II SA/Po 426/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Arkadiusz Skomra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2021 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz K. B. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt II SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako "organ" lub "Samorządowe Kolegium Odwoławcze"), po rozpoznaniu odwołania K. B., uchyliło decyzję [...] Wójta Gminy P. z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wiaty na maszyny rolnicze na działce nr [...] (obręb J. P.) w części (tj. w zakresie pkt II. 1. lit. f ) i w tym zakresie orzekło o ustaleniu w pkt [...] lit. f) szerokości elewacji frontowej na 6,3m oraz utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy w pozostałym zakresie. Zaskarżona decyzja, jak wynika z jej uzasadnienia, zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy. Decyzją [...] z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] Wójt Gminy P. ustalił na wniosek M. W. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wiaty na maszyny rolnicze na terenie położonym w miejscowości J. P., działka ewidencyjna nr [...] obręb J. P.. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła strona postępowania K. B. wskazując, iż nie zgadza się na inwestycję, a w szczególności na ustaloną szerokość elewacji frontowej wiaty. Ponadto Odwołująca podniosła, iż inwestor rozpoczął budowę przedmiotowej wiaty o szerokości 6,3 m listopadzie 2019 r. występując [...] listopada 2019 r. z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Zdaniem Odwołującej inwestor próbuje obejść zapisy decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2020 r. znak [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi instancji. Wyrokiem z dnia [...] stycznia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie II SA/Po [...] uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium. W dalszej części uzasadnienia organ, po przytoczeniu treści przepisów prawa, wskazał, że średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w Gminie P. wynosi 7,14 ha. Natomiast M. W. posiada na terenie gminy gospodarstwo rolne o powierzchni 19.197 ha. Zatem powierzchnia gospodarstwa rolnego M. W. przekracza średnią w gminie P.. Zatem w niniejszej sprawie miał zastosowanie art. 61 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r., poz. 293, z późn. zm., dalej także jako "u.p.z.p.") i nie było konieczne badanie zasady dobrego sąsiedztwa dla planowanej inwestycji. Dalej Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż warunek dostępu do drogi publicznej został spełniony, z uwagi na istniejący zjazd z drogi powiatowej (dz. nr ew. 94) oraz drogi gminnej (dz. nr ew. 22). W ocenie organu również warunek odpowiedniego uzbrojenie terenu z uwzględnieniem ust.5 jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. W odniesieniu do warunku z pkt. 4 art. 61 ust. 1 u.p.z.p. (teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych) organ wskazał, iż działka nr [...] stanowi grunty rolne zabudowane (Br-RV, Br-RIVb) oraz grunty orne (RIVb, RV). Ostatecznie decyzja spełnia również warunek z pkt 5 - decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Organ wyjaśnił, iż organ I instancji dokonał uzgodnienia inwestycji z Dyrektorem Zarządu Zlewni Wód Polski w L., Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków delegatura w K., Urzędem Marszałkowskim Województwa W. w P., Starostą [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zauważyło, iż zgodnie z art. 52 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. warunki zabudowy ustala się na wniosek inwestora. Oznacza to, iż to wnioskodawca ma wyłączne prawo do kształtowania treści swojego żądania zawartego we wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Treść złożonego wniosku wyznacza przedmiot postępowania, którym organ prowadzący to postępowanie jest związany. W niniejszej sprawie inwestor wystąpił o warunki zabudowy dla wiaty o szerokości elewacji frontowej 6,3 m. Natomiast organ I instancji w decyzji wskazał te szerokość w pkt II. 1 .f) od 5,0 m do 8,0 m. W ocenie Kolegium przyjęta przez organ I instancji szerokość elewacji frontowej wykracza ponad żądanie wniosku i jest rozpoznaniem sprawy ponad żądanie. Dlatego Kolegium w ramach posiadanych przez siebie kompetencji uchyliło decyzję w zakresie szerokości elewacji frontowej i orzekło merytorycznie co do istoty sprawy określając szerokości elewacji frontowej na 6,3 m. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, iż niniejszą decyzją ustalono nową szerokość elewacji frontowej na 6,3 m. Zatem planowana wiata nie będzie znajdować się w granicy z działką odwołującej nr [...], jak również pozostanie na terenie działki nr [...] miejsce na wykonanie zieleni izolacyjnej. Odnosząc się do zarzutu, iż w obrocie prawnym znajduje się już ostateczna decyzja nr [...] dotycząca warunków zabudowy dla tego samego inwestora, tej samej działki i tej samej inwestycji Kolegium podniosło, że decyzja [...] Wójta Gminy P. ustalała M. W. warunki zabudowy dla dwóch wiat (na maszyny rolnicze i siano) na działce nr [...]. Powierzchnia planowanej wiaty na maszyny rolnicze to od 60 m2 do 100 m2, szerokości elewacji frontowej od 3m do 5 m, wysokość wiaty od 4 do 9 m. W przedmiotowej sprawie inwestor złożył wniosek o warunki dla wiaty na maszyny rolnicze o powierzchni 86 m2, szerokości elewacji 6,3 m i wysokości wiaty do 4 m. W ocenie Kolegium decyzja [...] i decyzja [...] dotyczą innych inwestycji różniących się od siebie parametrami. Ponadto organ podniósł, iż w jego ocenie, wiata objęta decyzją nie została jeszcze zrealizowana. Na terenie działki nr [...] istnieje już jedna wiata (co potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy), ale nie jest to wiata, na którą została wydana decyzja w niniejszej sprawie. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła K. B. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm. - dalej jako: "K p a."), 7b K.p.a., art.8 § 1 K.p.a.,art.77 § 1 K.p.a., art, 107 § 3 K.p.a., art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a., polegające w szczególności nierozpoznaniu sprawy w sposób wszechstronny i wyczerpujący i braku pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej. Wskazując na powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż uszczegółowienie w decyzji [...] z dnia [...] maja 2021, frontowej szerokości wiaty na 6,30 m nie stanowi merytorycznego rozstrzygnięcia, a jest próbą wprowadzenia do obiegu prawnego decyzji umożliwiającej dokończenie rozpoczętej w miesiącu listopadzie 2019 r. budowy wiaty przez inwestora, która ma również szerokość 6,3 m i jest niezgodna z ostateczną decyzją Wójta Gminy P. nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w zakresie frontowej szerokości wiaty określonej na 3,0 do 5,0 m, a wg mapy do celów projektowych na 4,0 m. Skarżąca podniosła, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, kserokopii map, zdjęć stanowiących załączniki do odwołania, przedstawiających opisany stan faktyczny oraz możliwościami jakie posiada organ odwoławczy, poprzez współdziałanie z innymi organami administracji publicznej w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia sprawy organ ma możliwość zebrania całego materiału dowodowego . Z uzasadnienia do decyzji nie wynika aby organ II instancji te możliwości wykorzystał bądź wziął pod uwagę. Skarżąca podkreśliła, iż kategorycznie nie zgadza się z twierdzeniem, iż ostateczna decyzja [...] i decyzja [...] dotyczą innej inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2021 r. uczestnik postępowania M. W. wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż decyzja w sprawie warunków zabudowy nie jest decyzją uznaniową, bowiem organ właściwy do jej wydania jest zobowiązany do pozytywnego rozstrzygnięcia, jeśli projektowana inwestycja czyni zadość wszystkim wynikającym z prawa warunkom. Uczestnik postępowania podkreślił, że średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego w Gminie P. wynosi 7.14 ha, natomiast on posiadam na terenie gminy gospodarstwo rolne o powierzchni 19.197 ha, w konsekwencji powierzchnia gospodarstwa rolnego przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa w gminie P.. Powyższe oznacza, iż w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 61 § 4 u.p.z.p., wedle którego nie stosuje się regulacji ust. 1 pkt 1 art. 61 u.p.z.p. Przepis ten stanowi wyjątek od zasady "dobrego sąsiedztwa" wyrażonej w art. 61 ust. 1 u.p.z.p. i oznacza, że w takim przypadku organ nie wyznacza obszaru analizowanego i nie przeprowadza oceny kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia [...] marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia [...] marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Do dnia wyrokowania stan epidemii nie został odwołany. Zgodnie zatem z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu (ust. 2). Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku (ust. 3). Na mocy powołanego wyżej art. 15zzs4 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Przedmiotem tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego o uchyleniu w zakresie pkt. II. 1. lit. f decyzji Wójta Gminy i orzeczeniu w tym zakresie merytorycznie oraz utrzymaniu w mocy decyzji w pozostałej części. Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r., poz. 293, z późn. zm., dalej także jako "u.p.z.p.") oraz wydanego na podstawie delegacji ustawowej, stosownie do art. 61 ust. 6 u.p.z.p., rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U z 2003 r., Nr 164, poz. 1588, dalej także jako "rozporządzenie"). W rozpatrywanej sprawie nie stanowi okoliczności spornej przyjęcie przez organy, że dla terenu, na którym znajduje się działka objęta planowaną inwestycją brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że Inwestor zobowiązany jest do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, co wynika z treści art. 4 ust. 2 pkt 2 i art. 59 ust. 1 u.p.z.p. Zgodnie z art. 59 ust. 1 u.p.z.p. zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Celem postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest stwierdzenie, czy zamierzona przez inwestora zmiana zagospodarowania terenu jest dopuszczalna. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy winno być poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., przy zachowaniu warunków, określonych w przepisach wskazanego powyżej rozporządzenia. Przepis art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. uzależnia wydanie decyzji o warunkach zabudowy od istnienia co najmniej jednej działki sąsiedniej, dostępnej z tej samej drogi publicznej oraz zabudowanej w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Przepis ten wprowadza do polskiego systemu prawnego "zasadę dobrego sąsiedztwa", uzależniającą zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do określonych cech zagospodarowania przestrzennego. Inaczej mówiąc, planowana inwestycja nie może odbiegać charakterem od istniejącej, w momencie wydawania decyzji o warunkach zabudowy, sąsiedniej zabudowy, przy czym ratio legis art. 61 ust. 1 jest ochrona "ładu przestrzennego" (wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2007 r. sygn. akt II OSK 646/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Wskazać należy, że w sprawach o ustalenie warunków zabudowy zasadą ogólną jest, że planowane zamierzenie powinno spełniać wszystkie wymogi określone w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Wyjątkiem od tej zasady jest przepis art. 61 ust. 4 u.p.z.p., który wyłącza wymóg zgodności planowanej inwestycji z zasadą dobrego sąsiedztwa (art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.). Oznacza to, że art. 61 ust. 4 u.p.z.p. na zasadzie wyjątku znosi dla zabudowy zagrodowej konieczność realizacji zasady dobrego sąsiedztwa wyrażonej w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. Niedopuszczalna jest zatem rozszerzająca wykładnia wyjątku od zasady ogólnej (singularia non sunt extendenda), który wprowadza uprzywilejowany sposób oceny ukształtowania przestrzeni w harmonijną całość, z uwzględnieniem wszelkich uwarunkowań i wymagań funkcjonalnych, społeczno-gospodarczych, środowiskowych, kulturowych oraz kompozycyjno-estetycznych, w przypadku spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 61 ust. 4 u.p.z.p. Oznacza to, że organy orzekające w sprawach o ustalenie warunków zabudowy winny dostrzegać w normie określonej w art. 61 ust. 4 u.p.z.p. przywilej wyrażający się w rezygnacji przez ustawodawcę ze stosowania zasady tzw. dobrego sąsiedztwa w sytuacji, gdy planowana inwestycja ma stanowić element już istniejącej lub planowanej zabudowy zagrodowej powiązanej z gospodarstwem rolnym o określonej wielkości. Należy bowiem mieć na uwadze, jaki cel przyświecał ustawodawcy przy wprowadzeniu tego wyjątku. W interesie publicznym jest bowiem zachowanie ładu przestrzennego nie tylko w miastach, lecz także w tych częściach wsi, które są zabudowane w sposób jednolity i uporządkowany. Zatem uznać należy, iż art. 61 ust. 4 u.p.z.p. znajduje zastosowanie tylko w razie łącznego ziszczenia się następujących przesłanek: 1) planowana zabudowa musi mieć charakter zabudowy zagrodowej, 2) zabudowa ta musi być funkcjonalnie związana z już istniejącym gospodarstwem rolnym, 3) gospodarstwo to musi przekraczać średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie (por. wyroki WSA w Olsztynie z 17 grudnia 2019 r sygn. II SA/Ol 429/19, WSA w Opolu z 5 lipca 2018 r., sygn. II SA/Op 100/18). Wobec powyższego na gruncie niniejszej sprawy, z uwagi na treść wniosku, organy w pierwszej kolejności winny dokonać oceny czy projektowana inwestycja stanowi element istniejącej już zabudowy zagrodowej, gdyż wynik tego ustalenia umożliwi sformułowanie odpowiedzi na pytanie w jakim trybie organy winny wydać decyzję o warunkach zabudowy (w oparciu o art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p. czy art. 61 ust. 4 u.p.z.p.). W niniejszej sprawie organ dokonał powyższej oceny uznając prawidłowo, iż planowane zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie wiaty na maszyny rolnicze stanowi element istniejącej już zabudowy zagrodowej, czego de facto nie kwestionuje Skarżąca w niniejszej sprawie. Należy mieć na uwadze, iż na działce będącej przedmiotem wniosku zlokalizowany jest budynek mieszkalny, budynki gospodarcze i inwentarskie, płyta gnojowa oraz wiaty magazynowe służące do obsługi produkcji rolnej, co doskonale obrazuje załączona do wniosku mapa dla celów projektowych (k. 6 akt administracyjnych). Tym samym nie ulega wątpliwości, iż mamy do czynienia z zabudową zagrodową, która funkcjonalnie powiązana jest z istniejącym gospodarstwem rolnym. Wobec powyższego do przeanalizowania pozostała ostatnia przesłanka tj. czy gospodarstwo rolne inwestora przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy (zestawienie gruntów Inwestora k. 2 akt administracyjnych) Inwestor na terenie gminy posiada gospodarstwo rolne o łącznej pow. 19,179 ha, podczas gdy średnia wielkość gospodarstwa rolnego wynosi 7,14 ha. Z tych tez względów organy zasadnie uznały, iż w sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w art. 61 ust. 4 u.p.z.p. pozwalające na ustalenie warunków zabudowy w odstępstwie od "zasady dobrego sąsiedztwa". Zatem na gruncie niniejszej sprawy organ winien dokonać analizy zabudowy z punktu widzenia pozostałych przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 u.p.z.p.. Dokonując powyższej oceny organ zasadnie uznał, że warunek z pkt 2 (teren ma dostęp do drogi publicznej) - został spełniony – na co wskazuje istniejący zjazd z drogi powiatowej (dz. nr ew. 94) oraz drogi gminnej dz. nr ew. 22). Również warunek z pkt 3 (istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu z uwzględnieniem ust.5 jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego) - jest spełniony bowiem istnieje możliwość zaopatrzenia w media z istniejących sieci infrastruktury technicznej znajdujących się w drodze publicznej oraz otoczeniu planowanej inwestycji, w szczególności gdy weźmiemy pod uwagę, iż mamy do czynienia z budową wiaty w istniejącej już zabudowie zagrodowej. Ponadto spełniony został warunek z pkt 4 (teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych), ponieważ planowane uzupełnienie zabudowy zagrodowej nie zmienia przeznaczenia gruntów rolnych. Ostatecznie decyzja spełnia również warunek z pkt 5 - decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Z tych też względów wskazać należy, iż mając na uwadze art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. organ nie mógł odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto wskazać należy, iż w niniejszej sprawie projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia stosownie do treści art. 50 ust. 4 u.p.z.p. (zaśw. nr [...]). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko organu odwoławczego, iż ustalając warunki zabudowy organ związany był wnioskiem inwestora. W świetle art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy warunki zabudowy ustala się na wniosek inwestora. Wniosek ten, stosownie do art. 52 ust. 2 ustawy, powinien zawierać m.in. określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystykę zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenie i gabaryty projektowanych obiektów budowlanych oraz powierzchnię terenu podlegającą przekształceniu, a także określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji, tj. informację o cechach urbanistycznych, technicznych i infrastrukturalnych planowanej inwestycji. Jest to o tyle istotne, że treść wniosku i wynikający z niej zamiar realizacji przedsięwzięcia o zindywidualizowanych w stopniu ogólnym parametrach stanowi jednocześnie punkt wyjścia i odniesienia dla ustaleń faktycznych przeprowadzonych w postępowaniu w sprawie warunków zabudowy, jak i dla podjętego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt II OSK 2735/14, CBOSA). Z kolei rozpoznanie sprawy ponad żądanie lub niezgodnie z żądaniem traktuje się jako działanie bez podstawy prawnej, gdyż w decyzji nie mogą zostać ustalone warunki, które nie są zgodne z wnioskiem. Złożony wniosek wyznacza przedmiot postępowania, determinując jego kierunek, a zatem jest wiążący dla organów orzekających w sprawie. Powyższe nabiera większego znaczenia w niniejszej sprawie z uwagi na brak związania przy ustalaniu parametrów zabudowy zasadą dobrego sąsiedztwa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż inwestor wystąpił o warunki zabudowy dla wiaty o szerokości elewacji frontowej 6,3 m. Natomiast organ I instancji w decyzji określił ten parametr na 5,0 m do 8,0 m (pkt II. 1 .f decyzji organu I instancji). Z powyższych względów zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji w zakresie pkt II. 1 .f) i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy ustalając parametr szerokości na 6,3 m tj. zgodnie z wnioskiem inwestora. Jednakże uwadze organu odwoławczego uszło, iż we wniosku o ustalenie warunków zabudowy wnioskodawca parametr powierzchni zabudowy określił na 86 m2, a decyzja organu I instancji powyższy parametr określiła w przedziale od 60 m2 do 100 m2 (pkt. II. 1 lit. d decyzji organu I instancji). Zatem również w przypadku powierzchni zabudowy, a nie tylko w zakresie szerokości elewacji frontowej, decyzja organu I instancji wykracza ponad żądanie wniosku i jest rozpoznaniem sprawy ponad żądanie. Z powyższych względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ramach przyznanych mu uprawnień winno uchylić decyzję nie tylko w zakresie parametru szerokości elewacji frontowej ale również w części określającej dopuszczalną wielkość powierzchni zabudowy i w tym zakresie również orzec merytorycznie. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż wbrew jej zarzutom w niniejszej sprawie nie zachodzi tożsamość niniejszego postępowania z postępowaniem zakończonym ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. (k. 101 akt administracyjnych). Jak wynika z akt sprawy decyzja z 2018 r. niewątpliwie dotyczy warunków zabudowy dla tego samego inwestora, tej samej działki, to jednakże inwestycji o innych parametrach. W tym miejscu wskazać należy, iż decyzja z 2018 r. ustalała warunki zabudowy dla dwóch wiat (na maszyny rolnicze i siano) na działce nr [...]. W tym miejscu wskazać należy, iż w decyzji tej organ dla wiaty nr [...], z którą ma zachodzić tożsamość, określił powierzchnię planowanej wiaty na maszyny rolnicze od 60 m2 do 100 m2, szerokości elewacji frontowej od 3m do 5 m, wysokość wiaty od 4 do 9 m. Natomiast w przedmiotowej sprawie inwestor złożył wniosek o warunki dla wiaty na maszyny rolnicze o powierzchni 86 m2, szerokości elewacji 6,3 m i wysokości wiaty do 4 m. Tym samym nie ulega wątpliwości, iż nie mamy do czynienia z tożsamością obu spraw, a zarzuty skargi w tym zakresie nie zasługiwały na uwzględnienie. Ponadto odnosząc się do zarzutu, iż wydana w sprawie decyzja stanowi próbę zalegalizowania istniejącej już wiaty wskazać należy, iż faktycznie na terenie działki nr [...] istnieje już jedna wiata, co potwierdza dokumentacja fotograficzna znajdująca się w aktach sprawy jak również dołączona wniosku mapa dla celów projektowych (k. 6 akt administracyjnych), to jednakże powyższe nie oznacza jednak, iż obecnie wydane warunki zabudowy dotyczą właśnie tej wiaty. W tym miejscu wskazać należy, iż do wniosku o ustalenie warunków zabudowy Inwestor załączył mapę dla celów projektowych gdzie [...] oznaczono planowaną wiatę o szerokości 6,3 m i długości 13,5 m łączącą się już z istniejącą wiatą (nr [...]) oraz przylegająca do istniejącego budynku gospodarczego. Z tych też względów w ocenie Sądu, zasadnie organ uznał, iż wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy zabudowy nieistniejącej, co uprawniało organ I instancji do wydania decyzji merytorycznej. Natomiast odnosząc się do zarzutu, iż wody z dachu budynku gospodarczego spływają w kierunku i bezpośrednie sąsiedztwo działki Skarżącej wskazać należy, że wydana decyzja w pkt 2 lit. e) nakazuje w zakresie dot. wód opadowych i roztopowych, aby nie zmieniać stanu wody na własnym gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na gruncie wody opadowej, jeżeli miałoby to szkodliwie wpływać na grunty sąsiednie, zabudowa działki nie może powodować zalewania lub podsiąkania nieruchomości sąsiednich, odprowadzenie wód opadowych i roztopowych - po terenie biologicznie czynnym własnej nieruchomości. Ponadto organ na etapie postępowania o ustalenie warunków zabudowy nie ma innych możliwości rozstrzygania kwestii dotyczących przeciwdziałania podtopieniom czy zalewaniu nieruchomości sąsiedniej bowiem nie mieści się to w ramach postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Należy pamiętać, iż decyzja o warunkach zabudowy potwierdza jedynie możliwość lokalizowania na danym terenie określonej zabudowy, nie rozstrzyga zaś kwestii technicznych. Organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy uprawniony jest wyłącznie do badania zgodności planowanej inwestycji z przepisami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego. Na etapie postępowania w przedmiocie warunków zabudowy ochrona interesów osób trzecich jest bowiem ograniczona i nie może być rozciągana na okoliczności związane ze zgodnością z przepisami Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 w sentencji. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego (pkt 2 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. mając na względzie uiszczony przez Skarżącą wpis sądowy od skargi w kwocie [...]zł. Rozpoznając sprawę ponowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mając na uwadze uwagi poczynione w niniejszym wyroku, winno uchylić decyzję Wójta Gminy P. nie tylko w zakresie pkt. II. 1. lit. f ale również w części pkt. II. 1. lit. d i w tym zakresie orzekając co do istoty sprawy pamiętając o związaniu organu wnioskiem inwestora.