełnego odpisu z KRS w przypadku stowarzyszenia rejestrowego, a w przypadku stowarzyszenia zwykłego oryginału lub odpisu zaświadczenia o wpisaniu Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, listy członków Stowarzyszenia oraz regulaminu Stowarzyszenia i uchwały o udzieleniu pełnomocnictwa procesowego, obejmującego upoważnienie do złożenia skargi i działania w imieniu Stowarzyszenia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, podjętej przez wszystkich członków Stowarzyszenia jako dotyczącej czynności przekraczających zwykły zarząd; ewentualnie nadesłanie pełnomocnictwa lub egzemplarza skargi - czy też podpisanie skargi, własnoręcznie przez wszystkich członków Stowarzyszenia; - w przypadku wniesienia skargi w imieniu B wskazanie adresu siedziby tego podmiotu, jego formy organizacyjnoprawnej oraz wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca skargę, tj. M. S., jest umocowany do działania w imieniu tego podmiotu i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np: pełnego odpisu z KRS w przypadku gdy podmiot jest wpisany do KRS, a w przypadku stowarzyszenia zwykłego oryginału lub odpisu zaświadczenia o wpisaniu Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, listy członków Stowarzyszenia oraz regulaminu Stowarzyszenia i uchwały o udzieleniu pełnomocnictwa procesowego, obejmującego upoważnienie do złożenia skargi i działania w imieniu Stowarzyszenia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przed sądami administracyjnymi, podjętej przez wszystkich członków Stowarzyszenia (jako dotyczącej czynności przekraczających zwykły zarząd); ewentualnie nadesłanie pełnomocnictwa lub egzemplarza skargi - czy też podpisanie skargi, własnoręcznie przez wszystkich członków Stowarzyszenia; - wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym w przypadku, gdy stroną skarżącą jest stowarzyszenie podlegającego wpisowi do tego rejestru lub numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji w przypadku stowarzyszenia zwykłego. Powyższe wezwanie doręczono M. S. w dniu 27 stycznia 2022 r., do rąk upoważnionego pracownika – E. S. (por. k-22 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 31 stycznia 2022 r., nadanym w dniu 31 stycznia 2022 r. (data stempla na kopercie), M. S. w dalszym ciągu określający się jako Prezes B w imieniu skarżącego Stowarzyszenia A w N. oświadczył, że postępuje zgodnie z art. 229 K.p.a. Wskazał, że skarga wynika z nieprawidłowych działań Sekretarza Gminy i Burmistrza, a dotyczących dewastacji drogi gminnej nr [...] i zniszczenia zabytkowej drogi poniemieckiej własności Gminy N. Związane jest to z inicjatywą zorganizowania szlaku turystycznego "[...]", ale okazało się, że fizycznie ww. drogi nie ma, bowiem droga "poniemiecka" została rozorana, a na niej rośnie teraz pszenica i uprawa leśna. Teren ten jest otuliną Obszaru NATURA 2000 [...] i Obszaru NATURA 2000 [...]. Dodał, że są zarejestrowani w KRS, organy Gminy N. doskonale o tym wiedzą, bowiem mają "ich" statut, a pozostałe dane są dostępne i urząd powinien dokumenty przygotować i prawidłowo procesować. Stwierdził, że od 10 lat funkcjonują jako stowarzyszenie rejestrowe a urząd wielokrotnie ich rozliczał z tytułu rozliczeń działań historycznych m.in. "[...]". Z akt sprawy wynika, że uchwałą Nr [...] Rada Miejska w N. w dniu [...], uznała skargę kolejną skargę M. S. zarejestrowaną pod sygn. [...], jako niezasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miejskiej w N. z dnia z dnia [...], Nr [...], podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3 K.p.a., dotycząca rozpatrzenia skargi na działalność burmistrza w zakresie likwidacji drogi i naruszenia ochrony środowiska. Z treści uchwały wynika, że została wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w Dziale VIII K.p.a. postępowania w sprawie skarg i wniosków. Świadczy o tym tytuł uchwały "w sprawie rozpatrzenia skargi zarejestrowanej pod sygnaturą numer [...] na działalność Burmistrza N.", a także § 1 uchwały. Stwierdza się w nim, że po rozpatrzeniu skargi nr [...] na działalność Burmistrza N. stwierdza się ją za bezzasadną. W uzasadnieniu uchwały Rada szczegółowo opisała przebieg sprawy dotyczący zarzutów skarżącego . Zawarto w nim stanowisko Rady Miejskiej wraz podstawą prawną na jakiej je przyjęto, a także poinformowano, że zgodnie z art. 239 § 1 K.p.a. w przypadku, gdy skarga w wyniku jej rozpatrzenia została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ponowił skargę bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego. W pierwszej kolejności rozpatrzeć należy więc dopuszczalność wniesienia skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa art. 3 § 1-3 P.p.s.a. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 P.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w N. rozstrzygająca skargę złożoną w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., pozostaje poza wskazanym w art. 3 P.p.s.a. zakresem kognicji sądów administracyjnych. Nie jest ona ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą uregulowanych w Dziale VIII K.p.a. skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 455/19 dostępne, tak jak dalej powołane orzeczenia, na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje w drodze decyzji, lecz czynności materialno-technicznej zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, w konsekwencji nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 K.p.a.) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 K.p.a. wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII K.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11 i z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała Rady Miejskiej w N., będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia tzw. skargi powszechnej z Działu VIII K.p.a., nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Dlatego brak jest podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę o sposobie rozpatrzenia wniesionego w trybie Działu VIII K.p.a. Zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Rady nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji.