I SA/Po 933/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. E. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2012 r. o sygn. I SA/Po 327/12; postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. złożonym za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego P. skarżący złożył skargę powołując się na art. 144 w zw. z art. 154 § 1, § 2, § 3, § 6 p.p.s.a. wnosząc o stwierdzenie nie wykonania prawomocnego wyroku dnia 22 czerwca 2012 r. tj. wydania decyzji zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych (k. [...]) odpisu wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Po 327/12 - Sąd uchylił adresowaną do skarżącego decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] wraz z poprzedzającym ją postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...]. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zawarł wskazania co do dalszego postępowania nakazując Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. rozpoznać wniosek skarżącego z dnia [...] października 2011 r. prowadząc w tym zakresie postępowanie podatkowe, zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów Ordynacji podatkowej, które zostanie zakończone w formie decyzji w przedmiocie zwrotu bądź odmowy zwrotu odsetek od nadpłaty podatkowej. Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego P. decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] odmówił skarżącemu zwrotu oprocentowania od zwróconych nadpłat z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007-2008. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] września 2012 r. (k. [...] akt administracyjnych). Następnie wnioskiem złożonym w Urzędzie Skarbowym P. w dniu [...] listopada 2012 r. skarżący wniósł o "uchylenie podstawy i uzasadnienia decyzji" z dnia [...] września 2012 r. (k. [...] akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego P. odmówił wszczęcia postępowania w tym przedmiocie (k. [...] akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia [...] grudnia 2012 r. (k. [...] akt administracyjnych). Od postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lutego 2013 r. została wniesiona skarga, w wyniku której to rozpoznania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt I SA/Po 286/13 oddalił skargę. Wyrok ten jak wynika ze znajdującej się na nim adnotacji jest prawomocny od dnia 24 grudnia 2013 r. (k. [...] akt administracyjnych). W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego P. wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Rozpoczynając rozważania prawne w poddanej sądowej kontroli sprawie należy ustalić co stanowi przedmiot skargi skarżącego wniesionej w niniejszej sprawie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma [tak: postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1022/12, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając na uwadze, że skarżący w treści swojej skargi powołuje się na przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), zgodnie z którym to - w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny, przyjąć należy, że intencją skarżącego było wniesienie skargi, o której mowa w przytoczonym przepisie, tj. skargi na niewykonanie wyroku. W uzasadnieniu wniesionej skargi skarżący wniósł o stwierdzenie, że Naczelnik Urzędu Skarbowego P. nie wykonał prawomocnego orzeczenia z dnia 22 czerwca 2012 r. W aktach administracyjnych znajduje się wyrok WSA w Poznaniu o sygn. akt I SA/Po 327/12 wydany we wskazanym przez skarżącego dniu. Jak wynika z postanowień wcześniej już przytoczonego art. 154 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi o której mowa w tym artykule jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy [por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OSK 283/08, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Z akt sprawy nie wynika tymczasem aby przed wniesieniem skargi skarżący zwrócił się na piśmie do Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z wezwaniem do wykonania wyroku. Nie wywiązanie się przez skarżącego z obowiązku pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku, skutkuje tym, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. [por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r. sygn. akt I FSK 1114/14, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Stosownie bowiem do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi wymieniona w przytoczonym przepisie, jak wynika bowiem z przedstawionych powyżej rozważań uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku warunkuje dopuszczalność wniesienia skargi na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania a także w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Na marginesie warto zauważyć, że jak wynika z wyżej przedstawionego opisu stanu sprawy postępowanie którego dotyczył wyrok tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Po 327/12 zostało zakończone na skutek wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. decyzji z dnia [...] września 2012 r., która to w związku z niewniesieniem od niej odwołania na chwile obecną jest decyzją ostateczną. Z przytoczonego wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarżący może wnieść skargę w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W tym miejscu należy zauważyć, że wyrok na który powołuje się skarżący uzasadniając swoje żądanie wymierzenia Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. grzywny nie dotyczył skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie sprawy. Co więcej w poddanej sądowej kontroli sprawie nie można również mówić o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu przez organ postępowania po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję. Poprzez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej [por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 30 maja 2001 r. sygn. akt II SA 2015/00, dostępny w bazie danych LEX OMEGA – dokument nr 57180]. Jak wynika tymczasem z akt postępowania sprawa skarżącego której dotyczył wyrok tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Po 327/12 została w sposób ostateczny załatwiona decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego P. z dnia [...] września 2012 r. W takiej sytuacji nie można mówić o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania ponieważ postępowanie którego dotyczy skarga zawierająca wniosek o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. grzywny na dzień jej wniesienia już się nie toczyło. Ubocznie należy wskazać, że nie wnosząc odwołania od wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. decyzji z dnia [...] września 2012 r. o nr [...] skarżący zamknął sobie również drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tą decyzję, bowiem dopuszczalność wniesienia skargi stosownie do postanowień art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. uwarunkowana jest uprzednim wyczerpaniem środków zaskarżenia, w tym także skorzystania z przysługującego prawa do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Zauważyć ponadto należy, że tutejszemu Sądowi jest z urzędu wiadomym, że pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. skarżący wniósł skargę o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. grzywny za niewykonanie prawomocnego wyroku tutejszego Sądu z dnia 22 czerwca 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 327/12. Sprawa wywołana w/w skargą z dnia [...] stycznia 2015 r. została zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Po 401/15, w sprawie tej postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Po 401/15 tutejszy Sąd odrzucił skargę. Sprawa ta nie jest jednak na chwile obecną prawomocnie zakończona. Mając powyższe na uwadze, należy rozważyć, czy w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym to - Sąd odrzuca skargę: jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W poddanej sądowej kontroli sprawie w ocenie Sądu nie zachodzi przesłanka do odrzucenia skargi, o której mowa we wskazanym powyżej przepisie, bowiem po pierwsze tożsama sprawa o sygn. akt I SA/Po 401/15 nie została na chwile obecną prawomocnie zakończona, a po drugie nie występuje również przesłanka sprawy w toku, jak wskazuje się bowiem w orzecznictwie sytuacja, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona przez tę samą stronę i w tym samym przedmiocie skarga jest rozpoznawana merytorycznie [tak: postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2012 r sygn. akt II OSK 1509/12, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w sprawie prowadzonej pod sygnaturą I SA/Po 401/15, bowiem w sprawie tej nie doszło do merytorycznego rozpoznania wniesionej skargi, a jedynie do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 1 oraz art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.