II SA/Po 814/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-01-17

Skład orzekający: Jolanta Szaniecka, Jakub Zieliński, Tomasz Świstak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ, do którego wpłynęła skarga do sądu administracyjnego wniesiona za pośrednictwem niewłaściwego organu, ma obowiązek przekazać ją do organu właściwego, a następnie ten organ do sądu, nawet jeśli organ niewłaściwy podjął działania nadzorcze wobec zaskarżonej decyzji?
Ratio decidendi
Organ, do którego wpłynęła skarga do sądu administracyjnego wniesiona za pośrednictwem niewłaściwego organu, ma obowiązek przekazać ją do organu właściwego, a następnie ten organ do sądu. Działania nadzorcze organu niewłaściwego wobec zaskarżonej decyzji nie zwalniają go z tego obowiązku. Sąd administracyjny, stwierdzając istotne naruszenie prawa polegające na nieprzekazaniu skargi, informuje o tym właściwy organ.
Stan faktyczny
Studentka D. K. wniosła skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej odmawiającą przyznania jej stypendium socjalnego. Skargę wniosła za pośrednictwem Rektora uczelni, który nie przekazał jej do sądu administracyjnego, lecz podjął działania nadzorcze wobec decyzji komisji. Sąd administracyjny stwierdził istotne naruszenie prawa polegające na nieprzekazaniu skargi do sądu przez Rektora.
Rozstrzygnięcie
Poinformowano Rektora "X" w P. o istotnym naruszeniu prawa polegającym na nieprzekazaniu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu skargi D. K. z dnia [...] marca 2013 r. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej "Z" w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...].

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 17 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 roku sprawy ze skarg D. K. na decyzje Odwoławczej Komisji Stypendialnej "Z’’ w P. z dnia [...] czerwca 2013 roku Nr [...] i z dnia [...] czerwca 2013 roku Nr [...] w przedmiocie stypendium socjalnego postanawia: poinformować Rektora "X" w P. o istotnym naruszeniu prawa polegającym na nieprzekazaniu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu skargi D. K. z dnia [...] marca 2013 roku na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej "Z" w P. z dnia [...] stycznia 2013 roku nr [...] Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W toku rozpoznawania sprawy pod sygn. akt II SA/Po 814/13, toczącej się ze skargi D. K. - studentki uczelni wyższej – "X" w P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] o odmowie przyznania jej stypendium socjalnego w semestrze zimowym w roku akademickim 2012/2013, Sąd stwierdził istotne naruszenie prawa – art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. polegające na nieprzekazaniu do tutejszego Sądu skargi D. K. z dnia [...] marca 2013 r. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Przepis art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z § 2 tego artykułu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z powołanych przepisów jasno wynika, że skargę do sądu administracyjnego składa się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, a ten ma obowiązek przekazać ją wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do sądu w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Nawet w sytuacji, gdy organ uwzględni skargę, nie zostaje zwolniony z obowiązku jej przekazania w zakreślonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. terminie do sądu administracyjnego. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwo sądowoadministracyjnym przyjmuje się , że do terminu z art. 54 § 2 p.p.s.a. nie ma zastosowania instytucja przywrócenia terminu (art. 86 p.p.s.a.), ponieważ udzielenie odpowiedzi na skargę jest nie tylko uprawnieniem, ale i obowiązkiem organu, którego prawidłowe wykonanie warunkuje sprawny przebieg postępowania sądowoadministracyjnego. Niedopełnienie tego obowiązku uprawnia sąd administracyjny do wymierzenia organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.s.). Ponadto, obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest niezależny od tego, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 19 listopada 2007 r., sygn. akt II SO/Gd 5/07, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II SO/Bk 6/13, publ. ZNSA z 2013 r. Nr 5, s.. 155-158). Podkreślić należy, iż nawet uzasadnione przekonanie, że skarga jest niedopuszczalna, gdyż sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, nie zwalnia organu od obowiązku przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego. To nie organ lecz sąd, ocenia przekazaną mu skargę pod względem formalnym, także w zakresie jej ewentualnej dopuszczalności (por. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 96/12, Lex nr 115988). W okolicznościach niniejszej sprawy D. K. pismem z dnia [...] marca 2013 r. wniosła za pośrednictwem Rektora "X" w P. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na ostateczną decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej "X" w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej "X" w P. z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie przyznania jej stypendium socjalnego w semestrze zimowym w roku akademickim 2012/2013. Organem odwoławczym, za pośrednictwem którego D. K. powinna była wnieść skargę z dnia 10 marca 2013 r. była Odwoławcza Komisja Stypendialna "X" w P. Przepis art. 175 ust. 4 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 572 ze zm.) dalej: p.s.w., umożliwiał bowiem rektorowi, na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego, przekazanie uprawnienia w zakresie przyznawania m.in. stypendium socjalnego odwoławczej komisji stypendialnej. Rektor "X", zarządzeniem nr [...] z dnia [...] września 2012 r. w sprawie nowego regulaminu przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów "X", przekazał Odwoławczej Komisji Stypendialnej uprawnienia m.in. do rozpatrywania odwołań od decyzji podjętych przez Wydziałową Komisję Stypendialną wnoszonych przez zainteresowanych studentów (§ 27 ust. 4 pkt 2 zarządzenia). Tym samym organem odwoławczym w niniejszej sprawie była Odwoławcza Komisja Stypendialna "X" w P., a w konsekwencji skargę od decyzji przez nią wydanej z dnia z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wydziałowej Komisji Stypendialnej "X" w P. z dnia [...] listopada 2012 r. o odmowie przyznania D. K. stypendium socjalnego w semestrze zimowym w roku akademickim 2012/2013, powinna zostać wniesiona – zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. – za pośrednictwem tej Komisji. D. K. wnosząc skargę za pośrednictwem Rektora "X" w P., uchybiła zatem przepisowi art. 54 § 1 p.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym w sytuacji, gdy skarga zostanie wniesiona za pośrednictwem organu niewłaściwego lub bezpośrednio do sądu, ten ma obowiązek niezwłocznego przekazania skargi organowi właściwemu. Organ przekazujący skargę organowi właściwemu powinien działać w tej materii niezwłocznie, mając na uwadze upływ terminu do wniesienia skargi oraz konstytucyjne prawo strony do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1981/10, Lex nr 844697; również postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10, Lex nr 742282; postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, Lex nr 505351; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 248). Mając na względzie powyższe oraz uwzględniwszy okoliczność, że adresatem skargi D. K. z dnia [...] marca 2013 r. był tutejszy Sąd, a skarżąca jedynie błędnie wskazała Rektora "X" w P. jako organ za pośrednictwem którego wnosiła skargę, stwierdzić należy, że obowiązkiem Rektora "X", w tym przypadku organu niewłaściwego, było przekazać skargę organowi właściwemu – Odwoławczej Komisji Stypendialnej "X" w P., która następnie powinna, stosownie do przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a., przekazać skargę do tutejszego Sądu. Tymczasem Rektor "X" w P. zamiast przekazać skargę Odwoławczej Komisji Stypendialnej zastosował przepisy art. 177 ust. 5 i 6 p.s.w. i w trybie nadzoru decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] uchylił decyzję Komisji Stypendialnej z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], a następnie na skutek wniosku D. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. Przepis art. 177 ust. 5 p.s.w. stanowi zaś, że nadzór nad działalnością komisji stypendialnej i odwoławczej komisji stypendialnej, o których mowa w art. 175 ust. 3, sprawują odpowiednio kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor, a nadzór nad działalnością komisji, o których mowa w art. 176 ust. 3, rektor. Zgodnie zaś z art. 177 ust. 6 p.s.w. w ramach nadzoru, o którym mowa w ust. 5, odpowiednio kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor może uchylić decyzję komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej niezgodną z przepisami ustawy lub regulaminem, o którym mowa w art. 186 ust. 1. Zważyć należy, że przepisy te, choć przyznają rektorowi uprawnienie do uchylenia w trybie nadzwyczajnym (nadzoru) decyzji odwoławczej komisji stypendialnej, to oczywiście nie przyznają mu uprawnienia do uznania skargi wnoszonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję takiej komisji za żądanie zbadania ostatecznej decyzji w tym trybie. Raz jeszcze sąd pragnie wyjaśnić, że rolą organu, do którego zostanie wniesiona skarga adresowana – za jego pośrednictwem – do sądu administracyjnego jest jedynie przekazanie tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, nawet w przypadku, gdy sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt II SO/Bk 6/13, ZNSA z 2013 r. nr 5, poz. 155-158). W sytuacji zaś, gdy skarga wniesiona jest do organu niewłaściwego, rolą tego organu jest, zważywszy na przepis art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., przekazanie jej do organu właściwego. Z obowiązku tego nie zwalniało Rektora "X" w P. wdrożenie postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie zmiany decyzji ostatecznej prowadzonego na podstawie art. Art. 177 ust. 6 p.s.w. W świetle powyższego stwierdzić należy, że Rektor "X" w P. nie przekazując do Odwoławczej Komisji Stypendialnej skargi D. K. z dnia [...] marca 2013 r. istotnie naruszył przepisy art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. W rezultacie powyższego naruszenia powołanych przepisów doszło do niezgodnego z prawem nieprzekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi D. K. z dnia [...] marca 2013 r. na decyzję Stypendialnej Komisji Odwoławczej "X" w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]. Ze względu na powyższe, dla zweryfikowania stwierdzonych w toku rozpoznawania niniejszej sprawy naruszeń prawa w "X" w P. oraz wyeliminowania okoliczności mających wpływ na dalsze powstawanie naruszeń, koniecznym było poinformowanie o stwierdzonych istotnych naruszeniach Rektora Uczelni w trybie art. 155 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 155 § 2 p.p.s.a. organ który otrzymał postanowienie sygnalizacyjne, obowiązany jest je rozpatrzyć i powiadomić w terminie trzydziestu dni sąd o zajętym stanowisku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło