IV SA/Po 1002/19
WyrokWSA w Poznaniu2020-02-19
Skład orzekający: Monika Świerczak, Izabela Bąk-Marciniak, Maria Grzymisławska-Cybulska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest zatwierdzenie regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy, jeśli wnioskodawca nie posiada decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zatwierdzenie regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy dla obiektu wydana została decyzja o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Brak takiej decyzji stanowi przeszkodę do zatwierdzenia regulaminu, ponieważ regulamin ma dotyczyć obiektu, który w świetle prawa jest strzelnicą, a jego brak uniemożliwia ocenę, czy przedstawiony regulamin będzie rzeczywiście spełniał wymogi związane z odpowiednim funkcjonowaniem strzelnicy.Stan faktyczny
Skarżący R. T. złożył wniosek o zatwierdzenie regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy. Organ pierwszej instancji zatwierdził regulamin, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję i odmówiło zatwierdzenia, wskazując na brak decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Skarżący wniósł skargę, argumentując, że przepisy nie wymagają posiadania takiej decyzji na etapie zatwierdzania regulaminu. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę w całości.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska-Matela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2020 r. sprawy ze skargi R. T., A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy oddala skargę w całości
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. zatwierdzającą regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy (przywarsztatowego stanowiska do przestrzeliwania broni) zlokalizowanej na nieruchomości położonej w [...] i orzekło o odmowie zatwierdzenia regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy zlokalizowanej na nieruchomości ozn. nr ewid.[...] położonej w P.
Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Pismem z dnia [...] września 2017 r. R. T. zwrócił się do Burmistrza Gminy [...] o zatwierdzenie Regulaminu stanowiska do przestrzeliwania broni, będącego integralną częścią Warsztatu [...], prowadzonego od 30 lat (k. [...] akt adm.). Do wniosku załączono Regulamin korzystania ze stanowiska do przestrzeliwania (k.[...] akt adm.) oraz koncesję z dnia [...] czerwca 2003 r. (k.[...] akt adm.) i [...] grudnia 2008 r. (k.[...] akt adm.), a także opinię z przeprowadzonych badań z zakresu broni i balistyki, sporządzoną [...] marca 2017 r. przez mgr inż. P. M. (k.[...] akt adm.).
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. Burmistrz Gminy [...] zawiesił postępowanie, do czasu wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] w przedmiocie legalności obiektu zrealizowanego na dz. nr [...] (k. [...] akt adm.). Pismem z dnia [...] września 2018 r. R. T. wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Jednocześnie, Skarżący oświadczył, że modyfikuje swój wniosek i wnosi o zatwierdzenie Regulaminu Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy (k.[...] akt adm.). Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. podjęto postępowanie w sprawie (k. [...] akt adm.).
Pismem sporządzonym dnia [...] listopada 2018 r. R. T. wyjaśnił, że wystąpił o zatwierdzenie Regulaminu stanowiska do przestrzeliwania broni, będącego integralną częścią Warsztatu [...]. Jednak w "trosce o poprawne stosunki z Policją" musi zastosować się do ich zalecenia i uzyskać Regulamin Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy (k. [...] akt adm.).
Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r. (k. [...] akt adm.) strona postępowania, N. N., wniosła o zawieszenie postępowania, zgodnie z jej wnioskiem z dnia [...] października 2018 r. (k. [...] akt adm.) do czasu wydania decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w przedmiocie legalności obiektu zrealizowanego na dz. nr [...].
W dniu [...] grudnia 2018 r. Burmistrz Gminy [...] na podstawie art. 47 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2017, poz.1839) w zw. z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz.U. Nr 18, poz. 234 ze zm.) zatwierdził regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy (przywarsztatowego stanowiska do przestrzeliwania broni) zlokalizowanej na nieruchomości położonej w P. D. [...]
Na skutek odwołania złożonego od tej decyzji przez N. N., Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2019 r. nr S. 19 uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
Na te decyzję sprzeciw wniósł do sądu administracyjnego R. T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] lipca 2019 r. sygn. IV SA/Po [...] uchylił decyzję Kolegium. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że zagadnieniem wstępnym jest tylko taka kwestia, która uniemożliwia wydanie rozstrzygnięcia w danej sprawie. Natomiast to, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na treść decyzji, nie może przesądzać o istnieniu zagadnienia wstępnego.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2019 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. zatwierdzającą regulamin bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy (przywarsztatowego stanowiska do przestrzeliwania broni) zlokalizowanej na nieruchomości położonej w P. i orzekło o odmowie zatwierdzenia regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy zlokalizowanej na nieruchomości ozn. nr ewid.[...] położonej w P.
Uzasadniając wydaną decyzję Kolegium wskazało, że na podstawie art. 47 ustawy z dnia [...] maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2019, poz. 284 – dalej jako: u.b.a.) zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Jednocześnie, na podstawie pkt 3 rozdziału I wzorcowego regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnic, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz.U. z 2000 r. Nr 18, poz. 234 – dalej jako: rozporządzenie z 2000 r.) na strzelnicy, w miejscu widocznym, umieszcza się: decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. W tej sytuacji, zatwierdzenie Regulaminu strzelnicy jest możliwe jedynie w sytuacji gdy jest to legalnie wybudowana strzelnica, a więc gdy dla obiektu wydana została decyzja o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. W okolicznościach badanej sprawy nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca nie legitymuje się decyzją o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Decyzja taka nie została przedłożona w toku postępowania i to pomimo wezwania z dnia [...] września 2019 r.
W przewidzianym prawem terminie wpłynęła skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] z żądaniem jej uchylenia. W skardze wskazano, że Kolegium wydało decyzję z naruszeniem art. 46 i 47 ustawy o broni i amunicji oraz podkreślono, że żaden przepis nie formułuje literalnie obowiązku posiadania pozwolenia na użytkowanie strzelnicy na etapie zatwierdzania regulaminu strzelnicy. Pełnomocnik Skarżących podkreślił, że Kolegium oparło treść swojego rozstrzygnięcia na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, a całkowicie pominęło wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia [...] marca 2019 r. sygn. IV SA/Gd [...], ze decyzja Kolegium uniemożliwia Skarżącym "zalegalizowanie i oddanie do eksploatacji strzelnicy".
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Skargę uzupełniono następnie pismem z dnia [...] listopada 2019 r. Pismami z dnia [...] stycznia 2020 r. oraz [...] lutego 2020 r. odpowiedział pełnomocnik uczestniczki postępowania wnosząc o przeprowadzenie przez Sąd dowodów. Na rozprawie w dniu [...] lutego 2020 r. Sąd postanowił jednak oddalić wniosek o przeprowadzenie dowodu wniesiony przez pełnomocnika uczestniczki N. N., uznając, że przeprowadzenie dowodów nie jest niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066), art. 3 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm., zwanej dalej – "p.p.s.a."), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania. Podkreślenia wymaga, że uchylenie decyzji z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji byłaby taka sama (por. A. Kabat [w;] B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania decyzji o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018, poz. 2096 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2019, poz. 284 – dalej również jako: "u.b.a.") oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz.U. z 2000 nr 18, poz. 234 – dalej jako: "rozporządzenie z dnia 15 marca 2000 r.").
Należy również wskazać, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pozostaje związany oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2019 r. sygn. IV SA/Po [...]. Stosownie do treści przepisu art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Oznacza to, że ani organ administracji publicznej, ani Sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Ciążący na organie i na sądzie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem (zob. wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 2408/98, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku.
Uprzedzając zasadnicze rozważania w niniejszej sprawie, należy więc stwierdzić że w rozpoznawanej sprawie nie nastąpiła zmiana stanu prawnego lub faktycznego, która czyniłaby nieaktualnymi poglądy prawne wyrażone w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lipca 2019 r. sygn. IV SA/Po [...]. W wiążącym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku Sąd przesądził, że rozstrzygnięcie kwestii pozwolenia na użytkowanie strzelnicy - nie stanowi zagadnienia wstępnego - w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Prawidłowo zatem Kolegium przystąpiło do rozpoznania sprawy.
Na wstępie należy wskazać, że jakkolwiek postępowanie w sprawie wszczęto na wniosek dotyczący zatwierdzenia regulaminu "stanowiska do przestrzeliwania broni", to żądanie złożonego wniosku zostało zmodyfikowane w piśmie z dnia [...] września 2017 r. (k. [...] akt adm.) poprzez wskazanie, ze wniosek dotyczy zatwierdzenia "Regulaminu Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy". Do wniosku załączono również "Regulamin Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy" (k. [...]-[...]). W piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. opisano okoliczności, które jak wskazano, zmusiły Skarżącego do wystąpienia z wnioskiem o zatwierdzenie "Regulaminu Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy" (k.[...] akt adm.). Wobec powyższego należy wskazać, że w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że w sprawach nie uregulowanych w k.p.a., sięgać należy do osiągnięć kultury prawnej – w szczególności wypracowanej na tle k.p.c. i k.c. (odpowiednio – Z. Janowicz "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" W. Pr. PWN 1999 s. 215 uw. 1 c; s. 226 uw. 5; s. 297 uw. 7d). Zgodnie z art. 65 k.c. oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Oświadczenie woli zawarte może być w piśmie procesowym. W kwestii wykładni oświadczeń woli wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale 7 Sędziów Sądu Najwyższego z 29.6.1995 r., III CZP 66/95, OSNC 12/95/168 – dalej uchwała III CZP 66/95), wskazując, że wykładnia oświadczeń woli polega na ustalaniu ich znaczenia, czyli sensu. Na tle art. 65 k.c. należy przyjąć kombinowaną metodę wykładni, opartą na kryteriach subiektywnym i obiektywnym. W pierwszej fazie sens oświadczenia woli ustala się mając na uwadze rzeczywiste ukonstytuowanie się znaczenia między stronami. Oznacza to, że uznaje się za wiążący sens oświadczenia woli, w jakim zrozumiała go zarówno osoba składająca, jak i odbierająca to oświadczenie. Decydująca jest zatem rzeczywista wola stron. Jeżeli okaże się, że strony nie przyjmowały tego samego znaczenia oświadczenia woli, konieczne jest przejście do drugiej, obiektywnej fazy wykładni, w której właściwy dla prawa sens oświadczenia woli ustala się na podstawie przypisania normatywnego, czyli tak, jak adresat sens ten rozumiał i rozumieć powinien. Za wiążące uznać trzeba w tej fazie takie rozumienie oświadczenia woli, które jest wynikiem starannych zabiegów interpretacyjnych adresata. Decydujący jest normatywny punkt widzenia odbiorcy, który z należytą starannością dokonuje wykładni zmierzającej do odtworzenia treści myślowych osoby składającej oświadczenie woli. Przeważa tu ochrona zaufania odbiorcy oświadczenia woli nad wolą, a ściślej nad rozumieniem nadawcy. Nadawca bowiem formułuje oświadczenie woli i winien uczynić to w taki sposób, by było ono zgodnie z jego wolą zrozumiane przez odbiorcę. Wykładnia obiektywna sprzyja pewności stosunków prawnych, a tym samym i pewności obrotu prawnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 listopada 2011 r. sygn. IV SA/Po 525/11). W okolicznościach badanej sprawy Skarżący oświadczył, że wnosi o zatwierdzenie "Regulaminu Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy" i taki też regulamin przedstawił. Nie może zatem być wątpliwości, że zwrócono się do organu o zatwierdzenie "Regulaminu Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy". Zgodnie z tym żądaniem wniosek został rozpoznany. W tej sytuacji bez znaczenia dla sprawy pozostają motywy jakim kierowano się zwracając się o zatwierdzenie "Regulaminu Bezpiecznego Funkcjonowania Strzelnicy" taki też regulamin przedkładając.
Jak wynika z akt sprawy, kwestią bezsporną pozostaje, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji brak było dla objętego wnioskiem obiektu decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowana. Dokumentu takiego nie przedłożono pomimo wezwania z dnia [...] września 2019 r.
Istota sporu ogniskuje się wokół tego czy brak decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania stanowi przeszkodę do zatwierdzenia regulaminu bezpiecznego funkcjonowania strzelnicy.
Autor skargi stoi na stanowisku, że żaden przepis prawa nie formułuje wymogu przedłożenia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie strzelnicy w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. W szczególności, jak akcentuje, wymogu takiego nie sposób wywieść z treści rozporządzenia z dnia 15 marca 2000 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stanęło natomiast na stanowisku, że wymóg posiadania zezwolenia na użytkowanie strzelnicy, na etapie postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy nie może budzić wątpliwości przez wzgląd na bezpieczeństwo jej użytkowników i fakt, że regulamin ma dotyczyć obiektu który - w świetle prawa - jest strzelnicą.
Z tym drugim stanowiskiem zgadza się Sąd sprawę niniejszą rozpoznający. Odnosząc się do argumentacji skargi wskazać trzeba, że przepisy prawa nie mogą być interpretowane tylko literalnie. Nie może być więc wątpliwości co do tego, że nawet w sytuacji uzyskania jednoznaczności językowej przepisu, poddawany on musi być wykładni systemowej i funkcjonalnej m.in. po to aby ocenić czy nie burzy powszechnie akceptowanych społecznie wartości. Dlatego też dla ustalenia znaczenia tekstu prawnego konieczne jest przejście przez wszystkie fazy wykładni, w tym wykorzystanie wszystkich - wyróżnionych w nauce - reguł interpretacyjnych, tj. językowych, systemowych oraz funkcjonalnych. W przypadku tekstów prawnych nie chodzi bowiem o to, aby po prostu rozumieć tekst czy jakiś jego przepis (bez wysiłku czy z jakimś szczególnym wysiłkiem), ale o to by zrozumieć ten tekst (przepis) zgodnie z treścią nadaną mu przez prawodawcę (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt I OSK 2780/14, wyrok NSA z dnia 09 maja 2017 r. sygn. II FSK 978/15, a także A. Municzewski, Reguły interpretacyjne w działalności orzeczniczej Sądu Najwyższego, Szczecin 2004 s. 103-104, 151-152, 217, E. Smoktunowicz, Orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego – kpa, Białystok 1994 s. 18-51; J.P. Tarno, Naczelny Sąd Administracyjny a wykładnia prawa administracyjnego, W-wa 1999 s. 52-53, M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, W. Pr. LexisNexis 2008 s. 57-64 [za:] wyrok NSA z dnia 12 października 2017 r. sygn. I OSK 829/17, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że możliwe jest zatwierdzenie regulaminu funkcjonowania - nieistniejącej w świetle prawa - strzelnicy. Należy, bowiem zwrócić uwagę, że na podstawie art. 47 u.b.a. zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje - z woli ustawodawcy - w drodze decyzji administracyjnej. W regulacji materialnego prawa administracyjnego wyróżnia się w zakresie uprawnień, jak i obowiązków jednostki dwa rodzaje norm prawnych: - po pierwsze normy, które z mocy prawa kształtują uprawnienia (obowiązki); - po drugie normy, które dla ukształtowania uprawnień lub obowiązków jednostki wymagają autorytatywnej konkretyzacji przez właściwy organ administracji publicznej. Normy prawa pierwszego rodzaju nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji, normy te kształtują uprawnienia (obowiązki) wprost bez stosowania władczej formy konkretyzacji w trybie postępowania administracyjnego. Wszystkie elementy stosunku materialnego, a zatem podmiot uprawnienia (obowiązku), treść uprawnienia (obowiązku) wynikają wprost z normy. Skoro zatem zatwierdzenie regulaminu strzelnicy nie następuje bezpośrednio z mocy prawa, lecz w wyniku konkretyzacji normy prawnej przez organ administracji publicznej (wójta, burmistrza, prezydenta miasta) w drodze decyzji administracyjnej, to należy przyjąć, że wolą ustawodawcy było poddanie weryfikacji organu konkretnego regulaminu, konkretnej strzelnicy. Nie sposób przyjąć, aby w świetle obowiązujących przepisów prawa wolą ustawodawcy było przyznanie wójtom (burmistrzom, prezydentom miast) kompetencji do zatwierdzania w drodze decyzji "uniwersalnego" regulaminu strzelnic, przygotowanego w całkowitym oderwaniu od konkretnych uwarunkowań występujących na poszczególnych strzelnicach. Gdyby intencją ustawodawcy było stworzenie uniwersalnych zasad funkcjonowania strzelnic, to stworzyłby je i nie nakładałby on obowiązku opracowywania, podlegającego zatwierdzeniu przez organ, regulaminu strzelnicy (§ 4 rozporządzenia z dnia 15 maja 2000 r.) z uwzględnieniem "warunków korzystania ze strzelnicy", i zastrzeżeniem, że można w nim określić "dodatkowe warunki bezpieczeństwa" (§ 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 15 maja 2000 r.). Nie bez znaczenia w ocenie Sądu pozostaje również fakt, że adresatem obowiązku opracowania regulaminu jest "właścicieli lub zarządca strzelnicy", a więc właściciel lub zarządca obiektu, który
- w świetle prawa - jest przeznaczony do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich (§ 2 rozporządzenia z dnia 15 marca 2000r.).Nie ulega wątpliwości, że rozporządzenie z dnia 15 marca 2000 r. określa "wzorcowy regulamin strzelnic", ale na podstawie art. 47 u.b.a. w drodze decyzji zatwierdzeniu podlega konkretny regulamin funkcjonowania konkretnej strzelnicy, który obowiązany jest opracować jej właściciel (zarządca). Nie może być zatem wątpliwości, że obiekt, który w świetle prawa - nie jest przeznaczony - do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich, nie jest strzelnicą w rozumieniu § 2, a w konsekwencji właściciel tego obiektu nie jest właścicielem strzelnicy i w rezultacie nie ma możliwości opracowania w sposób przewidziany prawem, tj. z uwzględnieniem wymogów rozporządzenia z dnia 15 marca 2000 r. (w tym jego § 4 gdzie mowa o określeniu dodatkowych warunków bezpieczeństwa) oraz z zachowaniem "szczegółowych zasad zachowania bezpieczeństwa" (o czym mowa w art. 46 ust. 2 u.b.a.) regulaminu nieistniejącej strzelnicy.
Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji skargi na temat nowelizacji art. 47 u.b.a. która miała miejsce w 2003 r. kiedy wykreślono słowa "dopuszczenie strzelnicy do użytkowania oraz zatwierdzenie" i zastąpiono je słowem "Zatwierdzenie" regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta), należy wskazać, że jak trafnie podniosła uczestniczka postępowania zmiana ta została wprowadzona w celu doprowadzenia do pełnego ich skorelowania z przepisami prawa budowlanego ustawy o broni i amunicji. Na takie uzasadnienie tej zmiany wskazuje bowiem uzasadnienie projektu ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Sejmu RP IV Kadencji, druk nr 493, s. 47, www.sejm.gov.pl). Okoliczność ta nie zmienia faktu, że pojęcie strzelnicy zostało zdefiniowane w rozporządzeniu z dnia 15 marca 2000 r. a obowiązek opracowania regulaminu strzelnicy ciąży na jej właścicielu (zarządcy).
Zwrócić również trzeba uwagę, że sam ustawodawca z regulaminem strzelnicy wiąże bardzo doniosłe konsekwencje, bowiem na podstawie art. 51 ust. 2 pkt 12 u.b.a. karze aresztu albo grzywny podlega ten kto narusza przepisy regulaminu określającego zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy. W tym kontekście nie sposób zgodzić się z argumentacją, jakoby zgodne z wolą ustawodawcy miało być zatwierdzenie abstrakcyjnego regulaminu nieistniejącej strzelnicy.
Ustawodawca ustanawiając w art. 46 ust. 2 u.b.a. wymóg opracowania i zatwierdzenia regulaminu strzelnicy uczynił to w konkretnym celu. Na podstawie art. 46 ust. 2 u.b.a. regulamin strzelnicy określa szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy. Celem samej ustawy o broni i amunicji w odniesieniu do strzelnic jest zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa (art. 46 ust. 1). Dlatego też Sąd sprawę niniejszą rozpoznający w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] stycznia 2018 r. sygn. II OSK [...], co do tego że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń, a mianowicie, najpierw potwierdzenia legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, zaś końcowo - zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Sąd zgadza się również z tezą, że bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. W tym zakresie w trakcie postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt może jedynie dokonać ustaleń odnośnie faktu, czy wnioskodawca posiada uprawnienie do zlokalizowania strzelnicy w danym miejscu, czy strzelnica powstała zgodnie z prawem na podstawie odpowiednich zgód m.in. organów architektoniczno-budowlanych (np. na zmianę sposobu użytkowania dotychczasowych obiektów poligonalnych nie będących strzelnicą). Zgodzić należy się z Naczelnym Sądem Administracyjnym, że brak decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania stanowi natomiast przeszkodę do stwierdzenia czy przedstawiony regulamin strzelnicy będzie rzeczywiście spełniał wymogi związane z odpowiednim funkcjonowaniem strzelnicy. W tym zaś zakresie ustawa o broni i amunicji wyraźnie formułuje wymóg, zgodnie z którym strzelnice powinny być odpowiednio zlokalizowane i zbudowane. Te wymagania zostały szczegółowo określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 48 ustawy o broni i amunicji, w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. Nr 27, poz. 341).
Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji skargi i powołanego w niej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2019 r. sygn. III SA/Gd 917/18 należy wskazać, że wyrok ten dotyczył stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Istota sporu w tej sprawie koncentrowała się wokół rażącego naruszenia prawa przy wykładni art. 47 u.b.a. Podkreślić jednocześnie trzeba, że przedstawione w powołanym w skardze wyroku, stanowisko, zgodnie z którym w art. 1 u.b.a., ustawodawca sformułował zakres przedmiotowy ustawy, w którym mowa jest wyłącznie o tym, że w stosunku do strzelnic, ma ona określać jedynie zasady jej funkcjonowania (III SA/Gd 917/18), w ocenie Sądu sprawę niniejszą rozpoznającego, nie stoi w sprzeczności z argumentacją, że prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń, a bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania zgodnie z obowiązującym prawem brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska (II OSK 1462/17). Stanowiska te nie wykluczają się wzajemnie. Należy bowiem zwrócić uwagę, że w każdym przypadku mowa o funkcjonowaniu "strzelnicy", a więc obiektu - przeznaczonego (w świetle prawa) - do prowadzenia strzelań szkoleniowych, sportowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich.
Skarżący nie posiadając decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, domaga się w istocie zatwierdzenia regulaminu dla obiektu, który strzelnicą w rozumieniu prawa nie jest. Zasadnie więc Kolegium uznało, że brak decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania stanowi przeszkodę do stwierdzenia czy przedstawiony regulamin strzelnicy będzie rzeczywiście spełniał wymogi związane z odpowiednim funkcjonowaniem strzelnicy. Podkreślić jednak trzeba, że w razie uzyskania takiej decyzji możliwe będzie zwrócenie się do wójta z ponownym wnioskiem o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy.
Mając, zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło