II SAB/Po 79/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 grudnia 2012 r. w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100,- (słownie: sto) złotych. /-/ J. Zieliński Pismem z dnia 30 października 2012 r. J.K., reprezentowany przez adw. J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w przedmiocie warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2012 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie sześciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 3 grudnia 2012 r. W dniu 5 grudnia 2012 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo adw. J. K. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi z dnia 30 października 2012 r. wraz z wnioskiem o zwrot uiszczonej opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd chyba, że uzna je za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wydaje postanowieniu o umorzeniu postępowania. Trzeba jednakże zauważyć, iż zgodnie z powszechnie wyrażanym w orzecznictwie i w pełni podzielanym przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie poglądem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1829/07, dostępne w LEX nr 335007). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, to jest gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W miejscu tym wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 P.p.s.a. do skargi należy dołączyć właściwą liczbę jej odpisów celem doręczenia uczestnikom postępowania. Brak odpisów skargi dla pozostałych stron – uczestników postępowania stanowi brak formalny skargi, o którym mowa w art. 47 § 1 P.p.s.a w zw. z art. 57 P.p.s.a. i powoduje, że pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. II OSK 2269/10 oraz z dnia 29 lipca 2011 r. o sygn. I OSK 1291/11 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wraz ze skargą złożono jedynie jeden odpis skargi podczas gdy w sprawie, obok organu występuje jeszcze szczęściu uczestników postępowania. Należy podkreślić, iż z żadnego przepisu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika obowiązek sądu sporządzenia odpisów skargi na koszt podatników dla uczestników postępowania, a zatem powyższe powoduje, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., konieczność odrzucenia skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1259/10; oraz z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 1084/10 oba dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z treścią art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, z uwagi na nieusunięcie przez skarżącą w zakreślonym terminie braków skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie stronie uiszczonego wpisu orzeczono jak w pkt II sentencji rozstrzygnięcia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. /-/ J. Zieliński