I SA/Po 1410/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. sp. k. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2014 r; postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 24 czerwca 2015 r. skarżąca wniosła skargę na wymienioną w rubrum niniejszego postanowienia decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Mając na uwadze braki formalne skargi zarządzeniem przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lipca 2015 r. wezwano skarżącą do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej – tj. o przedstawienie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Skarżącą wezwano ponadto do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Odpis omawianego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 13 sierpnia 2015 r. (k. [...] akt sądowych). W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych pismem nadanym w dniu 20 sierpnia 2015 r. skarżąca określiła wartość przedmiotu zaskarżenia oraz przedłożyła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS dla skarżącej według stanu na dzień 20 sierpnia 2015 r., przy czym co istotne dla sprawy z odpisu tego wynika, że ostatniego wpisu dotyczącego skarżącej dokonano w KRS w dniu 25 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Skarżąca przedłożyła ponadto informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS dla komplementariusza skarżącej będącego spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (k. [...] akt sądowych). Mając na uwadze okoliczność, że ostatniej ze zmian w KRS w stosunku do skarżącej dokonano w dniu 25 czerwca 2015 r. – tj. z datą późniejszą niż data sporządzenia skargi – tj. 24 czerwca 2015 r. – zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2015 r. zwrócono się do skarżącej o nadesłanie oryginału lub kopii odpisu pełnego z KRS. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia wezwano skarżącą do uiszczenia należnego wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Odpisy obu wskazanych powyżej zarządzeń doręczono skarżącej w dniu 02 września 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Nadanym w dniu 09 września 2015 r. piśmie Z K – członek zarządu komplementariusza skarżącej - wyjaśnił, że nie był w stanie uzyskać odpisu pełnego z KRS z uwagi na awarię systemu informatycznego mającą miejsce w dniu 09 września 2015 r. w Sądzie Rejonowym P. – [...]. Z. K. opuścił w tym dniu sąd z zamiarem późniejszego powrotu celem uzyskania odpisu. Jak wynika z wyjaśnień wyżej wymienionego - tego samego dnia przy wyjeździe z L. o godzinie [...] doszło do kolizji drogowej z jego udziałem, co uniemożliwiło ponowną wizytę w sądzie i uzyskanie odpisu pełnego z KRS dla skarżącej. Do swojego pisma skarżąca załączyła odpis z KRS z dnia 18 czerwca 2015 r., odpis z KRS z dnia 20 sierpnia 2015 r., odpis z KRS z dnia 9 września 2015 r. oraz wykaz zbiorczy z Monitora Sądowego i Gospodarczego, dokumentujący wszystkie 7 zmian w KRS. Co szczególnie istotne w realiach niniejszej sprawy z wydruku z Monitora Sądowego i Gospodarczego wynika, że ostatnim z wpisów w rejestrze dokonano jedynie wpisu wzmianki o złożeniu rocznego sprawozdania finansowego za 2014 r. (k. [...] akt sądowych), nie zmieniając przy tym zasad i osób uprawnionych do reprezentacji skarżącej. Pismem nadanym w dniu 16 września 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przedkładając jednocześnie odpis pełny z KRS skarżącej. Do wniosku dołączono również sporządzone przez A P. oświadczenie o spowodowaniu wypadku drogowego mającego miejsce w dniu 09 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") – pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 p.p.s.a. – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie zaś do dyspozycji art. 88 p.p.s.a. – spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Rozpoczynając rozważania w niniejszej sprawie należy wskazać, że zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść wyżej przytoczonego przepisu art. 88 p.p.s.a. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu [por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. akt I OZ 963/12, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Jak wynika z argumentacji skarżącej zawartej w piśmie z dnia 09 września 2015 r. do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło na skutek mającego miejsce we wskazanym dniu wypadku drogowego, który uniemożliwił członkowi zarządu komplementariusza skarżącej upoważnionemu do jej reprezentowania – uzyskanie odpis pełnego z KRS. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wystąpiła jak też ustała z dniem 09 września 2015 r., oznacza to, że wynoszący 7 dni termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu został przez skarżącą zachowany, bowiem wniosek o przywrócenie terminu nadano w dniu 16 września 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Mając powyższe na uwadze możliwe jest merytoryczne rozpoznanie wniosku. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 p.p.s.a. – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika zatem z treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem zgodnego z żądaniem skarżącej rozstrzygnięcia wniosku jest ustalenie, że skarżącej – a właściwie osobie uprawnionej do jej reprezentacji – nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne [tak: postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 104/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie [tak: postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca, a właściwie osoba uprawniona do działania w jej imieniu wykazała, że do uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi doszło na skutek okoliczności niezależnych od skarżącej. Również w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że wypadek komunikacyjny stanowi zdarzenie nagłe, niezależne od wnioskodawcy, które w sposób oczywisty wpływa na wykonywanie codziennych czynności [tak: postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt I FZ 441/10, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż wskazane przez stronę skarżącą okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.