II SA/Po 704/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2021 r. sprawy ze skargi E. G.-S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia odrzucić skargę. W skardze wniesionej w niniejszej sprawie przez E. G.-S. nie został podany numer PESEL skarżącej. Do skargi nie została też dołączona odpowiednia liczba wymaganych odpisów (w sprawie poza organem występuje 9 uczestników postępowania). W związku z tym skarżąca zestalała wezwana do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych, w terminie 7 dni od doręczenia i pod rygorem odrzucenia skargi (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] września 2021 r. – k. 1, 23). Ponadto została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w zakresie uiszczenia wpisu w kwocie [...]zł (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] września 2021 r. – k. 2, 24). Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] września 2021 r. (k. 27). Skarżąca nie dopełniła żadnego z tych obowiązków, również fiskalnego (k. 28, 29). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych, jakie przywołana ustawa stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest co do zasady konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b). Tego rodzaju brak formalny skargi uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Wskazanie numeru PESEL ma bowiem na celu zapewnienie lepszej identyfikacji stron lub innych uczestników postępowania sądowoadministracyjnego będących osobami fizycznymi (por. postanowienia NSA z dnia 7 listopada 2019 r. sygn. akt II OZ 999/19 i 10 grudnia 2020 r. sygn. akt II GZ 357/20 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 47 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć właściwą liczbę jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Brak odpisów skargi dla pozostałych stron (uczestników postępowania) stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. i powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2269/10 oraz 29 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 1291/11, dostępne jw.). Braki formalne skargi podlegają uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga dotknięta była brakami formalnymi, gdyż jako pierwsze pismo w sprawie nie zawierała numeru PESEL skarżącego ani nie dołączono do niej wymaganej liczby odpisów. Wezwanie do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu [...] września 2021 r. (k. 27). Siedmiodniowy termin do wykonania obowiązków wskazanych w tym wezwaniu upłynął [...] września 2021 r. W ustawowym terminie strona skarżąca nie wskazała numeru PESEL ani nie nadesłała wymaganych odpisów skargi. W takiej sytuacji zachodziła przeszkoda dla nadania skardze prawidłowego biegu, co stanowiło wystarczającą i samodzielną przesłankę do odrzucenia skargi. Poza tym należy wyjaśnić, że również brak fiskalny skargi nie został uzupełniony w terminie, co stanowiłoby odrębną przesłankę odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., nawet gdyby skarga ta nie była obarczona wyżej opisanymi brakami formalnymi. Niemniej jednak dla odrzucenia skargi wystarczający był fakt nieuzupełnienia braków stricte formalnych, określonych w przepisach art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stwierdzenie nieuzupełnienia braku formalnego skargi wyprzedza badanie dalszych przesłanek dopuszczalności skargi w zakresie wymogów fiskalnych, dlatego też podstawą prawną odrzucenia skargi jest w niniejszej sprawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.