II SO/Op 42/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o wymierzenie grzywny Zarządowi A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie informacji publicznej postanawia: 1. wymierzyć Zarządowi A Sp. z o.o. w [...] grzywnę w wysokości 100 (słownie: sto) złotych, 2. zasądzić od Zarządu A Sp. z o.o. w [...] na rzecz R. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 5 lipca 2016 r., R. P. działając na zasadzie art. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.), zwrócił się do Zarządu A Spółka z o.o. w [...] o udzielenie następujących informacji: 1. Kopii wszystkich dokumentów związanych z poleceniem wykonania nr [...], wystawionym przez Miejski Zarząd Dróg w [...] zgodnie z umową nr [...], w tym także samego polecenia oraz rozliczenia robót; 2. Informacji kiedy (dokładna data) polecenie wykonania nr [...] wpłynęło do ww. firmy; 3. Informacji jakie prace zostały wykonane w ramach tego polecenia wraz z wykazem miejsc, w których te prace wykonano oraz datą wykonania prac w poszczególnych miejscach; 4. Informacji czy po otrzymaniu polecenia wykonania nr [...] zostały zlecone jakieś dodatkowe prace związane z tym poleceniem i jeśli tak, to zakres tych prac wraz z wykazem ich wykonania. Zgodnie z oświadczeniem R. P., powyższy wniosek złożył na ręce członka Zarządu A – T. B., w dniu 5 lipca 2016 r. Z uwagi jednakże na odmowę potwierdzenia złożenia wniosku na kopii, w tym samym dniu, nadał tożsamy wniosek przesyłką pocztową. Na potwierdzenie czego, załączył dowód doręczenia przesyłki w dniu 7 lipca 2016 r. (k-7 akt). Następnie, R. P. pismem z dnia 11 sierpnia 2016 r., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej przez Zarząd A Spółka z o.o. w [...] i wniósł o: 1) zobowiązanie Zarządu A Spółka z o.o. w [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, 2) orzeczenie czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie organowi grzywny, na zasadzie art. 149 § 2 P.p.s.a., w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., 4) zasądzenie kosztów postępowania. Powyższa skarga została nadana przesyłką pocztową w dniu 11 sierpnia 2016 r. na adres A Spółka z o.o. w [...] i pod tym adresem doręczona w dniu 16 sierpnia 2016 r. Potwierdza to załączony do akt sprawy dowód nadania przesyłki (k-5 akt). Następnie, pismem z dnia 5 września 2016 r., złożonym w siedzibie tut. Sądu w dniu 6 września 2016 r. (data stempla), R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek o wymierzenie Zarządowi A Spółka z o.o. w [...] grzywny w maksymalnej wysokości, zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz orzeczenia, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na powyższe, członek Zarządu Spółki przesłał do tut. Sądu pismo z dnia 15 września 2016 r. twierdząc w nim, że do Spółki tej nie znajduje zastosowania art. 54 § 1 P.p.s.a., albowiem nie jest ona podmiotem podlegającym regulacjom wynikającym z ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058, ze zm.), a w konsekwencji nie podlega obowiązkom wynikającym z art. 54 P.p.s.a. Nie jest bowiem wykonawcą umowy nr [...], a pismo R. P. z dnia 11 sierpnia 2016 r. z zarzutami, zostało błędnie skierowane do niej, zamiast do Prezesa Zarządu Zakładu Komunalnego Sp. z o.o. w [...]. Podniósł także, że o powyższym poinformowano skarżącego podczas osobistej wizyty w siedzibie Spółki. Wobec czego uznano, że żądanie ukarania jest bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., także na posiedzeniu niejawnym. Powołany w tym przepisie art. 54 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W sprawach objętych kognicją sądów na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015, poz. 2058) termin ten jest krótszy. Stosownie bowiem do art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę w sprawach z tego zakresu następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Wysokość grzywny wskazanej w art. 154 § 6 P.p.s.a., określa się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (aktualnie: komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. - M.P. z 2016 r., poz. 145). W oparciu o powyższe przepisy prawa, przesłankami uprawniającymi sąd administracyjny do wymierzenia grzywny organowi jest stosowny wniosek oraz stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. Podnieść także należy, że sąd orzeka o grzywnie według swego uznania i wymierza ją w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni bowiem również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy więc także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy (tak też przyjął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, ONSA/WSA 2010/1/2). Na gruncie niniejszej sprawy przesłanki umożliwiające wymierzenie grzywny organowi zostały spełnione. Wniesiona została przez R. P. skarga na bezczynność Zarządu A Spółka z o.o. w [...] w zakresie udostępnienia informacji publicznej, a następnie wniosek o wymierzenie wskazanemu organowi grzywny. Jednocześnie podmiot ten faktycznie naruszył przepisy prawa przez nieprzekazanie skargi tut. Sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie. Przewidziany w ustawie o informacji publicznej termin piętnastu dni od dnia otrzymania skargi przez organ, wobec wpływu skargi do Zarządu A Spółka z o.o. w [...] w dniu 16 sierpnia 2016 r. (k-5 akt), upłynął w dniu 31 sierpnia 2016 r. Tymczasem dopiero na skutek złożenia tej skargi przez R. P. bezpośrednio w siedzibie Sądu i podjętych na tej podstawie czynnościach procesowych, odpis skargi został przekazany przez Zarząd A Spółka z o.o. w [...], w dniu 15 września 2016 r. (data stempla pocztowego). Przekroczenie terminu wyniosło zatem 15 dni. Mając na względzie przywołane okoliczności sprawy, przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie. Ustalając zaś wysokość grzywny, Sąd brał pod uwagę, że sprawa dotyczy postępowania w trybie dostępu do informacji publicznej, które zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi Sądowi. Jednocześnie Sąd uwzględnił okoliczność, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ obowiązek wypełnił, a uchybienie terminu nie było znaczne. Dlatego też, Sąd uznał, że grzywną adekwatną w przypadku niniejszej sprawy jest kwota 100 zł. Podkreślić należy, że przywołany wyżej art. 54 § 1 P.p.s.a., statuuje bezwzględny obowiązek przekazania sądowi dokumentów warunkujących przeprowadzenie kontroli sądowej. Organ musi więc przekazać skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Obowiązek ten spoczywa na organie w rozumieniu art. 32 P.p.s.a., niezależnie od tego, czy uznaje on skargę za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niezależnie także od tego, czy dany podmiot uzna, że w istocie nie jest organem administracji, czy nawet dysponentem żądanych informacji, czy też stwierdzi, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Już samo żądanie strony nadania skardze określonego biegu obliguje bowiem podmiot do którego została skierowana, do uczynienia zadość temu żądaniu. To dopiero Sąd w toku postępowania zainicjowanego skargą zobowiązany jest dokonać oceny wniosku i ustalić, czy skarga mieści się w zakresie właściwości sądów administracyjnych, czy żądane informacje były informacją publiczną oraz czy adresat wniosku o udzielenie tych informacji zobowiązany był do rozpoznania wniosku, stosownie do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że o dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego może rozstrzygać wyłącznie ten sąd, nie zaś organ, za pośrednictwem którego powyższy środek prawny został wniesiony. Podkreślić przy tym należy, że w sprawach o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt dotyczących skarg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej Sąd nie jest uprawniony do badania przesłanek, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Sąd bada jedynie czy organ wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I OZ 1180/16; postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt IV SO/Wr 17/16, dostępne pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Wskazać także warto, że przywołany fakt przekazania przez organ skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie grzywny, nie może przesądzać o braku przesłanek do jej wymierzenia. Podobnie, przyczyny które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w zakreślonym przez prawo terminie oraz okres uchybienia, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, a mogą jedynie rzutować na jej wysokość (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13; z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 232/13; z dnia 19 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 68/13 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II SO/Wa 169/15, wszystkie dostępne pod adresem: https://cbois.nsa.gov.pl). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w punkcie 2 sentencji, obejmujących wpis od wniosku w wysokości 100 zł, orzeczono natomiast na podstawie art. 200, w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.