II SA/Po 221/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2008r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę 200zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ J. Zieliński /-/ A. Łaskarzewska /-/ E. Podrazik Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] 2008 r. Nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2008 r. Nr [...] ustalającą na rzecz S. R. warunki zabudowy dla budowy parkingu dla samochodów osobowych na terenie części nieruchomości nr [...], położonej w P. przy ul. S. i umorzyło postępowanie administracyjne w tej sprawie. W uzasadnieniu decyzji Kolegium stwierdziło, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że S. R. wybudował przedmiotowy parking bez stosownych decyzji. Tymczasem stosownie do przepisu art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej: upzp, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Przepis ten stosuje się również do zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku (ust. 2). W przypadku zaś zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w ust. 2, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1) wstrzymanie użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2) przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania (art. 59 ust. 3 upzp). W związku z powołanymi przepisami Kolegium stwierdziło, że przed organami administracyjnymi powinno toczyć się tylko i wyłącznie postępowanie na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz przepisów wykonawczych tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych (...) (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 2 ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu wymaga budowa, dla której przepisy Prawa budowlanego wymagają pozwolenia na budowę. Decyzja ustalająca warunki zabudowy terenu musi wyprzedzać realizację inwestycji wskazanej we wniosku inwestora. Zdaniem Kolegium ponieważ wykonano w całości przedmiotowy parking to prowadzenie na tym etapie postępowania w oparciu o ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stało się bezprzedmiotowe. S. R. wniósł skargę na powyższą decyzję Kolegium. Wyjaśnił, że postanowieniem z [...] 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. nałożył na niego obowiązek dostarczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie przedmiotowego parkingu. W związku z tym istniały podstawy do jej wydania. Wskutek powyższej skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] 2008 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., uchyliło swą decyzję z [...] 2008 r. Mając na względzie powyższe Sąd postanowieniem z dnia 26 lutego 2009 r. na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Kolegium z dnia [...] 2008 r. do czasu rozpatrzenia sprawy ze skargi na decyzję autokontrolą Kolegium z dnia [...] 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. II OZ 478/09 oddalił zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. M. w P. na powyższe postanowienie z 26 lutego 2009 r. Wyrokiem z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt II SA/Po 649/08 tutejszy Sąd uchylił autokontrolą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2008 r., stwierdzając w uzasadnieniu, że Kolegium rozstrzygnięciem tym ograniczyło się wyłącznie do uwzględnienia w części zarzutów S. R. i na tej podstawie uchyliło jedynie własną decyzję z [...] 2008 r. W ocenie Sądu Kolegium nie uwzględniło żądania skarżącego co do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji. Stąd też, jak stwierdził Sąd Kolegium dopuściło się naruszenia art. 54 § 3 p.p.s.a. Powołany wyrok został zaskarżony przez S. R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ten wyrokiem z dnia 20 stycznia 2001 r., sygn. akt II OSK 102/10 oddalił skargę kasacyjną. W następstwie powyższego tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 24 marca 20011 r. podjął postępowanie ze skargi S. R. na decyzję Kolegium z dnia [...] 2008 r. Na rozprawie przed Sądem w dniu 18 maja 2011 r. przedstawiciel zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. M. w P. podał, że kwestionował decyzję organu I instancji i stanowisko to podtrzymuje. Jego zdaniem nie można mówić w niniejszej sprawie o zrealizowaniu inwestycji skoro wzniesienie parkingu polegało na podniesieniu poziomu poprzez nawiezienie gruzu. Oświadczył, iż nie jest przeciwny, by w tym miejscu był parking, sprzeciwia się jednak podniesieniu terenu, bowiem powoduje to spływanie wody m.in. na działkę Wspólnoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, rozstrzyga w granicach sprawy, kontrolując postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej i uwzględnia skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenia przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy lub też naruszenia przepisów postępowania, jeśli miały one istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej. Skarga okazała się zasadna, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy [art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.]. Bezspornym w niniejszej sprawie jest to, że przedmiotowy parking, dla którego skarżący będący inwestorem wystąpił z wnioskiem o wydanie decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowanie terenu, został zrealizowany przed złożeniem tego wniosku. Jak wynika z zaskarżonej decyzji, fakt zrealizowania inwestycji był przyczyną uchylenia decyzji organu I instancji ustalającej warunki zabudowy i umorzenia jako bezprzedmiotowe postępowania w sprawie. W tym miejscu należy wskazać, iż stosownie do art. 59 ust. 1 upzp zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Z tego przepisu, ani z żadnego innego przepisu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie wynika zakaz wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zrealizowanej w części lub w całości. Za dopuszczalnością wydawania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zrealizowanej przemawia przywołane w uzasadnieniu decyzji organu II instancji z dnia 2 czerwca 2008 r. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt P 37/06, którego skutkiem jest możność wydawania decyzji o warunkach zabudowy w trakcie trwającego postępowania legalizacyjnego, a więc dla obiektu częściowo lub w całości zrealizowanego. W konsekwencji stwierdzić należy, iż realizacja inwestycji (w całości lub w części) objętej wnioskiem o wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, nie uprawnia do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 kpa (por. wyrok WSA w Gliwicach z 25 czerwca 2009 r., II SA/Gl 113/09, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 października 2009 r., II SA/Sz 644/09, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 kpa, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Mając zaś na względzie obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności (art. 15 kpa) Sąd ograniczył się jedynie do kontroli legalności zaskarżonej decyzji, która miała charakter rozstrzygnięcia procesowego, nie dokonano nią bowiem merytorycznej oceny decyzji organu I instancji. W związku z powyższym Kolegium ponownie rozpoznając sprawę zobowiązane będzie merytorycznie rozpoznać odwołanie Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. M. w P. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla budowy parkingu przy ul. S. w P. (dz. nr [...]). W kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł w oparciu o art. 152 p.p.s.a., zaś o zwrocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.