II SO/Op 28/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. F. na decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 27 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Pismem z dnia 22 maja 2016 r. A. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skargę na dwie decyzje tego organu z dnia 29 stycznia 2016 r. o numerze [...], w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii B, i o numerze [...], w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi kategorii BE i D, do czasu ustania przyczyn, które spowodowały cofnięcie. W skardze tej A. F. zakwestionował także decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 27 maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu zostały zarejestrowane w tut. Sądzie odpowiednio w Repertorium spraw "SA" pod sygnaturami akt II SA/Op 313/16 (decyzja nr [...]) i II SA/Op 314/16 (decyzja nr [...]). Skarga na decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 27 maja 2015 r., została przesłana do Starosty - na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 czerwca 2016 r. - celem nadania jej biegu na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., wraz z informacją o obowiązku jej zwrotu z terminie 30 dni wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę z dnia 8 lipca 2016 r. Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski wniósł o jej odrzucenie wobec niewykorzystania środków zaskarżenia, ewentualnie o oddalenie jako oczywiście bezzasadnej, a także o orzeczenie o kosztach według norm przepisanych. Organ wyjaśnił także, że decyzja z dnia 27 maja 2015 r. nie jest ostateczna, gdyż według Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu pismo skarżącego z dnia 7 czerwca 2015 r. stanowiące wniosek o przywrócenie prawa do kierowania pojazdami, które przekazał Staroście w dniu 18 czerwca 2016 r. według właściwości Wojewoda Opolski, należało potraktować jako odwołanie od tej decyzji. Wobec powyższego akta skarżącego zostały przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Sprawa ze skargi A. F. na decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 27 maja 2015 r. została zarejestrowana w tut. Sądzie w Repertorium spraw "SA" pod sygnaturą akt II SA/Op 348/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 247 P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi wówczas, gdy bez głębszej analizy prawnej nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania zgłoszonego przez skarżącego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2012, s. 625-626). Prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, zatem potrzeba zastosowania art. 247 P.p.s.a. będzie zachodziła przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 731 oraz powołane tam orzecznictwo, a także postanowienia NSA: z 28 października 2015 r., sygn. akt II OZ 1007/15; z 30 stycznia 2013 r., sygn. akt II OZ 37/13; z 19 czerwca 2013 r., sygn. akt II GZ 291/13, dostępne na stronie internetowej - Centrala Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przesłanki odrzucenia skargi określa art. 58 § 1 P.p.s.a., który w pkt 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5a tego przepisu. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi inną przyczynę, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07 - LEX nr 374841). Stosownie natomiast do art. 52 § 1 P.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 27 maja 2015 r. w przedmiocie skierowania go na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Starosta Kędzierzyńsko-Kozielski działał w niniejszej sprawie jako organ pierwszej instancji, stąd też od wydanej decyzji przysługiwało stronie prawo wniesienia odwołania. Skarżący, jak wynika z odpowiedzi na skargę, wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Obecnie jednak wyraźnie określił, że skargą obejmuje również decyzję Starosty Kędzierzyńsko-Kozielskiego z dnia 27 maja 2015 r., nr [...], a więc decyzję pierwszoinstancyjną. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że niezależnie od tego, czy skarżący złożył odwołanie, czy też nie, skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego może inicjować jedynie skarga na decyzję organu drugiej instancji, rozpoznając którą Sąd bada także legalność decyzji organu pierwszej instancji. Stwierdzić zatem trzeba, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi strona bezsprzecznie czyni decyzję organu pierwszej instancji, tak jak w niniejszej sprawie, skargę należy uznać za niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 §1 pkt 6 P.p.s.a. Skoro skarga A. F. jest oczywiście bezzasadna, to na podstawie art. 247 P.p.s.a. należało odmówić przyznania prawa pomocy, o czym orzeczono w sentencji.