II SA/Po 1141/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga Skarga podlega odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 wymienionej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję z dnia [...] 2013 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego doręczył skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2013 r. w trybie doręczenia zastępczego (art. 43 k.p.a.). Decyzję odebrał dorosły domownik – matka skarżącego, która podjęła się oddać przesyłkę adresatowi (k. 36 akt adm. II inst.). W pouczeniu zawartym w zaskarżonej decyzji organ wskazał m.in., że na decyzję tę stronom służy prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie 30 dni od daty jej doręczenia (k. 34 akt. adm. II inst.). Skarżący w dniu 20 września 2013 r. złożył osobiście skargę w siedzibie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta L. Organ ten - jako niewłaściwy - pismem z dnia 25 września 2013 r., nadanym w dniu 27 września 2013 r., przekazał skargę organowi właściwemu tj. Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego (k. 10 i 11 akt sądowych). Sąd podkreśla, że warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi na ostateczną decyzję organu administracji publicznej jest złożenie jej w ustawowym terminie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym skarga wniesiona do organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu. Organ przekazujący skargę organowi właściwemu powinien działać w tej materii niezwłocznie, mając na uwadze upływ terminu do wniesienia skargi oraz konstytucyjne prawo strony do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., II FSK 1418/10, Lex nr 742282, postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 1 kwietnia 2010 r., I SA/Bd 136/10, Lex nr 658800, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 18 marca 2010 r., I SA/Gd 218/10, Lex nr 659206). Innymi słowy, dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., II FSK 2691/11, Lex nr 1151346). Nie ma więc znaczenia, że skarżący w otwartym terminie złożył skargę w organie niewłaściwym, gdyż decyduje data przekazania jej organowi właściwemu. Skoro nastąpiło to po terminie, skarga jest spóźniona. Wziąwszy zatem pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2013 r., 30-dniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję upływał skarżącemu w dniu 25 września 2013 r. Skoro więc Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta L. skargę tę, pomimo otrzymania jej w dniu 20 września 2013 r., przekazał organowi właściwemu w dniu 27 września 2013 r., to doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wniesienie skargi po terminie skutkuje zaś, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jej odrzuceniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Kierując się przepisem art. 6 p.p.s.a. obligującym Sąd do udzielania stronom niezbędnych wskazówek co do czynności procesowych, należy dodać, że skarżącemu przysługuje prawo złożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, w którym to wniosku skarżący powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu (art. 86 i 87 p.p.s.a.). /-/ B. Drzazga