II SA/Po 1135/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 13 czerwca 2018 r. D. M. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej: PINB), z żądaniem "przeprowadzenia kontroli i wszczęcia postępowania w sprawie zgodności realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku handlowo usługowego przy ul [...] w [...]". W dniu 11 lipca 2018 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne, z których sporządzono protokół. Pismem z 12 lipca 2018 r. PINB poinformował D. M., że przeprowadzi postępowanie wyjaśniające w sprawie wykonanych robót budowlanych dotyczących rozbudowy istniejącego budynku handlowo- usługowego, zlokalizowanego w [...] przy ul [...] [...] na działce [...], którego inwestorem jest "[...]" sp. jawna. Pismem z 13 lipca 2018 r. PINB wezwał D. M. do pisemnego wyjaśnienia i udowodnienia jakiego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy żądanie z 13 czerwca 2018 r. Pismem z 16 lipca 2018 r. D. M. odpowiedział, że jego interes prawny wynika z przepisu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Postanowieniem z [...] lipca 2018 r. PINB odmówił D. M. wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie kontroli przestrzegania przepisów prawa budowlanego przy wykonywaniu robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę nr [...], znak: [...] z [...] 2008 r. oraz wszczęcia w interesie publicznym postępowania administracyjnego adekwatnego do stwierdzonych nieprawidłowości obejmujących rozbudowę istniejącego budynku handlowo usługowego zlokalizowanego przy ul [...] [...] w K., realizowanej przez "[...]" sp. jawna, reprezentowaną przez K. B. i P. P. z siedzibą w K. przy ul [...] [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że D. M. nie posiada legitymacji do działania w niniejszej sprawie i nie może być uznany za stronę postępowania. Na postanowienie to zażalenie wniósł D. M.. Postanowieniem z [...] sierpnia 2018 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej również: WWINB, organ odwoławczy), uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na to, że badanie czy D. M. przysługuje status strony powinno nastąpić w toku postępowania administracyjnego, które stwarza możliwość do szczegółowego badania interesu prawnego wnioskodawcy. Wyjaśnił też, że każdym przypadku gdy brak interesu prawnego wnoszącego żądanie nie jest oczywisty, budzi wątpliwości oraz wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, właściwy organ nie powinien odmawiać wszczęcia postępowania, a wszcząć postępowanie i przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające. Pismem z 5 września 2018 r. PINB zawiadomił między innymi D. M. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego podczas wykonywania robót budowlanych obejmujących rozbudowę istniejącego budynku handlowo usługowego zlokalizowanego przy ul [...] [...] w K., realizowanej przez "[...]" sp. jawna, reprezentowaną przez K. B. i P. P. z siedzibą w K. przy ul [...] [...]. Decyzją z [...] 2018 r. PINB umorzył w całości postępowanie administracyjne prowadzone z urzędu w sprawie wykonania robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę Starosty [...] nr [...], znak: [...] z [...] 2008 r., a dotyczącego rozbudowy istniejącego budynku handlowo usługowego zlokalizowanego przy ul [...] [...] w K., realizowanej przez jest "[...]" sp. jawna, reprezentowaną przez K. B. i P. P. z siedzibą w K. przy ul [...] [...], w związku z podaniem D. M. z 13 czerwca 2018 r. uzupełnionym w dniu 19 lipca 2018 r, zawierającym żądanie przeprowadzenia kontroli inwestycji. Przedmiotowa decyzja została doręczona między innymi D. M.. W uzasadnieniu organ wskazał, że przeprowadzono postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia czy naruszenia wskazane przez D. M. znajdują potwierdzenie w faktach. Zdaniem PINB nie doszło jeszcze do wytyczenia nowego obiektu budowlanego, a zatem nie było potrzeby dołączenia do dziennika budowy oryginału szkicu tyczenia. Ponadto wyjaśnił, że w związku z nieprawidłowościami dotyczącymi braku tablicy informacyjnej budowy, braku ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, a także braku odpowiedniego zabezpieczenia placu budowy oraz nieprawidłowościami prowadzenia dziennika budowy zostały wyciągnięte konsekwencje karne w postaci postępowania mandatowego w stosunku do kierownika budowy, inwestora oraz kierownika robót branży elektrycznej, jak również, że zobowiązano kierownika do umieszczenia w widocznym miejscu tablicy informacyjnej budowy oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, a także odpowiedniego zabezpieczenia terenu budowy. Odwołanie od tej decyzji wniósł D. M., podnosząc zarzuty co do prawidłowości ustaleń dotyczących terminu i zakresu wykonania robót budowlanych w rozbudowywanym obiekcie. Odwołujący się podniósł również, że roboty elektryczne, które miałyby świadczyć o braku przerwania budowy w ogóle nie były objęte pozwoleniem na budowę. W jego ocenie organ winien dokonać weryfikacji rzekomo wykonanych robót wewnętrznych, których z oczywistych względów nie może skontrolować odwołujący się. D. M. zakwestionował również wiarygodność faktury mającej dokumentować wykonane roboty elektryczne związane z wykonaniem instalacji elektrycznej – montażu tablic elektrycznych (rozdzielnic) T1 i T2 oraz wyłącznika pożarowego. Ponadto zwrócił uwagę na zapis w dzienniku budowy o wytyczeniu obiektu, kwestionując jego prawidłowość. Decyzją z [...] listopada 2019 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowe postępowanie administracyjne wszczęte zostało z urzędu 5 września 2018 r. W rozważaniach merytorycznych m.in. podniósł, że z wpisów dokonanych w dzienniku budowy wynika, że została wykonana przebudowa rozdzielni elektrycznej dostosowująca ją do rozbudowy wewnętrznej instalacji elektrycznej z wyłącznikiem przeciwpożarowym prądu. Stwierdził również, że od 10 marca 2009 r. nie wystąpiła przerwa w budowie trwająca ponad trzy lata. Skargę na powyższą decyzję wniósł D. M., zarzucając, że wyjaśnienia wymaga kwestia wszczęcia samego postępowania administracyjnego, które powinno toczyć się na wniosek D. M. z 13 czerwca 2018 r. Skarżący podniósł, że wskazał organom konkretne wykonane roboty, domagając się ustalenia czy wchodzą one w zakres pozwolenia na budowę, czy są reglamentowane przez prawo. Skarżący podniósł również, że organ odwoławczy nie rozpoznał sprawy w jej całokształcie, a przede wszystkim nie odniósł się do podniesionych w odwołaniu zarzutów. W szczególności, w jego ocenie, WWINB nie wskazał jakie roboty objęte pozwoleniem na budowę zostały wykonane i gdzie zostały te roboty zaznaczone w projekcie. D. M. zakwestionował również to, aby wykonane roboty elektryczne były objęte projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę oraz podniósł, że realizacja robót, które w ogóle nie zostały przewidziane w projekcie budowlanym i stanowią odrębne roboty budowlane podlegające uzyskaniu pozwolenia na budowę lub zgłoszenia nie stanowi istotnego odstępstwa od projektu budowlanego lecz samowolę budowlaną. Skarżący zakwestionował ponadto stwierdzenie organu odwoławczego, że nie wystąpiła przerwa w budowie trwająca ponad 3 lata. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się częściowo zasadna. Przedmiotem postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego było skontrolowanie przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego podczas wykonywania robót budowlanych obejmujących rozbudowę istniejącego budynku handlowo usługowego zlokalizowanego przy ul [...] [...] w K., realizowanej przez "[...]" sp. jawna, reprezentowaną przez K. B. i P. P. z siedzibą w K. przy ul [...] [...]. Podstawę prawną działań organów stanowiły przepis art. 81 ust. 1, 3 i 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz.1202). Analiza decyzji organu I instancji wskazuje, że PINB błędnie określił datę wszczęcia postępowania. Skoro organ uznał, że D. M. przysługuje w tym postępowaniu status strony – a to wynika z faktu doręczenia D. M. decyzji z [...] 2018 r. wraz z pouczeniem i z treści tej decyzji – to postępowanie to winno być prowadzone na wniosek strony zgłoszony w piśmie z 13 czerwca 2018 r. Uchybienie to, mimo że finalnie postępowanie administracyjne było prowadzone w przedmiotowej sprawie, nie mogło być uznane za pozbawione wpływu na wynik sprawy. Wynika to przede wszystkim z tego, że przepis art. 61 § 1 k.p.a. stanowi, iż postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Dodać trzeba, że to na organie spoczywa obowiązek ustalenia czy podmiot żądający wszczęcia postępowania ma w tym interes prawny, jak również ustalenie kręgu stron uprawnionych do udziału w tym postępowaniu. Niewątpliwie też sposób wszczęcia postępowania, tj. na żądanie (wniosek) strony lub z urzędu ma chociażby wpływ na takie kwestie jak data wszczęcia postępowania, możliwość zawieszenia postępowania, czy też zakończenie postępowania poprzez cofnięcie żądania przez stronę. Co więcej, jeżeli organ administracji uznaje, że w sposób oczywisty wniosek o wszczęcie postępowania nie pochodzi od strony lub z innych przyczyn postępowanie nie może zostać wszczęte powinien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Natomiast jeśli organ uznaje, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania z urzędu nie ma obowiązku wydawania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z urzędu bądź też wszczęcia takiego postępowania, a następnie jego umorzenia (patrz: wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2015 r. sygn. akt II OSK 2487/14, dostępny w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Traktowanie postępowania wszczętego na wniosek tak jak postępowania wszczętego z urzędu [i odwrotnie] jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie art. 61 § 1 k.p.a (patrz m.in. wyroki NSA z dnia 26 lutego 2009 r. sygn. akt I OSK 554/08 i 16 maja 2017 r. sygn. akt I OSK 1879/16 – orzeczenia dostępne jw.). Ponadto należy mieć na względzie specyfikę Prawa budowlanego i pamiętać, że zgodnie z art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami tej ustawy mogą dokonywać czynności kontrolnych, a protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. Jak przyjmuje się z orzecznictwie, powołany przepis stanowi lex specialis wobec regulacji Kodeksu postępowania administracyjnego w tym zakresie, że pozwala na wstępnym etapie i jeszcze przed formalnym wszczęciem postępowania administracyjnego na dokonanie kontroli w zakresie objętym Prawem budowlanym (tak też NSA w wyroku z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 1231/16, dostępnym jw.). Powołany art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego pozwala na dokonywanie czynności wstępnych i zakres tych czynności wstępnych powinien zmierzać do ustalenia istnienia podstaw do ewentualnego wszczęcia postępowania w sprawie. Tego rodzaju czynności wstępne, nazwane czynnościami kontrolnymi, obejmują wstęp na teren inwestycji (art. 81a ust. 1 Prawa budowlanego), przeprowadzanie kontroli w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika (art. 81a ust. 2 Prawa budowlanego) oraz domagania się informacji lub udostępnienia dokumentów związanych z prowadzeniem lub wykonaniem danych robót (art. 81c ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Przy czym, jak wynika z przywołanego art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego – dopiero ustalenia dokonane w czasie takich czynności kontrolnych mogą być podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego regulowanego w jednym z trybów (postępowań naprawczych) objętych Prawem budowlanym. Innymi słowy, trzeba mieć na uwadze, że na gruncie przepisów Prawa budowlanego nie każde zawiadomienie informujące o nieprawidłowościach przy prowadzonych robotach budowlanych wprost prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego (tak NSA w wyroku z dnia 29 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 2582/18, dostępnym jw.). Skoro zatem zwykle to dopiero wyniki przeprowadzonych kontroli obiektu budowlanego mogą wskazywać na konieczność uruchomienia postępowania legalizacyjnego, to same czynności kontrolne nie wchodzą zasadniczo w skład postępowania jurysdykcyjnego, a zatem datą wszczęcia postępowania nie powinien być ani dzień ich przeprowadzenia, ani też dzień wniesienia podania o przeprowadzenie kontroli obiektu. To z kolei może mieć znaczenie również przy ustalaniu stanu prawnego sprawy, tj. brzmienia przepisów, jakie powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Idąc dalej, trzeba w tym miejscu podkreślić, że jeżeli przepis prawa nie wyłącza dopuszczalności wszczęcia postępowania na wniosek, to ze względu na zasadę wyrażoną w art. 61 § 1 k.p.a. nie jest dopuszczalne wyprowadzenie ograniczenia co do wszczęcia postępowania wyłącznie z urzędu. Brak jest zatem w takiej sytuacji uzasadnionych podstaw do wyłączenia dopuszczalności wszczęcia postępowania na żądanie strony poprzez przyjęcie wyłącznie zasady oficjalności (a zatem i pozostawienie organowi uznania, czy zaistniały warunki do wszczęcia postępowania z urzędu). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że przepisy Prawa budowlanego regulujące tryby postępowań nadzorczych organów nadzoru budowlanego w sprawach związanych z kontrolą legalności wykonywanych robót budowlanych nie zawierają postanowień w zakresie wszczęcia postępowania w tego rodzaju sprawach. W zakresie objętym przepisami art. 50 i 51 Prawa budowlanego (regulującym tzw. postępowanie naprawcze) wszczęcie postępowania może nastąpić nie tylko z urzędu. Stanowisko dopuszczające wszczęcie postępowania naprawczego uregulowanego w art. 50-51 Prawa budowlanego na wniosek jest szeroko akceptowane w orzecznictwie sądowym (patrz np. wyroki NSA z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1573/11 i 23 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1815/13, postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2013 r. sygn. akt II OSK 1815/13 czy nowsze orzecznictwo, jak wyroki NSA z dnia 21 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 2364/17 i 26 września 2018 r. sygn. akt II OSK 45/18, dostępne jw.). Z kolei krąg stron prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego postępowania naprawczego i legalizacyjnego ustala się na podstawie art. 28 k.p.a. W tych postępowaniach poza inwestorem może występować każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek, a w szczególności taką osobą jest właściciel nieruchomości graniczącej z nieruchomością inwestora. Skoro zaś właściciel działki sąsiedniej do terenu inwestycji ma zwykle w postępowaniu legalizacyjnym (naprawczym) przymiot strony, to tym bardziej ma prawo do ustalenia, czy nie zostały naruszone jego prawa przez realizację inwestycji z naruszeniem prawa. Jeżeli zatem w takich sprawach poza inwestorem mogą występować inne strony postępowania, tym bardziej nie do zaakceptowania byłby wniosek, że postępowania które należą do właściwości organu nadzoru budowlanego mogą być wszczynane tylko z urzędu (tak NSA w wyroku z dnia 22 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 1939/16, dostępnym jw.). Z tych wszystkich powodów tutejszy Sąd uznał, że w kontrolowanej sprawie do wszczęcia postępowania doszło w istocie na wniosek strony. Niezasadne są zarzuty dotyczące kwestii ewentualnej przerwy w budowie trwającej ponad 3 lata. Kwestia ta była przedmiotem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy administracji architektoniczno – budowlanej w postępowaniu, w którym decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Wojewoda W. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] 2018 r. nr [...] znak [...], którą organ I instancji odmówił stwierdzenia wygaśnięcia decyzji własnej z dnia [...] 2008 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] spółka jawna K. B., P. P. pozwolenia na rozbudowę istniejącego budynku handlowo-usługowego w [...] przy ul. [...] nr [...], działka nr [...]. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nieprawomocnym wyrokiem z 27 lutego 2019 r. oddalił skargę D. M. na decyzję Wojewody z [...] października 2018 r. (sygn. akt II SA/Po 1006/18). Niezasadne jest oczekiwanie skarżącego, że w powyższej kwestii wypowiedzą się organy nadzoru budowlanego, skoro orzekanie w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę nie należy do kompetencji tych organów. Dodać też należy, że decyzja organu właściwego w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji (art. 37 ust. 1 Prawa budowlanego) uzyskuje przymiot rozstrzygnięcia wiążącego, skutecznego prawnie co do zasady nie z chwilą prawomocności (art. 16 § 3 k.p.a.), lecz z uwagi na to, że stanowi decyzję ostateczną, objętą działaniem zasady trwałości decyzji administracyjnej (art. 16 § 1 k.p.a.). Skarżący może natomiast – i to czyni – w postępowaniu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego kwestionować prawidłowość wpisów w dzienniku budowy oraz fakt wykonania konkretnych robót budowlanych, a ustalenia w tym zakresie pośrednio mogą mieć wpływ na ewentualne rozstrzygnięcia w kwestii stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę. W pełni zasadny okazał się natomiast zarzut nieodniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów odwołania D. M. od decyzji PINB w K. z [...] 2018 r. Skarżący, inicjując postępowanie kontrolne, wskazał na konkretne roboty budowlane, które zakwestionował z puntu widzenia zgodności ich prowadzenia z przepisami prawa budowlanego. W szczególności dotyczyło to robót związanych z instalacją elektryczną, w związku z którymi skarżący podniósł, że ich wykonanie nie było przewidziane w projekcie budowlanym i w decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do tej kwestii, wskazując jedynie, że z wpisów dokonanych w dzienniku budowy wynika, że "została wykonana przebudowa rozdzielni elektrycznej T1 dostosowując ją do rozbudowy wewnętrznej instalacji elektrycznej wraz z wyłącznikiem przeciwpożarowym prądu" (wpis z 15 września 2016 r.). Z kolei 15 października 2016 r. wpisano w dzienniku budowy: "wykonano montaż tablicy rozdzielczej T2 zgodnie z założeniami projektu budowlanego". Co więcej, mimo że organ I instancji wskazał w decyzji z [...] 2018 r. o wyciągnięciu konsekwencji karnych w postaci postępowania mandatowego w stosunku do kierownika robót branży elektrycznej, organy obu instancji nie sprecyzowały w uzasadnieniu wydanych decyzji na czym miały polegać naruszenia przepisów, w szczególności dotyczące robót wykonanych przy instalacji elektrycznej. Nie zostały w tym względzie przywołane żadne przepisy prawa budowlanego (ustawy Prawo budowlane i przepisów techniczno-budowlanych). Tymczasem obowiązek taki wynikał z treści art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1, art. 9 i art. 11 k.p.a. Strona postępowania ma prawo wiedzieć jakiego rodzaju uchybienia w toku procesu budowlanego stwierdził organ nadzoru budowlanego, bowiem tylko wtedy strona będzie mogła ocenić czy organ prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne, czy też miał obowiązek np. prowadzić postępowanie naprawcze. Uchybienie to było tym bardziej istotne, że D. M. konsekwentnie kwestionował prawidłowość robót budowlanych wykonanych właśnie przy instalacji elektrycznej. Skarżący zwrócił na ten fakt uwagę zarówno we wniosku inicjującym postępowanie, jak i w swoim odwołaniu od decyzji PINB z [...] 2018 r., jednak zarzuty odwołania w tym zakresie nie zostały wyczerpująco rozważone przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy w żaden sposób nie odniósł się również do zarzutu odwołania, że w dzienniku budowy zamieszczono 4 listopada 2014 r. następującą adnotację geodety S. P.: "Wytyczono obiekt zgodnie z dok. - projektową", która pozostaje w sprzeczności ze stwierdzeniem organu I instancji, że nie doszło jeszcze do wytyczenia nowego obiektu budowlanego. Stanowi to istotne naruszenie przepisów art. 77 § 1 i art. 107 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. Stwierdzając powyższe, Sąd wobec naruszenia przez organ odwoławczy art. 61 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a., które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 roku, poz. 1302, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie było niezbędne, a zarazem wystarczające, uchylenie jedynie decyzji organu odwoławczego, albowiem zakres wskazań nie wykracza poza kompetencje tego organu posiadane w postępowaniu odwoławczym. Przede wszystkim organ odwoławczy, przyjmując, że w niniejszej sprawie toczy się postępowanie w trybie wnioskowym (na żądanie strony postępowania), zobowiązany będzie do wyjaśnienia kwestii jakkolwiek istotnej, to jednak obejmującej tylko część postępowania dowodowego, która nie wiąże się z koniecznością powtórnego wykonywania czynności kontrolnych, a jedynie analizą posiadanych już informacji pozyskanych w trakcie kontroli przeprowadzenia inwestycji. Rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę, WWINB powinien wyjaśnić, czy oprócz stwierdzonych i przedstawionych w decyzji organu I instancji nieprawidłowości dotyczących braku tablicy informacyjnej budowy, braku ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia, a także braku odpowiedniego zabezpieczenia placu budowy oraz nieprawidłowości w zakresie prowadzenia dziennika budowy – zostały stwierdzone sygnalizowane przez skarżącego nieprawidłowości dotyczące wytyczenia obiektu, jak i wykonywania robót budowlanych, w tym zwłaszcza wykonywanych przy instalacji elektrycznej. W przypadku potwierdzenia, że do takich naruszeń doszło organ winien wyjaśnić jaki miały one charakter oraz przesądzić czy nie wymagały one przeprowadzenia innego postępowania, w tym w szczególności postępowania naprawczego. Właściwa ocena zgodności kontrolowanych robót z przepisami prawa powinna być dokonana na płaszczyźnie konkretnych przepisów regulujących postępowanie naprawcze (legalizacyjne), ze wskazaniem przepisów ustawy Prawo budowlane i przepisów techniczno-budowlanych. Dopiero w wyniku wykonania tych wszystkich obowiązków możliwe będzie końcowe rozstrzygnięcie, czy w sprawie zachodzą podstawy do umorzenia postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. O zwrocie kosztów postępowania sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Na zasądzone koszty składa się kwota 480 zł tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika, kwota 500 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu, oraz kwota 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.