II SAB/Po 151/19
PostanowienieWSA w Poznaniu2020-02-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie świadczenia wychowawczego może zostać odrzucona z powodu niewniesienia ponaglenia do właściwego organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu, jeżeli strona skarżąca nie wykazała, pomimo wezwania przez sąd, że przed jej wniesieniem wyczerpała tryb wniesienia ponaglenia do właściwego organu wyższego stopnia. W przypadku świadczenia wychowawczego, właściwym organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, a nie Wojewoda.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie świadczenia wychowawczego, kwestionując praktykę żądania przez organ oryginału wyroku rozwodowego. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia. Skarżąca podała numer PESEL, ale nie wykazała, że wniosła ponaglenie do właściwego organu (Samorządowego Kolegium Odwoławczego), a zamiast tego korespondowała z Wojewodą.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 06 lutego 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak
Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. J. K. (dalej powoływana jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę w związku z pozostawieniem bez rozpatrzenia jej wniosku z dnia [...].08.2019 r. o przyznanie świadczenia 500+ na dziecko - [...] K. . Skarżąca zakwestionowała przyjęcie przez rozpatrujący wniosek Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] (dalej: "OPS w [...]"), iż powinna przedłożyć wyrok rozwodowy. Podała, że OPS otrzymał od niej kopię wyroku rozwodowego dot. władzy rodzicielskiej oraz dowody wpływu alimentów.
Do skargi załączono pismo Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] z [...].12.2019 r. (znak [...]), stanowiące odpowiedź na pismo skarżącej z [...].10.2019 r., w którym poinformowano skarżącą, iż na pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może zostać wniesiona skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia odebrania pisma.
Przedmiotową skargę OPS w [...] przekazał do tut. Sądu pismem z dnia [...].12.2019 r. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu [...].12.2019 r. i została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Kierownika OPS w [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z [...] grudnia 2019 r., pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. skarżąca została wezwana do podania numeru PESEL oraz do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpowiadając na wezwanie w zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca w piśmie z dnia [...] stycznia 2020 r. podała numer PESEL. Skarżąca podniosła ponadto, że nie wnosi skargi na bezczynność Kierownika OPS w [...], a jej skarga dotyczy kwestionowanego przez nią obligatoryjnego dla wszystkich mieszkańców [...] podawania oryginałów wyroków rozwodowych i innych sądowych. Skarżąca podniosła ponadto, że na podstawie informacji, jakie otrzymała w Ministerstwie "że skarga dotyczy 500+ - odwołanie OPS – Wojewoda. Wojewoda odpisał, że odwołanie do Sądu". Skarżąca załączyła korespondencję otrzymaną od Wojewody [...] – pisma z 09 i [...] grudnia 2019 r.
Pismem z dnia [...] stycznia 2020 r. Kierownik OPS w [...] wyjaśnił, że skierowane do skarżącej żądanie dostarczenia wyroku rozwodowego miało umocowanie w przepisach prawa oraz stanowi utrwaloną praktykę w trakcie rozpatrywania wniosków o przyznanie świadczenia wychowawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie rozważań prawnych należy wyjaśnić, że instytucja skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), służy ochronie strony postępowania przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub też służy zapobieżeniu nieuzasadnionemu przedłużaniu prowadzenia postępowania. Stosownie bowiem do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 (albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a), zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności (pkt 1) lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), a także stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Z kolei art. 149 § 1b powołanej ustawy przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
W realiach niniejszej sprawy skarga wniesiona została wobec pozostawienia wniosku skarżącej o przyznanie świadczenia wychowawczego 500+ bez rozpatrzenia z uwagi na nie zastosowanie się do wezwania organu o uzupełnienie wniosku, poprzez doręczenie wyroku rozwodowego. O pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia skarżąca została przez organ poinformowana pismem z dnia [...] października 2019 r. nr [...]
Mając zatem na uwadze treść pisma skarżącej z [...] stycznia 2020 r., w którym skarżąca nie zgodziła się na zakwalifikowanie wniesionej skargi jako skargi na bezczynność Kierownika OPS w [...], Sąd w pierwszej kolejności wyjaśnia, że pojęcie "bezczynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 i 9 oraz art. 149 p.p.s.a. sprowadza się do badania kwestii ewentualnego naruszenia "terminowości" działania organów administracyjnych - niezałatwienia sprawy w terminie, czyli niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej "k.p.a."), jeżeli podanie nie spełnia innych (niż wskazanie adresu) wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Z kolei zgodnie z przepisem art. 19 ust. 2 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 2407), powołanym przez skarżony organ w ww. piśmie z dnia [...] października 2019 r., a który stanowi lex specialis względem art. 64 § 2 k.p.a., w przypadku gdy osoba złoży wniosek bez wymaganych dokumentów, podmiot realizujący świadczenie wychowawcze przyjmuje wniosek i wyznacza termin nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni na uzupełnienie brakujących dokumentów. Niezastosowanie się do wezwania skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia. Skutek niewykonania wezwania jest zatem w swej istocie tożsamy z tym, o którym mowa w art. 64 § 2 k.p.a.
Ponieważ pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. -czy odpowiednio pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia w trybie art. 19 ust. 1 lub 2 ustawy pomocowej, nie podlega zaskarżeniu, kontrola tego aktu następuje w ramach skargi na bezczynność organu. Jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie, nieuzasadnione pozostawienie podania bez rozpoznania jest nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej bezczynność polegającą na zaniechaniu wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje - na zasadach ogólnych - skarga do sądu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu 7 sędziów NSA z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13 oraz stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 26 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 3346/17, dostępny na stronach internetowych w CBOSA).
Wyjaśnić również należy, że organ administracji prowadzący postępowanie, który pozostawia podanie bez rozpoznania z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, mimo że nie zaistniały przesłanki wskazane w art. 64 § 2 k.p.a. (a contrario przesłanki wskazane w ww. art. 19 ust. 1 lub 2 ustawy pomocowej), pozostaje w bezczynności (por. np. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 2427/13, dostępny jw.).
Z tych względów Sąd zakwalifikował przedmiotową skargę jako skargę na bezczynność Kierownika OPS w [...].
Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że w okolicznościach niniejszej sprawy wyłącznie tak zakwalifikowana skarga mogłaby podlegać merytorycznej kontroli sądu administracyjnego (o tym, dlaczego takiej kontroli w tym przypadku Sąd nie mógł przeprowadzić w dalszej części uzasadnienia). Kontroli takiej nie podlegają natomiast skargi, o jakich stanowią przepisy Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego "Skargi i wnioski". W orzecznictwie sądowoadministracyjnjym oraz w doktrynie jednolicie przyjmuje się, że w odniesieniu do takich skarg właściwość sądów administracyjnych jest wyłączona (tak m.in. postanowienie NSA z 9 listopada 2006 r. sygn. I OZ 1133/06, LEX nr 321541).
Zarówno treść pisma skarżącej z [...] stycznia 2020 r. jak i wcześniejszych pism kierowanych do Wojewody [...] (m.in. z dnia [...].10.2019 r.) oraz treść udzielonej na nie odpowiedzi przez Wojewodę [...] wskazują że skarżąca kwestionuje praktykę żądania przez OPS w [...] wyroków rozwodowych. Jak wyżej wskazano ocena, czy praktyka ta jest prawidłowa, podlega kontroli w postępowaniu sądowadministarcyjnym, w ramach skargi na bezczynność organu. Skoro jako adresat przedmiotowej skargi został oznaczony sąd administracyjny, zasadne było takie jej zakwalifikowanie. Gdyby natomiast przedmiotową skargę zakwalifikować zgodnie z sugestią skarżącej, jako "skargę" w rozumieniu przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, to skarga zostałaby odrzucona jako niedopuszczalna, przez co sąd administracyjny nie mógłby ocenić, czy wniosek skarżącej pozostawiono bez rozpatrzenia zgodnie z prawem.
Przechodząc po tych wyjaśnieniach do oceny merytorycznej sprawy – tj. do oceny skargi na bezczynność Kierownika OPS w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącej o przyznanie świadczenia wychowawczego, wyjaśnić należy, że aktualnie obowiązujący art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Wyczerpanie przysługującego stronie środka zaskarżenia w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. przez jego wniesienie (do właściwego organu) stanowi warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Warunek ten będzie spełniony niezależnie od stanowiska zajętego przez właściwy organ, do którego skierowano ponaglenie. Wobec tego nie ma żadnego znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy złożeniem ponaglenia a wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, gdyż w odniesieniu do tych skarg takiego wymogu nie przewidują przepisy normujące postępowanie sądowoadministracyjne. Jak już wspomniano, warunkiem tym jest samo wniesienie środka zaskarżenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2655/13, dostępne jw.). Innymi słowy, tego rodzaju skarga może być wniesiona do sądu w każdym czasie, po uprzednim wniesieniu ponaglenia do organu wyższego stopnia (por. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 7 czerwca 2016 r. sygn. akt II OSK 2367/15, dostępnym w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z akt sprawy oraz wyjaśnień udzielonych przez skarżącą wynika, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona bez zachowania wymogów formalnych, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 oraz art. 53 § 2b p.p.s.a., bowiem skarżąca przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie zakwestionowała działanie organu rozpatrującego jej wniosek o przyznanie świadczenia wychowawczego nie do organu wyższego stopnia względem rozpatrującego ten wniosek organu Gminy [...], tj. nie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (będącego w tym wypadku zarazem organem II instancji w postępowaniu odwoławczym), lecz do Wojewody [...] (pismo skarżącej z dnia [...].10.2019 r.). Tym samym, skoro skarżąca nie wykazała, pomimo wezwania przez Sąd, iż przed wniesieniem skargi wyczerpała ww. tryb i złożyła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia, natomiast na mocy § 3 tego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Stąd postanowiono, jak w sentencji.
Już tylko na marginesie wskazać w tym miejscu należy, że jeżeli skarżąca nadal zamierza poddać merytorycznej kontroli sądu administracyjnego pozostawienie bez rozpatrzenia jej wniosku o przyznanie świadczenia rodzicielskiego 500+, to może w każdym czasie wnieść ponaglenie – do SKO w [...] (za pośrednictwem Kierownika OPS w [...]), a następnie ponownie wnieść skargę – oznaczoną jako skargę na bezczynność.
/-/ D. Rzyminiak - Owczarczak
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło