I SA/Rz 615/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu 4 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 24 września 2024 r. nr SKO.403.PO.1037.81.2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2024 r. p o s t a n a w i a przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi I SA/Rz 615/24 Uzasadnienie A. M. (dalej: skarżący) – reprezentowany przez pełnomocnika r.pr. P. F. – wniósł skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z 24 września 2024 r. W związku z tym, że w skardze nie został podany adres skarżącego, zarządzeniem z 13 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 17 stycznia 2025 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie 24 stycznia 2025 r. W piśmie z 28 stycznia 2025 r. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego skargi z jednoczesnym uzupełniniem tego braku. Uzasadniając wniosek wywiedziono, że uchybienie terminu nastąpiło na skutek choroby pełnomocnika uniemożlwiająca swobodne poruszanie się i podejmowanie czynności. Wskazano, że pełnomocnik 24 stycznia 2025 r. tj. w ostatnim dniu terminu na uzupełnienia braku formalnego (będącego również ostatnim dniem po jego urlopie wypoczynkowym trwającym od 18 stycznia 2025 r.), przebywając poza miejscem zamieszkania, uległ silnemu zatruciu pokarmowemu, które uniemożliwiło swobodne poruszanie się, na dowód czego przedkłada zaświadczenie lekarskie obejmujące okres 24 - 27 stycznia 2025 r. - ze wskazaniem konieczności leżenia. Ponadto pełnomocnik wskazał, że w czasie zagranicznego urlopu, a następnie choroby, nie miał możliwości skorzystania z pomocy osób trzecich, nie miał dostępu do dokumentów sprawy, ani kontaktu ze skarżącym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r .Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., w treści wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie 24 stycznia 2025 r. Brak winy w uchybieniu terminu uzasadniono chorobą pełnomocnika oraz przebywaniem na zwolnieniu lekarskim w okresie od 24 do 27 stycznia 2025 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu nadany w palcówce pocztowej 29 stycznia 2025 r. został wniesiony w terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności, co umożliwia jego merytoryczną ocenę. Należy wskazać, że brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. O braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego możliwego w danych warunkach wysiłku. Miernik staranności jest podwyższony, gdy stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, mający świadomość nie tylko stosunkowej krótkości terminów do wykonania wezwań sądowych, ale przede wszystkim istotności konsekwencji uchybienia tym terminom (por. np. postanowienie NSA z 3 kwietnia 2024r. sygn. akt I FZ 65/24). W kategoriach braku zawinienia dopuszcza się pozostawanie w określonych stanach chorobowych, niemniej podkreśla się, że chodzi o nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienia NSA z: 23 września 2014r., sygn. akt II GZ 540/14, 3 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 432/12). Z brzmienia art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika, że za dostateczną przesłankę przywrócenia terminu ustawodawca uznał jedynie uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę okoliczności, które - wedle treści wniosku - miały stanowić bezpośrednią przyczynę uchybienia określonego terminu. Uprawdopodobnienie, jak podkreśla się w orzecznictwie, nie daje natomiast pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. np. postanowienie NSA z 8 lutego 2012r., sygn. akt II FZ 95/12). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności wskazanych w przedmiotowym wniosku, Sąd uznał, że przedstawiona przez zainteresowanego na jego uzasadnienie argumentacja stanowi uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego wynika, że nagła choroba (zatrucie pokarmowe), w ostatnim dniu terminu na wykonanie wezwania, która wystąpiła poza miejscem prowadzenia działalności zawodowej, uniemożliwiła mu dokonanie czynności. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że ze względu na stan zdrowia, brak dostępu do dokumentów i brak kontaktu ze skarżącym nie mógł dokonać czynności procesowej nadania pisma ze wskazaniem adresu skarżącego za pomocą innej osoby. Z przedłożonego przez pełnomocnika druku ZUS ZLA (k.29) wynika, że niezdolność do pracy występowała w okresie 24-27 stycznia 2025 r. i według wskazań lekarskich chory powinien leżeć. W ocenie Sądu, należy przyjąć, że stan zdrowia uniemożliwiał zaineresowanemu zlecenia czynności uzupełnienia braków formalnych skargi innej osobie lub dokonania jej osobiście drogą elektroniczną. Zostało uprawdopodobnione, że niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych było niezawinione. W konsekwencji Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie spełnione zostały przesłanki warunkujące przywrócenie terminu. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd uwzględnił zgłoszony wniosek.