II SA/Po 370/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi B. G. i M. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Wojewody solidarnie na rzecz skarżących kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewoda decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 - dalej k.p.a.) w zw. z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935) oraz art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, dalej u.g.n.), po rozpatrzeniu odwołania E. O. Sp. z o.o., od decyzji Starosty [...] z 16 października 2017 r., znak [...] odmawiającej zezwolenia na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, stanowiącej współwłasność B. G. i M. G. (dalej zwani łącznie skarżącym), oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka numer [...], obr. [...] P., arkusz mapy 4, w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z części ww. nieruchomości uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie orzekł o: (1.) udzieleniu zezwolenia E. O. Sp. z o.o., na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości, stanowiącej współwłasność p. B. G. i p. M. G., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka o numerze [...], obr. [...] P., arkusz mapy 4, w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z części ww. nieruchomości, zgodnie z ostateczną decyzją Starosty [...] z [...]października 2017 r., znak [...] V-l; (2.) nadaniu niniejszej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu Wojewoda podał, że w odniesieniu do części nieruchomości skarżących na podstawie art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami wydana została ostateczna decyzja Starosty [...] z dnia [...] października 2017r. znak [...] ograniczająca sposób korzystania z niej poprzez udzielenie [...] sp. z o.o zezwolenia na założenie i przeprowadzenie na tej nieruchomości napowietrznej linii elektroenergetycznej 110kV relacji P. K. – W., w tym na podwieszenie napowietrznych przewodów linii w pasie technologicznym o szerokości 14m (2x7m od osi linii) oraz powierzchni 40m2 zgodnie z załącznikiem graficznym stanowiącym integralną część decyzji. Organ po rozpatrzeniu wniosku E. O. sp. z o.o o zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności (wniosek z 10 stycznia 2017r.) a w szczególności po uwzględnieniu dokumentów złożonych do odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] października 2017r. ( tj. oceny stanu technicznego linii 110kV K. – W. z odczepem P. P. z [...] maja 2015r. oraz fotografii linii) uznał, że zezwolenia takiego należy udzielić na podstawie art. 124 ust. 1 a u.g.n. Wojewoda podał, że w sprawie wydania decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości ocenie podlegał wyłącznie wniosek złożony na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n Skargę na powyższą decyzję w terminie prawem przewidzianym wywiedli reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika małżonkowie G.. W skardze wniesiono o uchylenie decyzji Wojewody w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucili naruszenie art. 124 ust. 1a u.g.n. poprzez udzielenie wnioskodawcy zezwolenia na niezwłoczne zajęcie i uznanie iż została spełniona przesłanka interesu społecznego; naruszenie art. 7, 11 i 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia udzielenia zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości zwłaszcza w zakresie niezbędności udzielenia zezwolenia oraz konieczności dokonania natychmiastowej przebudowy na odcinku graniczącym z nieruchomością oraz naruszenie 108 § 1 k.p.a. poprzez brak jakiegokolwiek uzasadnienia nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, nie zgadzając się z zarzutami skargi. W toku postępowania wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został rozpatrzony negatywnie. Sąd z urzędu uwzględnił fakt, że prawomocnym wyrokiem tut sądu z dnia 12.09.2018r. (sygn.. II SA/Po 369/18) została uchylona decyzja Wojewody z dnia [...] lutego 2018r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości. W uzasadnieniu tego wyroku polecono rozważenie wnioskowanej w toku postępowania przez Skarżących możliwości nieznacznej korekty przebiegu bądź parametrów technicznych linii tak aby mający powstać pas technologiczny nie rodził żadnych względnie mniejsze uciążliwości dla nieruchomości skarżących. Do dnia wyrokowania w niniejszej sprawie po wydaniu w/w wyroku z 12.09.2018r. nie został przez Wojewodę wyznaczony termin rozpoznania odwołania od decyzji Starosty [...] z 13 października 2017r. (notatka k. 123 akt). Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 14 lutego 2019 r. pełnomocnik skarżących złożył pismo procesowe z 12 lutego 2019 r. wraz z załącznikiem i oświadczył, ze cofa skargę. Z załączonego pisma wynika, że w niniejszej sprawie strony zawarły porozumienie dotyczące zmiany przebiegu trasy linii 110 kV P. K. - W.. Wynikiem zawartego porozumienia ominięto działkę nr [...] należącą do skarżących, w związku z czym brak jest potrzeby ustanawiania służebności przesyłu na przedmiotowej działce. Mając to na uwadze pełnomocnik cofnął skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...]. Do pisma pełnomocnik załączył kopię oświadczenia [...] potwierdzającego ww. okoliczności (k. 125). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ze stanowiska strony skarżącej wynika, że zostało zawarte porozumienie odnośnie przebiegu linii 110 kV P. K. W., w taki sposób, że odpadnie podstawa nie tylko do natychmiastowego zajęcia ich nieruchomości ale i do utrzymania pierwotnej decyzji ograniczającej sposób korzystania z niej, która po wyroku tut Sądu z dnia 12.09.2012r. w sprawie II SA/Po 369/18 jest na etapie rozpatrywania odwołania. Fakt, że przedmiotowa decyzja na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n została wydana dnia 5.02. 2018r., tj. po uostatecznieniu się decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n.(decyzja Wojewody z 2.02.2018r.) nie oznacza, iż wydana została ona z wadą nieważności. Wprawdzie zezwolenie na niezwłoczne zajęcie nieruchomości ma znaczenie jedynie w przypadku gdy decyzja z art. 124 ust. 1 u.g.n. jest nieostateczna lub nie uzyskała przymiotu wykonalności to wydanie jej po uostatecznieniu decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. skutkuje nie nieważnością a brakiem doniosłości prawnej, skoro inwestor mógłby przystąpić do realizacji inwestycji na podstawie decyzji ostatecznej z art. 124 ust. 1 u.g.n. (por. wyrok WSA z 3.08.2016, II SA/Po 216/16) Uwzględniając powyższe Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne – pkt 1 sentencji postanowienia. W szczególnych okolicznościach przedmiotowej sprawy Sąd zasądzając koszty postępowania na rzecz skarżących kierował się zasadą rezultatu, albowiem umorzenie niniejszego postępowania było wynikiem okoliczności nie leżących po stronie skarżących. Skarżący cofając skargę uczynili to na skutek uwzględnienia zgłaszanych przez nich już na etapie postępowania administracyjnego wniosków w zakresie korekty linii w sposób powodujący bezzasadność postępowania (np. k. 197 – 198, 154 – 155 akt adm.). Konieczność rozważenia możliwości korekty linii była wskazana przez tut sąd uchylający decyzje Wojewody z [...].2018r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z [...].10.2017r. w przedmiocie mającej istotne znaczenie przy rozpoznaniu wniosku zezwolenie na niezwłoczne zajęcie części nieruchomości. Fakt zakończenia niniejszego postępowania umorzeniem postępowania w istocie był więc pochodną wadliwego rozstrzygnięcia w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z części nieruchomości. Z tych względów obciążenie kosztami postępowania organu było w pełni zasadne i w okolicznościach niniejszej sprawy znajdowała swoje uzasadnienie w art. 200 p.p.s.a (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. I OZ 524/16, CBOSA). Zasada rezultatu stanowi- stosownie do art. 200 p.p.s.a., że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw zalicza się nie tylko wpis ale i koszty zastępstwa procesowego. Zgodnie z art. 205 § 2 tego przepisu do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony Mając to na uwadze w punkcie drugim postanowienia Sąd zasądził na rzecz skarżących od organu koszty postępowania w wysokości [...] zł, na które składały się uiszczony przez skarżących wpis od skargi ([...] zł), zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ([...] zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego ustalone w oparciu o § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ([...] zł).