II SA/Op 51/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 marca 2013 r. sprawy ze skargi Firmy [...] spółka jawna w [...] na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 6 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej stanowi decyzja Wojewody Opolskiego z dnia 6 grudnia 2012 r., Nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r., Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 200 r., nr 98 poz. 1071 ze zm.) - dalej K.p.a., którą umorzono postępowanie odwoławcze. Wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w następującym stanie faktycznym. Wnioskiem z dnia 23 lipca 2012 r., Ł. C., wystąpiła o pozwolenie na przebudowę strychu na mieszkanie w budynku wielorodzinnym przy ul. [...] w [...], na działce nr A. k.m. [...]. W oświadczeniu o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jako dokument potwierdzający powyższe prawo wnioskodawczyni wskazała uchwałę Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z dnia 29 marca 2012 r., nr [...]. Pismem z dnia 26 lipca 2012 r., Prezydent Miasta Opola zawiadomił inwestora, B. N., M. i R. D., Firmę [...] P. C. i R. C. Spółkę Jawną w [...], J. i A. M., W. M. - członków Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...], o wszczęciu w/w postępowania. Decyzją z dnia 24 września 2012 r., nr [...] Prezydent Miasta Opola, na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) oraz art. 104 K.p.a., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wnioskowaną przez inwestora inwestycję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w toku prowadzonego postępowania administracyjnego Firma [...] P. C. i R. C. Sp. Jawna w [...], członek wspólnoty mieszkaniowej przy ul. [...], wniosła pozew do Sądu Okręgowego w [...], w którym zaskarżona została w/w uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...]. Powyższe w ocenie organu nie stanowiło podstaw do wstrzymania lub odmowy wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja oprócz inwestora, Firmy [...] P. C. i R. C. Sp. Jawna w [...], została doręczona także tym członkom Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...], którzy zostali poinformowani o wszczęciu postępowania. W odwołaniu od powyższej decyzji Firma [...] P. C. i R. C. Sp. Jawna w [...], wnosząc o unieważnienie decyzji i całego postępowania administracyjnego, nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, że wynik toczącego się postępowania przed sądem cywilnym o uchylenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z dnia 29 marca 2012 r., nr [...], w przedmiocie wyrażenia zgody na roboty budowlane we wspólnym budynku, jest obojętny dla wyniku sprawy z wniosku inwestora. Zdaniem odwołującego wynik sprawy cywilnej zawisłej przed sądem powszechnym stanowić będzie o utrzymaniu w mocy jednej z przesłanek uzyskania pozwolenia na budowę tj. przesłanki dysponowania nieruchomością na cele budowlane wymienionej w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a skoro tak wydane pozwolenie rażąco narusza przepis art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Odwołujący poddał również w wątpliwość nadanie przymiotu strony inwestorowi, nie będącemu członkiem wspólnoty mieszkaniowej, skoro kierowanie sprawami wspólnoty mieszkaniowej jak i reprezentowanie jej na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą, a poszczególnymi właścicielami lokali, należy do zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej. Decyzją z dnia 6 grudnia 2012 r., nr [...] Wojewoda Opolski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. w zw. z art. 82 pkt 3 Prawa budowlanego, umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu wskazał, iż przepis art. 28 Prawa budowlanego jest przepisem szczególnym względem art. 28 K.p.a. i ogranicza on pojęcie strony do inwestora, właścicieli, użytkowników wieczystych i zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu (art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego). Organ ustalił, iż właściciele poszczególnych lokali znajdujących się w budynku przy ul. [...] tworzą tzw. dużą wspólnotę mieszkaniową, która obejmuje więcej lokali mieszkalnych niż siedem i stąd też stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., nr 80, poz. 903 ze zm.) właściciele lokali obowiązani są podjąć uchwałę o wyborze jednoosobowego lub kilkuosobowego zarządu, który kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Wobec powyższego nie