II SA/Po 377/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2017 r. wniosku M. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak W zażaleniu z dnia 26 maja 2017 r. na postanowienia tut. Sądu z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Po [...] M. J. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wyżej opisane postanowienie Wojewody z dnia [...] 2017 r. nr [...] wskazując, iż w jego ocenie skarga został wniesiona w terminie, a jeżeli faktycznie doszło do uchybienia terminu to było ono nieznaczne i niezawinione. Jednocześnie strona wskazała, iż o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się z chwilą doręczenia jej postanowienia Sądu z 11 maja 2017 r. o odrzuceniu skargi i tym samym dochowała siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie tego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm. dalej "P.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Natomiast w myśl § 3, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Od tej reguły jest jednak wyjątek i dotyczy on sytuacji, gdy o uchybieniu terminu do złożenia skargi strona dowiedziała się z postanowienia o jej odrzuceniu przez sąd. Wtedy wniosek o przywrócenie terminu składa się do sądu, a nie za pośrednictwem organu, ponieważ akta sprawy są już w sądzie (por. np. postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1343/10, z dnia 26 kwietnia 2012 r., II GZ 146/12, z dnia 21 kwietnia 2017 r. o sygn. akt I OZ 780/17 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie mamy do czynienia z opisaną powyżej sytuacją. Skarżący o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się bowiem z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi z dnia 11 maja 2017 r., zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dacie, gdy akta sprawy znajdowały się w sądzie. Wobec tego przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć do Sądu, a nie w trybie określonym w art. 87 § 3 P.p.s.a. Zgodzić się należy ze stroną skarżącą, iż zachowany został siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom Skarżącego, iż dopiero z treści postanowienia Sądu z 11 maja 2017 r. dowiedział się, iż jego skarga został złożona z uchybieniem terminu, a więc w tym dniu ustała przyczyna uchybienia. Dalej zauważyć należy, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. orzecznictwo przywołane w postanowieniu NSA z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II GZ 352/11, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba strony lub błędne pouczenie co do terminu i sposobu wykonania danej czynności procesowej. Stąd też stwierdzić należy, że o braku winy można mówić w sytuacji, gdy dana nagła przeszkoda w dokonaniu czynności (np. choroba, kataklizm), skonfrontowana z obiektywnymi miernikami staranności, prowadzi do wniosku, iż zobowiązany do dokonania określonej czynności postępowania nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (tak NSA w wyroku z dnia 14 maja 1998 r. sygn. akt IV SA 1153/96, LEX nr 45637, przywołany w postanowieniu NSA z dnia 17 stycznia 2006 r. sygn. akt II OZ 1358/05, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). W rozpatrywanej sprawie skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż do uchybienia terminowi do wniesienia skargi doszło bez jego winy. Wręcz stwierdził, iż termin ten został zachowany, a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył z ostrożności procesowej. Niewielkie uchybienie terminowi do wniesienia, jeżeli nie nastąpiło ono bez winy strony, nie może stanowić podstawy do przywrócenia tego terminu. W orzecznictwie podkreśla się, iż jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia (por. m.in. NSA w postanowieniu z 12 lutego 2015 r. o sygn. akt I OZ 91/15 oraz z 20 stycznia 2015 r. o sygn. akt II GZ 896/14 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Z tych też przyczyn wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie może zasługiwać na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ D. Rzyminiak – Owczarczak