I SA/Po 1706/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uznania zarzuty za nieuzasadniony; postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi (słownie: [...] złotych). Pismem z dnia 12 sierpnia 2015 r. skarżąca wniosła do tutejszego Sądu skargę na wymienione w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Ostrzeszów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uznające zarzuty skarżącej zgłoszone w toku postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione. Mając na uwadze braki formalne skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 03 września 2015 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kopii odpisu pełnego dla skarżącej z Krajowego Rejestru Sądowego. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 09 września 2015 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia [...] zł tytułem należnego wpisu od skargi. Odpisy obu wskazanych powyżej zarządzeń wraz z odpowiedzią na skargę doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 września 2015 r. (k. [...] akt sądowych). W terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi, uiszczono należny wpis (k. [...] akt sądowych), następnie jednak pismem z dnia 02 października 2015 r. uzupełniono brak formalny skargi przedkładając kopię odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego. Pismem z dnia 02 października 2015 r. wniesiono również o umorzenie postępowania sądowego, z uwagi na wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] uchylającego objęty skargą akt wraz z poprzedzającym go postanowieniem organu I instancji. Strona skarżąca wniosła przy tym o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Aktualne brzmienie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., jest wynikiem wejścia w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. – art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Co przy tym istotne przed dniem wejścia w życie wskazanej ustawy nowelizującej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowił, że – kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Porównując zatem treść aktualnie obowiązujących postanowień art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. z ich brzmieniem sprzed nowelizacji należy wskazać, że na chwile obecną nie jest możliwe zaskarżenie do sądu administracyjnego postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Stosownie przy tym do postanowień art. 2 wskazanej powyżej ustawy nowelizującej – Przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy (ustawy nowelizującej) stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Mając na uwadze, że aktualna treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., jest skutkiem wejścia w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. – art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy nowelizującej, należy stwierdzić, że przepis ten stosuje się jedynie wobec postępowań wszczętych od dnia 15 sierpnia 2015 r. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że stosownie do poglądów judykatury datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działalność, bezczynność lub przewlekłość prowadzenia postępowania są przedmiotem skargi [tak: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 – komentarz do art. 54 p.p.s.a.]. Powyższy pogląd jest przy tym jednolicie podzielany w orzecznictwie sądowym [por. postanowienie NSA z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt II FSK 2786/15, postanowienie NSA z dnia 04 września 2015 r., sygn. akt II OSK 2068/15, postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 1866/15, postanowienie NSA z dnia 08 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 597/14 oraz postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1765/13 – orzeczenia dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiot skargi stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy Ostrzeszów z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] uznające zarzuty skarżącej zgłoszone w toku postępowania egzekucyjnego za nieuzasadnione. Jak wynika przy tym z akt sądowych skarga została doręczona organowi w dniu 17 sierpnia 2015 r., mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że w tym dniu nie mogło dojść do skutecznego wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na to, że od dnia 15 października 2015 r. Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg na wydane w toku postępowania egzekucyjnego postanowienia wierzycieli o niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów oraz postanowienia, przedmiotem których jest stanowisko wierzycieli w sprawach zgłoszonych zarzutów. Stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jak wskazuje się przy tym w doktrynie brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) [tak: J. P. Tarno, Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011, dostępny w bazie danych LEX – dokument nr 420218]. Z powyższych rozważań wynika, że postanowienie, którego dotyczy skarga – na dzień właściwy dla oceny skuteczności wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego – nie było objęte właściwością sądu administracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się do sformułowanego w piśmie strony skarżącej z dnia 02 października 2015 r. wniosku o umorzenie postępowania w związku z wydaniem przez SKO w K. postanowienia z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] uchylającego objęty skargą akt wraz z poprzedzającym go postanowieniem organu I instancji – wskazać należy, że wniosek ten nie może wywrzeć zamierzonego rezultatu. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu [por. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 oraz postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 928/12 – orzeczenia dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe do realiów zawisłej przed Sądem sprawy należy raz jeszcze wskazać, że w dniu miarodajnym dla oceny dopuszczalności skargi, tj. w dniu doręczenia organowi skargi – skarga ta była niedopuszczalna, w związku z czym nie wszczęła ona skutecznie postępowania sądowoadministracyjnego, co oznacza, że w niniejszej sprawie nie jest możliwe umorzenie postępowania ze względu na cofnięcie skargi. Mając powyższe na uwadze wskazać ponadto należy, że nie jest możliwe zasądzenie na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania stosownie do postanowień art. 201 § 1 p.p.s.a., w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Stosownie do postanowień pierwszego z przywołanych przepisów – zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z kolei z postanowieniami art. 54 § 3 p.p.s.a. – organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Powyższe przepisy znajdują zastosowanie jedynie w sytuacji gdy w wyniku skutecznie wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego organ administracji publicznej w trybie autokontroli uchyli zaskarżony akt, tymczasem w niniejszej sprawie postępowanie sądowe ze skargi na wymienione w rubrum niniejszego orzeczenia postanowienie nie jest w ogóle objęte właściwością sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie I. sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II. sentencji zostało dokonane w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.