II SA/Rz 162/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk WSA Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych -skargę oddala- II SA/Rz 162/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] września 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej [...] cofnął A. sp. z o.o. z/s [...] zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w 29 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...], udzielone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] października 2008 r. W motywach tej decyzji organ powołał się na przeprowadzone przez funkcjonariuszy izby celnej kontrole w punktach gier objętych ww. zezwoleniem, które wykazały, że stanowiące własność Spółki automaty: Hot Spot nr fabryczny [...], Apex Multi Magic nr fabryczny [...] i Apex Multi Magic [...] umożliwiały grę o wygrane wyższe i stosowanie stawek za grę wyższych niż określone w art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm.) dalej zwanej: "u.g.h." oraz nie są wyposażone w system trwałej rejestracji i zapamiętywania danych, co w myśl art. 138 ust. 3 u.g.h. obligowało organ do cofnięcia udzielonego Spółce zezwolenia. W odwołaniu od tej decyzji A. sp. z o.o. zarzuciła, że wydano ją w oparciu o opinię jednostki badawczej sporządzone w sprawach cofnięcia rejestracji wskazanych wyżej automatów - Wydziału Laboratorium Celnego Izby Celnej [...], która w świetle obowiązujących przepisów prawa nie jest podmiotem uprawnionym do prowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Niezależnie od powyższego zdaniem odwołującej zaskarżoną decyzję wydano na podstawie przepisów u.g.h., które jako nienotyfikowane Komisji Europejskiej, nie obowiązują, natomiast samo cofnięcie zezwolenia w przypadku stwierdzenia, nawet w wypadku braku winy skarżącej, przekroczenia w chociażby jednym automacie wartości maksymalnych stawek za grę i maksymalnej wygranej, stanowiło zastosowanie środka o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych w rozumieniu art. 34 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE). Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (obecnie obowiązuje tekst jedn. opublikowany w Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), dalej – "O.p.", art. 8, art. 138 ust. 3 w zw. z art. 129 ust. 3 u.g.h. W uzasadnieniu podał, że skoro w postępowaniach prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego [...] stwierdzono możliwość gry na kontrolowanych automatach za stawki wyższe i o wygrane wyższe, niż określone w art. 129 ust. 3 u.g.h., w świetle jednoznacznego brzmienia przepisu art. 138 ust. 3 u.g.h. Dyrektor Izby Celnej był zobowiązany do cofnięcia Spółce udzielonego zezwolenia. Odnosząc się natomiast do zarzutów odwołania organ podał, że Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej [...] posiada akredytację Polskiego Centrum Akredytacji Nr [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. jako laboratorium badawcze. Uzyskało normę akredytacyjną skierowaną do laboratoriów badawczych, które prowadzą badania w oparciu o różne metody: znormalizowane, nieznormalizowane i własne. Określony zakres akredytacji nie obejmuje wprawdzie badania automatów do gier o niskich wygranych, jednakże okoliczność ta nie ma dla sprawy żadnego znaczenia, gdyż przepisy art. 23f ust. 1 pkt 1 u.g.h. nie wymagają, aby jednostka ubiegająca się o udzielenie upoważnienia przedstawiła sprecyzowaną zakresowo akredytację. Brak jest w u.g.h. zapisu odsyłającego do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie ocen zgodności, a w Polsce nie ma jednostki badającej, która ma akredytację w zakresie badań automatów o niskich wygranych . Odnosząc się zaś do zagadnienia notyfikacji Komisji Europejskiej projektu ustawy o grach hazardowych, a ściślej – jej braku, w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. wydanego w połączonych sprawach C-213/11, C-214/1 i C-217/11 organ podał, że przepis art. 129 ust. 3 u.g.h. nie ma charakteru technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych (dalej zwanej jako: "dyrektywa 98/34/WE"), jako że zawierają one jedynie definicję gry na automatach o niskich wygranych, która w istocie odpowiada definicji zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, uchylonej przez art. 144 u.g.h. Ponadto przepisy u.g.h. są przejawem zastosowania klauzul bezpieczeństwa wprowadzonych przez obowiązujące unijne akty prawne, w tym TFUE, wobec czego przepis art. 138 ust. 3 u.g.h. nie mógł zostać uznany za przepis, który stanowi środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych, a przez to naruszający art. 34 TFUE. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożonej na tę decyzję A. sp. z o.o. wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: I. art. 208 § 1 w zw. z art. 127 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.), dalej – "O.p.", w zw. z art. 129 ust. 1 u.g.h. i art. 36 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych poprzez uznanie, że wygaśnięcie zezwolenia na etapie postępowania odwoławczego nie skutkuje bezprzedmiotowością postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia; II. art. 239a, art. 239e, art. 239g w zw. z art. 127 O.p. oraz w zw. z art. 2 § 1 pkt 10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez przyjęcie, że nieostateczna decyzja o cofnięciu zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych skutkuje unicestwieniem w znaczeniu materialnym prawomocnej i ostatecznej decyzji udzielającej zezwolenia, jak również przyjęcie, że decyzja ta nie nakłada na adresata obowiązków o charakterze niepieniężnym podlegających wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej; III. art. 23f ust. 1 i ust. 2 pkt 1 oraz ust. 6 i art. 129 ust. 3, art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h. w zw. z art. 2 pkt 3, art. 15 ust. 2 pkt 3, art. 15 ust. 6, art. 16 ust. 2 pkt 5, ust. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (tekst jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 128, poz. 935 z późn. zm.), art. 5 ust. 1 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiającego wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) Nr 339/93, a także art. 12 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r. Nr 134, poz. 779) poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że o posiadaniu statusu jednostki badającej decyduje przedstawienie certyfikatu akredytacji udzielonego na cokolwiek, a nie certyfikatu akredytacji w zakresie łączącym się tematycznie z badaniami technicznymi automatów i urządzeń do gier, jak również formalne figurowanie na liście jednostek badających publikowanej na stronie internetowej Ministerstwa Finansów, podczas gdy Izba Celna [...] z racji niewykonania w terminie obowiązku przedstawienia certyfikatu akredytacji z zakresem łączącym się tematycznie z badaniami technicznymi automatów i urządzeń do gier, z mocy ustawy z upływem 14 lipca 2012 r. utraciła status jednostki badającej; IV. art. 23b ust. 3 u.g.h. w związku z § 7 ust. 10 pkt 4 i § 22 zarządzenia nr 28 Ministra Finansów z dnia 28 czerwca 2013 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym, w związku z § 1 ust. 2 i § 6 ust. 8 zarządzenia nr 30 Ministra Finansów z dnia 29 października 2009 r. w sprawie nadania statutów izbom celnym i urzędom celnym oraz w związku z art. 58 § 1 K.c. i art. 7 Konstytucji RP, przez ich niezastosowanie i w konsekwencji dokonanie błędnej oceny, że Izba Celna [...] jest jednostką badającą, pomimo iż w dniu 8 kwietnia 2011 r., tj. w dacie udzielenia upoważnienia przez Ministra Finansów, przepisy prawa nie zezwalały Izbie Celnej [...] co do zasady na prowadzenie badań technicznych automatów i urządzeń do gier; V. art. 187 § 1 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. O.p. przez oparcie zaskarżonej decyzji na opinii Izby Celnej [...] nie mającej potwierdzonych akredytacją fachowych/specjalnych wiadomości z zakresu problematyki urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, jakimi są automaty do gier; VI. art. 34, art. 36, art. 49 i art. 56 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej: "TFUE") przez ich niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy, w sytuacji, gdy przepisy art. 138 ust. 3 w związku z art. 129 ust. 3 u.g.h. imperatywnie nakazujące organowi zezwalającemu cofnięcie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w całości na wypadek stwierdzenia bez winy przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie, przekroczenia pułapu "stawki za udział w jednej grze" oraz "jednorazowej wygranej" choćby w jednym urządzeniu eksploatowanym w ramach zezwolenia, przy równoległym braku definicji legalnych tych zwrotów, stanowią środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych w rozumieniu art. 34 TFUE, a powołany wyżej nakaz cofnięcia zezwolenia jest sprzeczny z art. 36 TFUE; VII. art. 129 ust. 3 u.g.h. w związku z art. 1 pkt 11 i w związku z art. 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE, przez przyjęcie, że art. 129 ust. 3 u.g.h. nie jest przepisem technicznym; W obszernym uzasadnieniu skarżąca spółka rozwinęła zarzuty skargi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wobec uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej sprawowana przez sądy kontrola administracji publicznej w zakresie legalności obejmuje również badanie pod względem zgodności z prawem wspólnotowym, które od dnia 1 maja 2004 r. stało się częścią obowiązującego w Polsce porządku prawnego. Uwzględnienie skargi w ramach tej kontroli następuje jedynie wówczas, gdy zaskarżony akt narusza prawo w sposób określony w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku zaskarżenia decyzji Sąd zobowiązany jest zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a. do jej uchylenia - jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdza natomiast nieważności takiej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki przewidziane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. W rozpoznawanej sprawie Sąd tego rodzaju wad i uchybień nie stwierdził, co przesądziło o oddaleniu skargi. Jej przedmiotem jest decyzja Dyrektora Izby Celnej [...] o cofnięciu zezwolenia z dnia [...] października 2008 r., [...], udzielonego Spółce A. sp. z o.o. z/s [...] na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w 29 punktach na terenie województwa [...]. Cofnięcie zezwolenia nastąpiło na podstawie art. 138 ust. 3 w zw. z art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (w dacie orzekania przez Sąd obowiązuje tekst jednolity ogłoszony w Dz. U. z 2015 r., poz. 612, ze zm.) – "u.g.h." Pierwszy z wymienionych przepisów nakazuje organowi cofnięcie zezwolenia w przypadku stwierdzenia, że automat o niskich wygranych umożliwia grę o wygrane wyższe lub stosowanie stawek wyższych, niż przewidziane w art. 129 ust. 3. Art. 129 ust. 3 u.g.h. wprowadza natomiast definicję gry na automatach o niskich wygranych – jako gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł. Skarżąca Spółka zarzuca wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o opinię Izby Celnej, która nie uzyskała akredytacji w zakresie badania urządzeń mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych. W ocenie Sądu zarzut ten, jak również inne podniesione w skardze nie są zasadne, a wydane decyzje nie naruszają prawa materialnego, jak również przepisów postępowania – Ordynacji podatkowej. W szczególności nie mogła zostać uwzględniona argumentacja skargi podważająca uprawnienia jednostki badającej upoważnionej do badania sprawdzającego automatu na podstawie art. 23f u.g.h. Przepis ten w ust. 1 stanowi, że upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych jednostce badającej, która spełnia warunki wymienione w pkt 1-4. Pierwszym z tych warunków jest posiadanie akredytacji Polskiego Centrum Akredytacji lub jednostki akredytującej państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA). Upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier jest udzielane na wniosek jednostki badającej, po przedstawieniu m. in. certyfikatu akredytacji (ust. 2), na okres nie dłuższy niż do upływu okresu ważności akredytacji (ust. 3). Dalsze regulacje w zakresie upoważnień jednostek badających automaty i urządzenia do gier wynikają z art. 23f ust. 4-6 i dotyczą: - odmowy udzielenia upoważnienia do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, która następuje w drodze decyzji , - cofnięcia takiego upoważnienia (również w drodze decyzji). Zgodnie z art. 23f ust. 6 u.g.h. minister właściwy do spraw finansów publicznych podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, wykaz jednostek badających upoważnionych do badań technicznych automatów i urządzeń do gier. Należy podkreślić, że okoliczność, czy jednostka badająca spełnia ustawowe warunki do uzyskania upoważnienia, o którym mowa w art.. 23b ust. 3 i w art. 23f ust. 3 u.g.h. sprawdzana jest wyłącznie w toku postępowania prowadzonego przez Ministra Finansów, wszczętego na wniosek zainteresowanej jednostki badającej. W przypadku pozytywnej weryfikacji przesłanek wymienionych w art. 23f ust. 1 u.g.h. ., jednostka otrzymuje upoważnienie, a razie negatywnego wyniku weryfikacji tych przesłanek wydawana jest decyzja o odmowie udzielenia upoważnienia. Z treści powołanych uregulowań wynika wyraźnie, że organy Służby Celnej nie mają jakichkolwiek prawnych możliwości, aby kwestionować decyzję Ministra Finansów o upoważnieniu jednostki do wykonywania badań sprawdzających i wpisu na listę tych jednostek. To wyłącznie ten minister może badać, czy jednostka badająca spełnia warunki, które były konieczne dla udzielenia upoważnienia. Weryfikacja prawidłowości udzielenia upoważnienia przez Ministra Finansów nie może być dokonywana przez organy celne prowadzące postępowania w poszczególnych sprawach, w których badania sprawdzające wykonują upoważnione jednostki badające (zob. wyroki WSA: w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r., II SA/Bk 67/14, w Lublinie z dnia 27 marca 2014 r., III SA/Lu 846/13, w Warszawie z dnia 12 grudnia 2014 r., VI SA/Wa 1167/14 oraz wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 26 listopada 2015 r., II SA/Rz 4/15, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 10 września 2014 r. III SA/Gl 1017/13, wszystkie dostępne na stronie https://cbois.nsa.gov.pl,). W powołanym wyroku WSA w Gliwicach stwierdził, że o tym, czy jednostka badająca jest rzeczywiście upoważniona decyduje treść upoważnienia oraz okoliczność, czy nie upłynął okres, na który upoważnienie zostało udzielone albo czy nie została wydana decyzja o cofnięciu upoważnienia. Te okoliczności powinny być sprawdzone przez organ prowadzący postępowanie, w którym posłużono się badaniem sprawdzającym. W niniejszej sprawie, upoważniona przez Ministra Finansów jednostka Izba Celna [...] Wydział Laboratorium Celne (upoważnienie z dnia 8 kwietnia 2011 r., [...]) przeprowadziła badania sprawdzające automatów należących do Spółki Hot Spot nr fabryczny [...], Apex Multi Magic nr fabryczny [...] i Apex Multi Magic [...] (opinie Izby Celnej [...] z dnia 4.04.2013 r., 12.02.2014 r. i 20.02.2014 r.). Badania te wykazały, że ww. automaty nie odpowiadają obowiązującym przepisom dotyczącym maksymalnej stawki za grę i maksymalnej jednorazowej wygranej – art. 129 ust. 3 u.g.h. W tych okolicznościach, organy obowiązane były do zastosowania przepisu art. 138 ust. 3 u.g.h., a więc do cofnięcia wydanego Spółce zezwolenia. Wobec jednoznacznie brzmiącej opinii upoważnionej jednostki, nie można było podzielić stanowiska Spółki na temat błędnie ustalonego stanu faktycznego sprawy, a tym samym naruszenia przytoczonych w skardze regulacji ustawy – Ordynacja podatkowa. Zdaniem Sądu przytoczone wyżej regulacje zostały prawidłowo przez Dyrektora Izby Celnej [...] zinterpretowane i zastosowane. Sąd nie podziela tez poglądu skarżącej Spółki jakoby art. 129 ust. 3 u.g.h. miał charakter przepisu technicznego, z czym wiąże się obowiązek notyfikacji w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych ("dyrektywa 98/34/WE"). Art. 129 ust. 3 u.g.h. definiuje i określa cechy gry na automatach o niskich wygranych, określając przedmiot wygranej w tych grach oraz sposób ich urządzania. Nie odnosi się on natomiast do cech automatu, jako produktu i nie określa żadnej obowiązkowej cechy tego produktu. Z definicji gry na automacie o niskich wygranych określonej w art. 129 ust. 3 u.g.h. nie wynikają warunki uniemożliwiające lub ograniczające prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier, albo mogące wpływać na sprzedaż takich automatów. W związku z tym przepis ten nie może być uznany za "techniczny" w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Stanowisko takie wyrażane jest powszechnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni je podziela (por. wyroki NSA z dnia 18.04.2013 r., II FSK 1195/12, wyroki WSA w Gliwicach z dnia 10.09.2014 r., III SA/Gl 1017/13 oraz z dnia 27.08.2014 r., III SA/Gl 195/14, wyroki WSA w Olsztynie z dnia 27.01.2015 r., II SA/Ol 1176/14 oraz z dnia 2.06.2015 r., II SA/Ol 334/15, a także wyroki tut. Sądu z dnia 18.11.2015 r., II SA/Rz 1308/15 i II SA/Rz 1250/15- https://cbois.nsa.gov.pl). Sąd zwraca także uwagę, że powołane regulacje należą do kategorii przepisów przejściowych i zwłaszcza z tej przyczyny nie można ich uznać za "techniczne" w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE. Wynika to wyraźnie z wyroku TSUE z dnia 9 lipca 2012 r., C-213/11, w którym Trybunał stwierdził, że "przepisy krajowe (przepisy przejściowe) będące przedmiotem spraw przed sądem krajowym nie zawierają specyfikacji technicznych w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE" (pkt 30 uzasadnienia). Kwestia ta była także przedmiotem szczegółowych rozważań NSA, który w wyroku z dnia 28.10.2015 r., II GSK 1624/15 stwierdził, że przepisy przejściowe nie spełniają kryterium uznania ich za przepisy techniczne. Możliwego istotnego wpływu na spadek sprzedaży automatów do gry nie można jego zdaniem przypisać przepisom prawnym, które zapewniają przez okres przejściowy utrzymanie dotychczasowego stanu w zakresie miejsc urządzania gry i liczby używanych automatów (podobnie NSA w wyroku z dnia 17.11.2015 r., II GSK 2036/15, z dnia 21.10.2015 r., II GSK 9/14, https://cbois.nsa.gov.pl). W odniesieniu do pozostałych zarzutów skargi należy zwrócić uwagę, co trafnie wywiódł też organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że stosowane w sprawie przepisy u.g.h. nie ograniczają swobody przedsiębiorczości i swobody w świadczeniu usług społeczeństwa informacyjnego, czy też jako środek o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych w rozumieniu art. 34 TFUE. Zastosowane w niniejszej sprawie przepisy były konsekwencją stwierdzonego przez Dyrektora izby Celnej, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, naruszenia warunków prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej. Przepisy u.g.h. w tym zakresie nie wprowadzały nowych warunków, których spełnienie uniemożliwiałoby kontynuowanie dotychczasowej działalności, dlatego nie może być mowy o sprzeczności powołanych w skardze przepisów u.g.h. z regulacjami TFUE. Wyjaśnienia wymaga natomiast kwestia bezprzedmiotowości postepowania. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w 29 punktach zlokalizowanych na terenie województwa [...] zostało udzielone A. sp. z o.o. z/s [...] decyzją Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] października 2008 r. Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych zezwolenia na prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych udzielane były na 6 lat. Po wejściu w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych podmioty posiadające takie zezwolenia uzyskały prawo do kontynuowania działalności objętej zezwoleniem do czasu jego wygaśnięcia. Z akt sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Celnej cofająca A. sp. z o.o. ww. zezwolenie wydana została [...] września 2014 r., a więc w okresie kiedy zezwolenie to obowiązywało, natomiast decyzja tegoż organu, wydana po rozpatrzeniu odwołania skarżącej spółki zapadła w dniu [...] grudnia 2014 r., tj. po upływie 6 –letniego okresu, o którym mowa w art. 36 ust. 1 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Co do zasady słuszne są zatem wywody A. sp. z o.o. co do tego, iż wraz z upływem udzielonego spółce zezwolenia, tj. po dniu 13 października 2014 r. postępowanie w sprawie cofnięcia tego zezwolenia stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu, zgodnie z art. 208 § 1 O.p. Szersze wywody w tym zakresie zawarte są w wyrokach NSA z dnia 5 listopada 2014 r., II GSK 1427/13 oraz WSA w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2014 r., II SA/Rz 1277/15 (dostępne na stronie https://cbois.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela wyrażone w tych wyrokach poglądy, uznaje jednakże, że w realiach rozpoznawanej sprawy naruszenie przepisu postępowania - art. 208 § 1 O.p. nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, z uwagi na skutek jakim jest brak dalszej możliwości prowadzenia przez skarżącą spółkę działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Z przedstawionych przyczyn, mając na względzie wspomniany na wstępie przepis art. 145 § 1 P.p.s.a. pkt 1 lit.c) Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.