budzi wątpliwości to, że podmiotem uprawnionym do występowania w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym, w sytuacji, gdy postępowanie dotyczy części wspólnej nieruchomości, jest wspólnota mieszkaniowa, reprezentowana przez zarząd, a skoro tak to nie można stwierdzić, iż prawo to przysługuje jednocześnie wszystkim jej członkom. Tym samym, prawa do samodzielnego udziału w postępowaniu, członek wspólnoty nie może wywodzić jedynie z faktu posiadania udziałów w częściach wspólnych nieruchomości, a uzależnione jest ono od wykazania przez niego, że planowana inwestycja będzie wpływać na jego lokal oraz godzić w uprawnienia dotyczące korzystania z niego. Organ podkreślił nadto, że indywidualnego interesu prawnego nie wywodzi się z samego faktu bycia współwłaścicielem nieruchomości wspólnej, lecz z faktu, iż jego lokal znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanej inwestycji. Argumentował, że należący do Firmy [...] P. C. i R. C. spółka jawna lokal nr [...] znajduje się na parterze budynku przy ul. [...] w [...], a sporna przebudowa została zaprojektowana na strychu ww. budynku, to lokal ten nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Na brak znajdowania się przedmiotowego lokalu w obszarze oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia, zdaniem organu, wskazuje również zakres planowanych robót wykonanych na strychu budynku przy ul. [...] w [...], polegający na oddzieleniu części strychu ścianką ryglową, dociepleniem ścian poprzecznych od strony klatki schodowej i sąsiedniego budynku oraz montażu wewnętrznych ścianek działowych i drzwi. Stwierdził także, że przedmiotowa inwestycja nie niesie za sobą jakichkolwiek uciążliwości lub ograniczeń w możliwości korzystania z lokalu nr [...], które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa, a skoro tak to skarżąca nie jest stroną tego postępowania i nie posiada prawa do wniesienia odwołania. Powyższe w ocenie organu pozostawia bez znaczenia kwestię tego, kto i na jakich zasadach oraz czy prawidłowo udzielił zgody na realizację inwestycji na nieruchomości wspólnej, albowiem w żaden sposób nie wpływa to na krąg stron tego postępowania. W skardze na powyższą decyzję Firma [...] P. C. i R. C. sp. jawna w [...] wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 K.p.a., poprzez nie zbadanie całości stanu faktycznego, w szczególności obszaru oddziaływania inwestycji na nieruchomości, do której skarżąca posiada tytuł prawa własności oraz art. 28 w zw. z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, poprzez błędne ustalenia obszaru oddziaływania obiektu i nie uznanie skarżącej za stronę postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wyraziła swoją wątpliwość czy uchwała Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], nr [...], na którą skarżąca jako członek tej wspólnoty nie wyraziła swojej zgody, może stanowić dla inwestora wystarczające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym prawo do dysponowania nieruchomością wspólną, skoro sprzedaż strychu stanowi czynność przekraczającą zwykły zarząd. Uznała, że organ odwoławczy wykluczając ją jako stronę z postępowania dokonał błędnej interpretacji przepisu art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, albowiem jako współwłaścicielka strychu, który stanowi część wspólną budynku, znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu. Nie ma zatem znaczenia to, czy posiada mieszkanie na parterze czy na drugim piętrze, skoro strych stanowi nadal jej współwłasność. Ponadto, projekt inwestycji zakłada nie tylko zmniejszenie strychu ale i klatki schodowej, co jej zdaniem narusza przepisy techniczno–budowlane. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda Opolski wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie skarżąca podtrzymała skargę oraz zgłoszone w niej wnioski. Oświadczyła, że postępowanie, w przedmiocie zaskarżenia uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], nr [...], przed sądem powszechnym nie zostało jeszcze zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwaną dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji pod względem zgodności z prawem. W ramach przeprowadzonej kontroli zaskarżonego aktu Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze wywołane odwołaniem Firmy [...] P. C. i R. C. sp. jawna w [...] od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 24 września 2012 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia Ł.C. na przebudowę strychu na mieszkanie w budynku wielorodzinnym przy ulicy [...] w [...], dz. nr A., k.m. [...] - nie narusza przepisów prawa. Skarżąca, będąca członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej w wielorodzinnym budynku położonym przy ul. [...] w [...] i właścicielką wyodrębnionego w nim lokalu mieszkalnego nr [...], na zasadzie odrębnego prawa własności do lokalu mieszkalnego oraz współwłaścicielką części wspólnych wskazanej nieruchomości, sprzeciwia się decyzji udzielającej inwestorce pozwolenia na budowę w przedmiocie przebudowy strychu na mieszkanie, w budynku w którym znajduje się lokal skarżącej. Zdaniem organu odwoławczego lokal skarżącej usytuowany na parterze budynku położonego przy ul. [...] w [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, a zatem skarżąca nie posiada przymiotu strony tego postępowania i nie jest też uprawniona do wniesienia odwołania od wydanej decyzji. Postępowanie odwoławcze wywołane wniesieniem przez nią odwołania podlega zatem umorzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt K.p.a. Stanowisko organu II instancji uznać należy za trafne. Podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a., stosownie do którego organ odwoławczy uprawniony jest do wydania decyzji, w której umarza postępowanie odwoławcze. Przepis ten nie określa przesłanek wydania takiej decyzji. Wynikają one natomiast z innych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, m.in. art. 127 § 1 K.p.a., w myśl którego odwołanie od decyzji wydanej w I instancji służy stronie. Jeżeli, natomiast w wyniku rozpoznania wniesionego odwołania organ stwierdza, że jednostka nie ma w danej sprawie legitymacji do jego wniesienia, to wówczas wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. (analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w uchwale NSA z 5 lipca 1999 r., sygn. OPS 16/98; por. http:orzeczenia.nsa. gov. pl). Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Wojewody, którą umarzono postępowanie odwoławcze w pierwszej kolejności wskazać należy, że w myśl wytycznych zawartych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego prowadzące postępowanie administracyjnej organy są obowiązane m.in. prawidłowo ustalić krąg stron postępowania. O tym według jakich reguł należy ustalać krąg stron postępowania, stanowi art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz.1623). Przepis ten ma charakter przepisu szczególnego w stosunku do regulacji wynikającej z ogólnych zasad postępowania, tj. z art. 28 K.p.a. W myśl art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Definicja ustawowa "obszaru oddziaływania obiektu" zamieszczona została w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Celem tej regulacji było przesądzenie w ustawie, że osoby trzecie mogą skutecznie kwestionować zamierzenie inwestycyjne inwestora jedynie wówczas, gdy mają w sprawie interes prawny i tylko w takim zakresie, w jakim zamierzenie to koliduje z ich uzasadnionym interesem. W rozpatrywanej sprawie zauważyć należy zatem, że skarżącej wprawdzie przysługuje tytuł odrębnej własności lokalu mieszkalnego i udział w częściach wspólnych budynku, którego dotyczy inwestycja przebudowy strychu na mieszkanie, jednakże poza powołaniem się na swój tytuł własności do lokalu i współwłasności do części wspólnych nieruchomości będącej przedmiotem inwestycji, skarżąca nie wskazała na uszczerbek w swym interesie prawnym spowodowany powyższą decyzją, ani też nie wykazała jakie konkretne naruszenie warunków korzystania z jej prawa do lokalu mieszkalnego, chronionego przez przepisy prawa materialnego, wywołała w/w decyzja o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z utrwaloną w sądownictwie administracyjnym linią orzecznictwa, członek spółdzielni mieszkaniowej, może wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym, w sprawie w której występuje Spółdzielnia reprezentowana przez statutowo właściwe organy, pod warunkiem, iż wykaże własny zindywidualizowany i skonkretyzowany interes prawny. Analogicznie członek danej Wspólnoty Mieszkaniowej może wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym w sprawie, w której występuje zarząd Wspólnoty, czy też Spółdzielnia na zasadzie zarządu powierzonego, jednakże winien wykazać istnienie interesu prawnego, który w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, został naruszony konkretnymi