II SA/Op 296/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 25 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 18 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania bez wymaganego pozwolenia gier na automatach o niskich wygranych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A Spółka z o.o. w [...] (dalej: Spółka), reprezentowana przez pełnomocnika adwokata D. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 18 czerwca 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 31 marca 2015 r., nr [...], wymierzającą karę pieniężną w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze Spółka wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, a gdyby ten nie uwzględnił wniosku, przez Sąd. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do chwili złożenia odpowiedzi na skargę nie został rozpatrzony. Pełnomocnik skarżącej podał w uzasadnieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować utratę płynności finansowej Spółki, wyrządzić jej znaczną i nieodwracalną szkodę, skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego Spółki. Wskazał, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów Spółki, co umożliwia jej nieprzerwane funkcjonowanie. Wobec tego, niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może spowodować nieodwracalne skutki w postaci zaprzestania działalności gospodarczej. Podał, że obecnie wobec Spółki prowadzonych jest kilka postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, a łączna kwota grożących Spółce kar wynosi 156.000 zł. Dodatkowo podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji należy odnosić do przyszłości, gdyż tylko w ten sposób możliwym staje się ustalenie faktycznego wpływu wykonania decyzji na sytuację strony. W tym zakresie Spółka wskazała na pogląd wyrażony w orzecznictwie NSA, według którego przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Na zasadzie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na gruncie niniejszej sprawy na wstępie zauważyć należy, że organ nie rozpoznawał wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co wynika z treści odpowiedzi na skargę. Z tego względu, po przekazaniu skargi, wniosek mógł zostać rozpoznany przez Sąd. Zaznaczyć także trzeba, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2012, s. 224). Jak wskazuje się w orzecznictwie, instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z 3 lipca 2008 r., II OZ 714/08; z 19 października 2012 r., II OZ 921/12, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do sytuacji materialnej strony jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji, bez uwzględnienia pozostałych, toczących się spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych (por. postanowienia NSA z 30 września 2014 r., II GZ 497/14; z 10 czerwca 2014 r., II GZ 275/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Na względzie należy mieć, że art. 61 § 3 P.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia wystąpienia przesłanek wymienionych w tym przepisie, na co wskazuje użyty zwrot "zachodzi niebezpieczeństwo", czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, Monitor Prawniczy 2005, nr 14, s. 677). Chodzi więc o skutki o charakterze potencjalnym, dotyczące zdarzeń przyszłych, będące spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja, wymierzająca skarżącej Spółce karę pieniężną w kwocie 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, podlega wykonaniu i możliwe jest wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając złożony wniosek Spółka, akcentując fakt obciążenia licznymi karami grożącymi jej z tytułu trwania innych postępowań administracyjnych (łączna kwota 156.000 zł), prowadzonych w tym samym przedmiocie co niniejsza sprawa, wskazała na niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej oraz wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, podzielić należy stanowisko Spółki, że wykonanie zaskarżonej decyzji, w połączeniu z pozostałymi karami, nałożonymi w innych postępowaniach, o których Sądowi wiadomym jest z urzędu, rzutować będzie w sposób istotny na sytuację ekonomiczną skarżącej, co w konsekwencji może doprowadzić do utraty przez nią płynności finansowej, a w konsekwencji spowodować niemożliwość kontynuowania prowadzonej działalności gospodarczej. W ocenie Sądu, takie okoliczności jak niemożność osiągania zysków z zatrzymanych automatów do gier, a nadto znaczna wysokość kar pieniężnych nałożonych na stronę w ramach innych postępowań, w tym również zawisłych przed tut. Sądem, mogą w istotny sposób rzutować na byt skarżącej Spółki i tym samym spowodować trudne do odwrócenia skutki, co świadczy o wystąpieniu przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie dodać należy, że wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy, gdyż stosownie do treści art. 61 § 6 P.p.s.a. traci ono moc z dniem wydania przez Sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1) bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.