IV SA/Po 632/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S., M. S. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] maja 2009r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia /-/E.Makosz-Frymus M. i P. S, wraz ze skargą na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] maja 2009r., nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2009r., nr [...] o nałożeniu na zobowiązanych- państwa M. i P. S. grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10.000,00 zł., złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek nie zawiera uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak wiec przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009r., nr [...] korzysta z przymiotu ostateczności i powinno być wykonane. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wskazując okoliczności, które stanowiłyby podstawę ich żądania. Wniosek ten nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nie można bowiem zarzutów odnoszących się do zaskarżonego postanowienia utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i podlega odrębnemu uzasadnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006r. sygn. akt II OZ 166/06, niepubl.). Na marginesie, zaznaczyć należy, iż uiszczenie grzywny wymierzonej zaskarżonym postanowieniem łączy się w każdym przypadku z obniżeniem dochodu, czy ewentualnymi trudnościami w zakresie dysponowania dostępnym majątkiem i środkami finansowymi. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie wykazali, że ich sytuacja finansowa jest zła i faktycznie zapłata grzywny spowoduje utratę płynności finansowej. W sprawie chodzi o świadczenie pieniężne z natury rzeczy odwracalne, a w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia postanowienia nakładającego grzywnę, odpadnie podstawa do jej uiszczenia. Brak podstawy wywrze ten skutek, że grzywna, o ile zostanie wcześniej uiszczona, podlegać będzie zwrotowi i to w pełnej wysokości. Mając na uwadze powyższe, Sąd badając przedmiotowy wniosek, nie znalazł żadnych podstaw, że wykonanie zaskarżonego orzeczenia spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stąd zgodnie z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/E.Makosz-Frymus KP