IV SAB/Po 13/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2011 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego Mieszkańców Wsi R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie niewydania decyzji postanawia : 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądza od samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę 357 złotych ( trzysta pięćdziesiąt siedem ) z tytułu zwrotu kosztów postępowania. WSA/wyr.1-sentencja wyroku Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. Stowarzyszenie Zwykłe Mieszkańców Wsi R. (zwane dalej skarżącym albo Stowarzyszeniem), reprezentowane przez fachowego pełnomocnika procesowego – radcę prawnego, złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. (dalej SKO albo Kolegium) w związku z niezałatwieniem przez SKO zażalenia skarżącego na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. (zwanego dalej Burmistrzem albo organem I instancji) o zawieszeniu postępowania znak: [...] ([...]) z dnia [...] grudnia 2010 r. (zwanego dalej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r.) przekazanego do SKO pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., znak: [...] ([...], zwanego dalej pismem z dnia [...] stycznia 2011 r.). Skarżący wniósł o: 1. wydanie stosownego orzeczenia przez SKO w przedmiotowej sprawie tj. uwzględnienie skargi w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa), 2. uwzględnienie skargi na bezczynność SKO i zobowiązanie Kolegium do załatwienia sprawy - rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] stycznia 2011 r. w określonym przez WSA terminie, w przypadku niezałatwienia sprawy przez SKO w trybie autokontroli, 3. zasądzenie od SKO na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie 837 zł [wynagrodzenia pełnomocnika 720 zł (3 x stawka minimalna = zaledwie 50 % stawki dopuszczalnej), kosztów sądowych - wpisu 100 zł, kosztów udzielonego pełnomocnictwa - opłaty skarbowej 17 zł). Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego WSA powinien wziąć pod uwagę duży wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, która okazała się być dość zawiłą. Motywując powyższe wnioski skarżący wskazał, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. organ I instancji zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr geod. [...] w R. przy ul. [...] do czasu rozstrzygnięcia skargi przez WSA. Na postanowienie to skarżący wniósł w dniu [...] stycznia 2011 r. zażalenie (data wpł. podania do organu I instancji w dniu [...] stycznia 2011 r.). Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., Burmistrz przesłał zażalenie do SKO. Minął ponad miesiąc, a SKO nie podjęło żadnych działań w przedmiotowej sprawie (k. 3-5 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], Kolegium wniosło o jej odrzucenie precyzując w uzasadnieniu, że nie można SKO zarzucić bezczynności w sprawie, ponieważ do tej pory Burmistrz nie przekazał do SKO zażalenia na postanowienie Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r., na które powołuje się skarżący ani akt administracyjnych tej sprawy. Nie można formułować zarzutu bezczynności co do postępowania, które nie zostało w ogóle wszczęte. Zażalenie pozostaje w dyspozycji organu I instancji, który może dokonać weryfikacji zaskarżonego postanowienia w drodze samokontroli. Zresztą w skardze profesjonalny pełnomocnik nie potrafił wskazać daty przekazania zażalenia do Kolegium. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 837 zł Kolegium zauważyło, że pozostaje ono oczywiście bezzasadne. Gdyby skarżący był konsekwentny, to z uwagi na przepis art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), nie składałby tak wcześnie skargi na bezczynność (k. 12-13 akt sądowych). Pismem z dnia [...] marca 2011 r. WSA zwrócił się do SKO o nadesłanie akt sprawy toczącej się co do rozpoznania zażalenia Stowarzyszenia z dnia [...] stycznia 2011 r. na postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy S. o zawieszeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2010 r. przekazanego do SKO pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. oraz do przesłania akt I i II instancji w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania skargi w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Wezwanie powyższe zostało odebrane przez Kolegium [...] marca 2011 r. (k. 17-18 akt sądowych). Pismem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], SKO poinformowało WSA, że nie toczy się przed Kolegium postępowanie w sprawie zażalenia Stowarzyszenia na postanowienie organu I instancji o zawieszeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2010 r., gdyż do Kolegium nie wpłynęło ani zażalenie, ani akta sprawy (k. 20 akt sądowych). Wezwaniem z dnia [...] marca 2011 r. WSA zwrócił się do Burmistrza o udzielenie w terminie 7 dni informacji czy zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie z dnia [...] grudnia 2010 r. zostało przekazane do SKO. W przypadku przekazania akt WSA zwrócił się o dostarczenie dokumentów wskazujących, że w/w zażalenie zostało przekazane i dostarczone do SKO. Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez organ I instancji [...] marca 2003 r. (k. 21-22 akt sądowych). Odpowiadając na powyższe wezwanie Sądu, Burmistrz w piśmie które wpłynęło do WSA [...] kwietnia 2011 r. (omyłkowo datowanym na [...] stycznia 2011 r.) poinformował, że zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2010 r. dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr geod. [...] w R. przy ul. B., zostało przesłane pismem znak [...],[...] z dnia [...] stycznia 2011 r. do SKO. Jednocześnie organ I instancji wskazał, że oryginał akt w przedmiotowej sprawie został pismem znak [...],[...] z dnia [...] czerwca 2009 r. przesłany do SKO w związku z toczącym się postępowaniem w WSA. Do powyższego pisma Burmistrz załączył kserokopię pisma z dnia [...] stycznia 2011 r. wraz z dowodem nadania do SKO oraz kserokopię zażalenia Stowarzyszenia z dnia [...] stycznia 2011 r. (k. 24-27 akt sądowych). Pismem monitującym z dnia [...] kwietnia 2011 r. WSA zwrócił się do Kolegium z ponownym wezwaniem o nadesłanie akt sprawy toczącej się co do rozpoznania zażalenia Stowarzyszenia z dnia [...] stycznia 2011 r. na postanowienie Burmistrza o zawieszeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2010 r. przekazanego do SKO pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. WSA wskazał, że akta SKO powinno przesłać do Sądu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem wydania orzeczenia na podstawie zgromadzonych dokumentów. Jednocześnie WSA zwrócił uwagę, że Burmistrz załączył potwierdzenie nadania do SKO drogą pocztową akt wraz z zażaleniem w dniu [...] stycznia 2011 r. Przedmiotowy monit został odebrany przez SKO dnia [...] kwietnia 2011 r. (k. 30-31 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, SKO pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], wyjaśniło, że Burmistrz nie przekazał do Kolegium zażalenia Stowarzyszenia na postanowienie organu I instancji z dnia [...] grudnia 2010 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce nr ewid. [...] w R. przy ul. B. Urząd Miejski w S. nie posiada zwrotnego potwierdzenia odbioru wymienionych dokumentów przez SKO w P. Jeśli Urząd ten twierdzi, że w/w dokumenty wraz z aktami administracyjnymi zostały nadane w urzędzie pocztowym w dniu [...] stycznia 2011 r., to powinien przeprowadzić stosowne postępowanie reklamacyjne u operatora pocztowego. Z ustaleń telefonicznych wynika, że Burmistrz S. przekazał w dniu [...] kwietnia 2011 r. bezpośrednio do WSA oryginał zażalenia Stowarzyszenia oraz oryginał postanowienia Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r. Prawdopodobnie dokumenty te zostały dołączone do akt sądowych o sygn. IV SAB/Po 20/11 lub IV SA/Po 350/11. Gdyby poszukiwane dokumenty znajdowały się w posiadaniu WSA, Kolegium zwróciło się z prośbą o wypożyczenie akt sądowych celem przeprowadzenia postępowania zażaleniowego bez zbędnej zwłoki (k. 40-41 akt sądowych). Pismem z dnia [...] maja 2011 r. WSA doręczył Kolegium kserokopie kart 24-27 akt sądowych, zawierające zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia [...] grudnia 2010 r., celem ewentualnego nadania biegu sprawie. Ponadto Sąd poinformował SKO, że w sprawach o sygnaturze akt IV SAB/Po 20/11 lub IV SA/Po 350/11, jak i w aktach niniejszej sprawy o sygn. IV SAB/Po 13/11 brak dokumentów tzn. postanowienia Burmistrza o zawieszeniu postępowania z dnia [...] grudnia 2010 roku. Jednocześnie Sąd zobowiązał Kolegium do wskazania prawidłowej sygnatury akt sprawy toczącej się w WSA zawierającej jakoby powyższe dokumenty w terminie 7 dni pod rygorem wydania orzeczenia w oparciu o dokumenty załączone do akt sprawy IV SAB/Po 13/11. WSA ponadto poinformował Kolegium, że toczyły się przed nim postępowania ze skarg A. B. pod sygnaturami akt II SA/Po 670/10 i II SA/Po 671/10, na które wskazał organ I instancji, ale z urządzeń ewidencyjnych wynika, że w dacie [...] kwietnia 2011 roku akta administracyjne zostały zwrócone. Przedmiotowe pismo zostało odebrane przez SKO [...]maja 2011 r. (k. 48, 50 akt sądowych). Odrębnym pismem z dnia [...] maja 2011 r. WSA zwrócił się do pełnomocnika skarżącego z wezwaniem do nadesłania odpisu postanowienia Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r. o zawieszeniu postępowania, pod rygorem wydania orzeczenia w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy dokumenty. Wezwanie powyższe zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu [...] maja 2011 r. (k. 49, 51 akt sądowych). Pismem z dnia [...] maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego przesłał do Sądu kserokopię postanowienia organu I instancji z dnia [...] grudnia 2010 r. (k. 53-54 akt sądowych). Pismem z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], SKO poinformowało WSA, że dnia [...] maja 2011 r. rozpatrzyło zażalenie Stowarzyszenia na postanowienie Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r., przesyłając jednocześnie odpis postanowienia z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], uchylające zaskarżone postanowienie Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r. w całości (k. 56-59 akt sądowych). Pismem z dnia [...] maja 2011 r. WSA wezwał pełnomocnika skarżącego do zajęcia stanowiska w sprawie złożonej skargi na bezczynność SKO w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na postanowienie Burmistrza z dnia [...] grudnia 2010 r., wobec wydanego przez SKO w dniu [...] maja 2011 r. postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie w całości. Z treści uzasadnienia postanowienia wynika, że zażalenie na decyzję Burmistrza zostało doręczone Kolegium dopiero przez Sąd w dacie [...] maja 2011 r., a organ I instancji przesłał zażalenie wcześniej bezpośrednio do Sądu. Wezwanie powyższe pełnomocnik skarżącego odebrał dnia [...] maja 2011 r. (k. 61, 66 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia [...] maja 2011 r. pełnomocnik skarżącego przesłał do WSA kopię pisma organu I instancji z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...];[...] z którego jednoznacznie wynika, że zażalenie "od postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy" zostało przesłane przez Burmistrza do SKO już w styczniu 2011 r., a nie dopiero dnia [...] maja 2011 r. (k. 63-65 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlegało umorzeniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym, lub nie podjął wymaganej czynności (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 109, J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 38-39). Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została opieszałością organu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana (wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I OSK 3/10, lex nr 595338). Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów, stosownie do art. 149 ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisu prawa. Oznacza to, że celem skargi na bezczynność organu administracji, jest doprowadzenie do wydania przez ten organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) w sprawie wszczętej żądaniem strony. W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność została złożona w związku z brakiem rozpoznania w terminie wynikającym z art. 35 § 3 kpa przez SKO zażalenia skarżącego z dnia 3 stycznia 2011 r. na postanowienie organu I instancji z dnia [...] grudnia 2010 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku zakładu przetwórstwa mięsa na działce o nr geod. [...] w R. przy ul. B. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że organ I instancji przesłał do SKO powyższe zażalenie pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. (k. 9, 10,25-27, 64 akt sądowych). Natomiast Kolegium poza twierdzeniem, że Urząd Miejski w S. nie posiada zwrotnego potwierdzenia odbioru wymienionych dokumentów w żaden sposób nie wykazało od kiedy dysponowało aktami sprawy i jakie kroki podjęło celem rozpoznania zażalenia skarżącego w ustawowo zakreślonym terminie. W tej sytuacji pełnomocnik skarżącego wywodząc w dniu [...] lutego 2011 r. skargę na bezczynność SKO i dysponując pismem organu I instancji z dnia [...] stycznia 2011 r. informującym o przekazaniu zażalenia do Kolegium miał uzasadnioną podstawę do przyjęcia, że SKO dopuściło się w sprawie bezczynności, w żaden sposób nie powiadamiając pełnomocnika skarżącego o sposobie załatwienia zażalenia, w tym o problemach związanych ze skompletowaniem akt administracyjnych. Jednocześnie z uwagi na wywiedzenie skargi na bezczynność przed dniem 11 kwietnia 2011 r., tj. wejściem w życie nowelizacji kpa dokonanej ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2011 r., nr 6, poz. 18), stosownie do dawnego brzmienia art. 37 § 1 kpa na skarżącym nie ciążył obowiązek złożenia zażalenia do SKO na niezałatwienie sprawy w terminie. Analizując przedmiotową sprawę Sąd miał wszakże na względzie, że postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r., nr [...], SKO uchyliło zaskarżone postanowienie organu I instancji z dnia 29 grudnia 2011 r., a tym samym ustał stan pozostawania przez Kolegium w bezczynności. W związku z tym Sąd nie mógł już w oparciu o art. 149 ppsa nakazać podjęcia SKO czynności przez które stan bezczynności ustałby. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd, że w takiej sytuacji zastosowanie znajduje art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, w myśl którego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to - z przyczyn innych niż wymienione w § 1 pkt 1 i 2 tego artykułu - stało się bezprzedmiotowe (uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSA i WSA 2009/4/63, postanowienie NSA z 9 lutego 2010 r., II GSK 23/10). Nie istnieje bowiem w chwili orzekania przez Sąd przedmiot zaskarżenia - bezczynność organu administracji. Mając na uwadze powyższe Sąd, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa obowiązany jest orzec o umorzeniu postępowania. W takiej sytuacji nie ma podstaw do oddalenia skargi, gdyż powodem oddalenia skargi jest jej bezzasadność. Skoro organ administracji pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi, ale przestał być bezczynny wydając stosowane orzeczenie, należy uznać, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności), a co za tym idzie postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa Sąd w pkt 1 postanowienia umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. Należy w tym miejscu dopowiedzieć, że w rozpoznawanej sprawie SKO nie wywiązało się w sposób prawidłowy z obowiązku przekazania Sądowi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, o czym stanowi art. 54 § 2 ppsa. Jak wskazuje się w doktrynie oraz w orzecznictwie, przesyłane sądowi akta postępowań toczących się przed organami obu instancji powinny zawierać dokumenty ułożone chronologicznie, załączone i ponumerowane, wyposażone w kartę przeglądową. Obowiązkowi temu odpowiada po stronie skarżącego uprawnienie do żądania od organu jego wykonania (T. Woś,. w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 364-365 oraz powołane tam orzecznictwo). Organ niedopełniający tego obowiązku nie może skutecznie zasłaniać się problemami wewnętrznymi występującymi w jego działalności, czy też sposobem jego funkcjonowania (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 176 oraz przywołane tam orzecznictwo). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Kolegium nie tylko nie przesłało akt sprawy w terminie o którym stanowi art. 54 § 2 ppsa, lecz wydając w dniu [...] maja 2011 r. postanowienie uchylające postanowienie organu I instancji z dnia [...] grudnia 2010 r., nie przesłało Sądowi oryginału ani też odpisu postanowienia z dnia [...] grudnia 2010 r. W ten sposób tutejszy Sąd rozpoznając skargę na bezczynność Kolegium w ogóle nie dysponował aktami administracyjnymi, opierając swoje rozstrzygnięcie na kserokopiach dokumentów przedłożonych przez pełnomocnika skarżącej oraz organ I instancji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 200 ppsa, stosowanymi odpowiednio do sytuacji procesowej, w której nastąpiło umorzenie postępowania na skutek uprzedniego wykonania ciążącego na organie administracji obowiązku. Sąd zasądził od Kolegium na rzecz Skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na powyższą sumę złożyły się: 100 zł tytułem wpisu od skargi, 240 zł tytułem kosztów zastępstwa radcowskiego i 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Stowarzyszenia o zasądzenie potrójnej stawki minimalnej tytułem kosztów zastępstwa radcowskiego, zasady ustalania wysokości kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego określone zostały w art. 205 ppsa, który w § 2 przewiduje, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach. Stosownie do treści art. 205 § 3 ppsa zawierającego delegację do stosowania odrębnych przepisów w zakresie ustalania wysokości przysługujących należności stronie, do określania stawek opłat za czynności radców prawnych reprezentujących stronę stosuje się przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2002 r., nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej rozporządzenie). Zgodnie z § 2 rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w cytowanym powyżej przepisie, stosownie do § 2 ust. 2 rozporządzenia, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4, przy czym opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji wynosi 240 zł. Zdaniem Sądu nakład pracy radcy prawnego, rodzaj i stopień zawiłości przedmiotowej sprawy nie uzasadniają przyznania fachowemu pełnomocnikowi procesowemu wynagrodzenia w wysokości potrójnej kwoty stawki minimalnej. Udział pełnomocnika procesowego ograniczył się w rozpoznawanej sprawie do napisania skargi, w której poza zaznaczeniem dużego swego wkładu w wyjaśnieniu sprawy, pełnomocnik nie wykazał na czym ten wkład polegał, jakie konkretnie czynności składające się na duży nakład jego pracy zostały podjęte w tym postępowaniu. Zdaniem Sądu, nakład pracy radcy prawnego nie odbiegał w niniejszej sprawie od średniego poziomu pracy pełnomocnika w sprawach, w których przedmiotem jest bezczynność organu administracji i dlatego nie zaistniały uzasadnione przesłanki skutkujące zasadnością wniosku pełnomocnika o zasądzenie na rzecz Skarżącego stawki minimalnej w podwójnej wysokości.