przepisami prawa. W wyroku z dnia 18 maja 2011 roku, sygn. akt II SA/Kr 390/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), wyraził pogląd, że jeśli członek wspólnoty wykaże swój indywidualny interes, to może wystąpić jako strona zainteresowana w postępowaniu administracyjnym w sprawie, w której co do zasady występuje wspólnota mieszkaniowa. Również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 lutego 2012 roku, sygn. akt II OSK 2208/10 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że: "Zasadą jest występowanie w sprawach wspólnot mieszkaniowych - organów je reprezentujących." W innym orzeczeniu wskazano, że co do zasady członek spółdzielni mieszkaniowej jest reprezentowany przez zarząd spółdzielni i nie może domagać się dopuszczenia do udziału, jako strona w postępowaniu administracyjnym, chyba że wykaże swój indywidualny interes prawny w sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2011 roku, sygn. akt VII SA/Wa 234/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Właściciel lokalu mieszkalnego w budynku objętym wspólnotą w sprawach z zakresu nadzoru budowlanego dotyczących części wspólnych budynku, nie ma legitymacji do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, co wynika z instytucji wspólnoty mieszkaniowej oraz sposobu zarządu wspólną nieruchomością (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2010 roku, sygn. akt VII SA/Wa 412/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, zob. też wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 roku, sygn. akt II OSK 729/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Rozstrzygnięcia administracyjne załatwiające sprawy dotyczące nieruchomości wspólnej, odnoszą się do praw i obowiązków wspólnoty mieszkaniowej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lipca 2010 roku, sygn. akt VII SA/Wa 879/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http: //orzeczenia.nsa.gov.pl). W pewnych wypadkach możliwe jest odstępstwo od ogólnych zasad reprezentowania w postępowaniu administracyjnym podmiotów o charakterze zbiorowym, takich jak wspólnota mieszkaniowa. Nie we wszystkich wypadkach za członka wspólnoty działa zarząd wspólnoty. Jeżeli członek wykaże swój indywidualny, własny interes, to istnieje podstawa, by występował jako strona postępowania administracyjnego, w której może także występować wspólnota (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 grudnia 2010 roku, sygn. akt II SA/Go 753/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, że skarżąca, w niniejszym postępowaniu, nie wykazała, że wskutek realizacji wskazanych w decyzji o pozwoleniu na budowę prac budowlanych, nastąpi bezpośrednie i trwałe naruszenie jej interesu prawnego. W ocenie Sądu, w przedmiotowym przypadku wykonanie robót budowlanych polegających na oddzieleniu części strychu ścianką ryglową, dociepleniem ścian poprzecznych od strony klatki schodowej i sąsiedniego budynku oraz montażu wewnętrznych ścianek działowych i drzwi, w żaden sposób nie wpłynie na sposób wykonywania prawa własności przysługującego skarżącej do lokalu mieszkalnego w tym budynku. Ewentualna kwestia zmiany wysokości udziałów w częściach wspólnych stanowić może przedmiot wzajemnych rozliczeń i umów pomiędzy członkami wspólnoty, a inwestorką. Słusznie zatem zauważył organ, że skoro lokal skarżącej znajduje się na parterze budynku natomiast prace związane z przebudową odbywać się będą na jego strychu, to przedmiotowa inwestycja nie niesie za sobą jakichkolwiek uciążliwości lub ograniczeń w możliwości korzystania z lokalu nr [...], jak również nie znajduje się w obszarze oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia. Twierdzenia skarżącej, że sporna budowa naruszy przepisy techniczno-budowlane i ma wpływ (oddziaływuje) na skarżącą nie zostały przez nią w żaden sposób udokumentowane, a okoliczności takie nie wynikają z akt sprawy. Nadto, wyjaśnić należy, że wzajemne stosunki między członkami wspólnoty mieszkaniowej a jej zarządem, regulują przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2010 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), zwanej dalej ustawą i jedynie w trybie tych przepisów poszczególni właściciele lokali mogą sprzeciwiać się działaniom organów wspólnoty mieszkaniowej oraz dochodzić swych praw. Natomiast w relacjach z organami administracji publicznej lub innej władzy publicznej reprezentują ich uprawnione ustawowo organy wspólnoty mieszkaniowej. Stosownie do przepisu art. 21 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy, sprawami wspólnoty mieszkaniowej w budynku, w którym jest więcej niż siedem lokali wyodrębnionych i niewyodrębnionych, kieruje i reprezentuje tę wspólnotę na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami powołany zarząd. W omawianej sprawie decyzja przewiduje wykonywanie robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, w którym lokali wyodrębnionych i niewyodrębnionych jest więcej niż siedem, co potwierdza wypis z rejestru gruntów, a także załączona do uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z dnia 29 marca 2012 r., nr [...], lista właścicieli. Zgodnie natomiast z uchwałą Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...], z dnia 12 lipca 2010 r., nr [...] przez w/w Wspólnotę powołany został dwuosobowy zarząd tej Wspólnoty. Czynności zwykłego zarządu, w myśl art. 22 ustawy, podejmuje zarząd samodzielnie. Do podjęcia przez zarząd czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu, zgodnie z przepisem art. 22 ust. 2 ustawy, potrzebna jest uchwała właścicieli lokali wyrażająca zgodę na dokonanie tej czynności oraz udzielająca zarządowi pełnomocnictwa do zawierania umów stanowiących czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu w formie prawem przewidzianej. Czynnościami przekraczającymi zakres zwykłego zarządu, stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 pkt 5 ustawy, jest udzielenie zgody na nadbudowę lub przebudowę nieruchomości wspólnej. Przepis ten zatem odnosi się do realiów przedmiotowej sprawy, w której to nastąpiła przebudowa strychu. To oznacza, że z odwołaniem od decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej może wystąpić jedynie osoba upoważniona przez Wspólnotę Mieszkaniową na podstawie odrębnej uchwały, tzw. "pełnomocnictwa rodzajowego". Natomiast, tak jak zostało to już wyżej wskazane, poszczególni właściciele lokali mogą być uznani za strony postępowania tylko w przypadku, gdy wykażą swój indywidualny interes prawny - wskażą normę prawa, z której będzie wynikało, że został naruszony ich interes prawny, np. poprzez ograniczenie dostępu do ich lokalu mieszkalnego. Dlatego też słusznie organ uznał, że skarżąca nie wykazała indywidualnego interesu prawnego, a tym samym nie istniała możliwość rozpoznania złożonego przez nią odwołania. Dostęp do lokalu nr [...] stanowiącego własność skarżącej nie został w żaden sposób ograniczony, nie doszło także od ograniczenia, ani uniemożliwienia dotychczasowego sposobu wykorzystywania lokalu, ani jego zagospodarowania, to tym samym nie istnieją podstawy do przyjęcia, że znajduje się on w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia realizowanego przez inwestora. Z powyższego wynika, że stanowisko organu odwoławczego, iż w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym skarżącej nie przysługiwał status strony, a co za tym idzie prawo wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, jest trafne, a zawarte w zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie odpowiada prawu, tj. dyspozycji art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. Odnosząc się od zarzutu, że inwestorka, wobec zaskarżenia przez skarżącą uchwały Wspólnoty nie legitymowała się w istocie prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stwierdzić należy, że do momentu wydania spornych decyzji, jak i nawet do chwili wyrokowania, nie uległo zakończeniu postępowanie dotyczące prawidłowości uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w [...] z dnia 1 grudnia 2012 r., Nr [...]. Na marginesie zauważyć należy, że stosownie do art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane inwestorka składając wniosek o pozwolenie na budowę dołączyła do niego wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W obecnym stanie prawnym inwestor nie jest już zobowiązany do udowodnienia prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a organ co do zasady, nie ma kompetencji do tego, aby badać prawdziwość złożonego oświadczenia (por. komentarz Becka do Prawa budowlanego, wydanie 4. pod red. Z Niewiadomskiego - s. 413, t. 10). Z tego względu oraz wobec brzmienia przepisu art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego nie istniały podstawy do zawieszenia postępowania z urzędu. W tym stanie rzeczy skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji