I SA/Po 658/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. K. i M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 (PIT-36); postanawia odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia [...] marca 2015 r., skarżący wnieśli skargę do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. Wniesiona skarga była obarczona brakami formalnymi w postaci braku podpisu skarżących oraz nieuiszczeniu wymaganego wpisu od skargi. Postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 1 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Po 658/15 odrzucono wymienioną powyżej skargę ze względu na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczono skarżącym w dniu 10 lipca 2015 r. (k. [...] i [...] akt sądowych). Pismem nadanym dnia 17 lipca 2015 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając ten wniosek wskazano, że wnioskodawcy nie uzupełnili braków nie ze swojej winy. Zaznaczono przy tym, że korespondencja została faktycznie odebrana, ale nikt z wnioskodawców nie zapoznał się z jej treścią. Podniesiono również, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo rolne, z czego wynika olbrzymi natłok zajęć i związany z tym brak możliwości zapoznania się z treścią wezwania, a tym samym uzupełnienia braków skargi w terminie. Skarżący podnieśli ponadto, że wskazane przez nich okoliczności powinny być obiektywnie zestawione z Ich indywidualnymi cechami, by ocenić ich wpływ na procesy decyzyjne i w konsekwencji ocenić istnienie lub nieistnienie winy w uchybieniu terminu. W ocenie wnioskodawców warunek braku winy w uchybieniu terminu należy analizować przy uwzględnieniu rzeczywistego stanu wykształcenia, stopnia posiadanej wiedzy prawniczej oraz doświadczenia życiowego skarżących, a z drugiej strony biorąc pod uwagę zobiektywizowany stopień staranności, jakiej można oczekiwać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Do wniosku o przywrócenie terminu dołączono podpisany egzemplarz skargi oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do postanowień art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a.") - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do postanowień art. 87 § 1 p.p.s.a. - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z kolei z brzmieniem § 2 wyżej wskazanego artykułu – w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika zatem z treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem zgodnego z żądaniem skarżących rozstrzygnięcia ich wniosku jest ustalenie, że skarżącym nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w orzecznictwie wskazuje się, że przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne [tak: postanowienie NSA z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 104/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie [tak: postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Przenosząc powyższe rozważania na grunt poddanej sądowej kontroli sprawy należy zauważyć, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu nie należy natłok spraw codziennych [por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2011 r. sygn. akt II OZ 584/11, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Zaznaczyć przy tym również należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało skarżącym skutecznie doręczone, co wprost potwierdzają wnioskodawcy w treści swojego wniosku o przywrócenie terminu. Co więcej podnoszone przez wnioskodawców okoliczności w postaci natłoku obowiązków nie zostały przez nich w żaden sposób uprawdopodobnione. Odnosząc się do wywodu wnioskodawców mającego na celu wykazanie, że dokonując oceny braku winy w uchybieniu terminu należy uwzględniać indywidualne cechy wnioskodawców, w tym poziom wykształcenia, skalę wiedzy prawniczej oraz doświadczenia życiowego należy stwierdzić, że jak wskazano to powyżej przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności. Nie można przy tym tracić z pola widzenia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa [por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 921/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. W poddanej sądowej kontroli sprawie skarżący nie zapoznając się z treścią skierowanego do nich wezwania do uzupełnienia braków formalnych dopuścili się niedbalstwa, co wyklucza możliwość przywrócenia uchybionego przez Nich terminu. Na marginesie warto ponadto zaznaczyć, że skarżący zostali pouczeni o tym, że nieuzupełnienie w terminie braków formalnych będzie skutkować odrzuceniem skargi (k. [...] i [...] akt sądowych). W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.