III SA/Po 917/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2013-12-04

Skład orzekający: Beata Sokołowska, Barbara Koś, Małgorzata Górecka, Marzenna Kosewska, Walentyna Długaszewska, Szymon Widłak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziów od orzekania w sprawie jest uzasadniony, gdy strona skarżąca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podjętych przez sąd w toku postępowania, w tym zawieszenie postępowania?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziów jest bezzasadny, gdy strona skarżąca opiera go na kwestionowaniu zasadności i prawidłowości rozstrzygnięć podjętych przez sąd w toku postępowania, takich jak zawieszenie postępowania. Niezadowolenie strony z toku postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziów, a zarzuty te powinny być podnoszone w ramach środków odwoławczych. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziów nie bada zasadności czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła o wyłączenie od orzekania w sprawie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, powołując się na utratę zaufania do składu orzekającego. Jako przyczynę wskazała niesłuszne i chybione stanowisko Sądu odnośnie istnienia podstaw do zawieszenia postępowania, co zdaniem strony stanowiło pozbawienie jej prawa do sądu. Sędziowie, których dotyczył wniosek, oświadczyli, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające ich wyłączenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie od orzekania sędziów.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska (spr.) Sędziowie: WSA Barbara Koś WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K o wyłączenie od orzekania sędziego WSA Marzenny Kosewskiej, sędziego WSA Walentyny Długaszewskiej, sędziego WSA Szymona Widłaka w sprawie ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2012 r., nr .... w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia: oddalić wniosek Postanowieniem z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt III SA/Po 917/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił podjęcia zawieszonego w dniu 4 czerwca 2013 r. postępowania w sprawie ze skargi Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P z dnia ... 2012 r.,. Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. skarżący wniósł m.in. o prowadzenie niniejszej sprawy w innym składzie orzekającym, albowiem stracił zaufanie do WSA w Poznaniu orzekającego w składzie: sędzia WSA M K, sędzia WSA WD, sędzia WSA S W. Uzasadniając swoje żądnie strona wskazała, że stanowisko Sądu odnośnie istnienia podstaw do zawieszenia postępowania jest niesłuszne i chybione. Skarżący traktuje zawieszenie postępowania jako pozbawienie go prawa ujętego w art. 45 Konstytucji RP oraz sprzeniewierzenie się przysiędze sędziowskiej. Sędzia WSA M K, sędzia WSA W D, sędzia WSA S W – oświadczyli, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności, określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (karta 113,114,115 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wyłączenie sędziów jest bezzasadny. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto, jak wynika z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do treści art. 20 § 1 p.p.s.a., strona zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia sędziego oraz uprawdopodobnienia tej przyczyny. Z treści oświadczeń złożonych do akt sprawy przez: sędziego WSA M K, sędziego WSA W D, sędziego WSA S W – wynika, że pomiędzy sędziami, a stroną skarżącą nie zachodzą okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów w przedmiotowej sprawie. W opinii Sądu okoliczności przedstawione przez skarżącego we wniosku o wyłączenie sędziów, wyżej wskazane, nie stanowią przesłanek wyłączenia, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a.. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie sędziów nie bada bowiem zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez Sąd orzekający. Niezadowolenie strony dotyczące toku postępowania sądowego, w tym istnienia przesłanek zawieszenia postępowania – a tego w istocie dotyczą zarzuty podniesione przez skarżącego w piśmie z dnia 7 listopada 2013 r. – nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziów, bowiem zarzuty te strona może podnosić w przewidzianych przez p.p.s.a. środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu pierwszej instancji. Należy podkreślić, że stronie skarżącej przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia zarówno na postanowienie Sądu z dnia 4 czerwca 2013 r. dotyczące zawieszenia postępowania sądowego, jak i na postanowienie z dnia 25 lipca 2013 r. o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), jednak z prawa tego nie skorzystała. Nie jest dopuszczalne, przy rozpoznawaniu wniosku o wyłączenie sędziów, jego uwzględnienie tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziów objętych wnioskiem (zob. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1068/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższej oceny nie może zmienić subiektywne przekonanie strony skarżącej o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, świadczący o osobistym zaangażowaniu i uprzedzeniu do strony (por. postanowienie SN z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59 oraz postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, LEX nr 440113, a także T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 173). Ponadto, trzeba również wskazać, że skoro sędziowie, których przedmiotowy wniosek dotyczy, złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia ich od orzekania w niniejszej sprawie, a prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o ich wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por.: postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2008r., sygn. akt I OZ 441/08; postanowienie NSA z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10; postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12 – publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, uznając, że nie zaszły podstawy do wyłączenia sędziów w niniejszej sprawie Sąd, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło