II SA/Rz 1336/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji odmawiającej przyznania uprawnień kombatanckich - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 5 września 2016 r. (8 września 2016 r. – data nadania pisma w placówce pocztowej operatora wyznaczonego) M. B. złożył skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (obecnie: Szef Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych) z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy własna decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] odmawiającą uchylenia własnej decyzji z dnia [...] marca 2005 r. o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich. Wraz ze skargą M. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podał, że w ustawowym terminie nie zaskarżył decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r., co spowodowane było wiekiem (obecnie 84 lata) oraz stanem zdrowia. Wyjaśnił, że od 2014 r. poważnie zachorował i przebywał w szpitalu co uniemożliwiło mu zaskarżenie decyzji w terminie. Do wniosku skarżący dołączył dwie kserokopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego. Pierwsza z dnia [...] września 2015 r. potwierdzająca fakt pobytu w szpitalu w okresie od [...] września 2015 r do [...] września 2015 r. Druga z dnia [...] grudnia 2014 r. wskazująca na pobyt na oddziale szpitala w dniach [...]-[...] grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Zanim jednakże sąd przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść art. 88 P.p.s.a., stosownie do którego spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Natomiast wniosek jest niedopuszczalny, gdy nie spełnia ustawowych warunków jego dopuszczalności np. jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 P.p.s.a). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy wniosek M. B., złożony 9 września 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) zawierał żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], która doręczona została skarżącemu w dniu [...] stycznia 2014 r. Zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] lutego 2014 r. Skarżący wniósł zaś skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu [...] września 2016 r., a zatem z ponad dwuletnim uchybieniem terminu. Jak już wyżej zaznaczono, zgodnie z art. 87 § 5 P.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Rozpoznając taki wniosek o przywrócenie terminu, należy wyważyć argumenty wspierające wniosek i argumenty przemawiające za stabilizacją sytuacji ugruntowanej przez upływ czasu, a powstałej w następstwie niedokonania czynności procesowej w terminie oraz ustalić, czy przedstawione we wniosku argumenty uzasadniają, że w sprawie zachodzi przypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 109/13 i z 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 991/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wprawdzie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie precyzuje, co mieści się w znaczeniu tego sformułowania, ale niewątpliwie nie może być ono rozumiane rozszerzająco jako każdy przypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie przyjmuje się, że w "przypadkach wyjątkowych" chodzi o nadzwyczajną sytuację uniemożliwiającą działanie strony w normalnym trybie, typu działanie siły wyższej np. długotrwałej poważnej klęski żywiołowej (por. postanowienia NSA z 7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 345/14, z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13 - orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl) W niniejszej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał na podeszły wiek i stan zdrowia – poważna choroba – uniemożliwiająca mu dochowanie ustawowego terminu do złożenia skargi. W ocenie Sądu wskazane okoliczności, w świetle powyższych rozważań, nie stanowią nadzwyczajnej sytuacji, czy wyjątkowego przypadku o którym mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. Zresztą termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] lutego 2014 r., a skarżący przedłożył kserokopie kart informacyjnych leczenia szpitalnego wskazujące na jego pobyt w szpitalu w okresie[...]-[...] grudnia 2014 r. oraz [...]-[...] września 2015 r. Sąd podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie i doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego, że kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 P.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 140/08, z 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 580/10). Reasumując raz jeszcze wskazać należy, że kwestionowana decyzja z dnia [...] stycznia 2014 r., zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia, została prawidłowo doręczona M. B. w dniu [...] stycznia 2014 r. Termin na wniesienie skargi upływał w dniu [...] lutego 2014 r. Tymczasem skarga wraz z wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia złożona została w dniu [...] września 2016 r., a wiec po upływie ponad dwóch lat od uchybionego terminu. W sytuacji zatem, gdy złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od uchybionego terminu, nie miało miejsca w okolicznościach wskazujących na wyjątkowy przypadek, to wniosek strony należy uznać za niedopuszczalny w świetle art. 87 § 5 P.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.