II SA/Rz 341/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.D. na uchwałę Rady Gminy Radomyśl nad Sanem z dnia 8 sierpnia 2024 r. nr IV/35/2024 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy - postanawia - odrzucić skargę. II SA/Rz 341/25 UZASADNIENIE P.D. (dalej w skrócie: "skarżący") złożył do Urzędu Gminy [...] skargę na działalność Wójta Gminy [...] zarzucając mu nienależyte wykonywanie zadań, naruszenie praworządności i interesów skarżącego oraz przewlekłe i biurokratyczne załatwianie spraw. Rada Gminy Radomyśl nad Sanem, działając na podstawie art. 18b ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1465 ze zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm. - dalej jako "k.p.a.") podjęła 8 sierpnia 2024 r. uchwałę nr IV/35/2024 w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...], uznając skargę za bezzasadną, z powodów wskazanych w uzasadnieniu, stanowiącym załącznik do uchwały. W dniu 12 marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga P.D. na powyżej opisaną uchwałę Rady Gminy Radomyśl nad Sanem z 8 sierpnia 2024 r. Skarżący wniósł o jej uchylenie, nakazanie organowi podjęcia postępowania w kontekście rozpoznania wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz wydania warunków zabudowy, dotyczących jego inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ zwrócił się o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm. - określanej dalej jako "P.p.s.a.") Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że po złożeniu skargi Sąd z urzędu bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 P.p.s.a. lub w przepisach szczególnych. Sąd odrzuca skargę m. in. wówczas, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z art. 3 § 2a P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Z powyższego wynika, że kontrola sądowo-administracyjna, co do zasady, rozciąga się wyłącznie na tę aktywność administracji publicznej, która podejmowana jest w formach wskazanych powyżej. Natomiast działania administracji, które nie przyjmują tych form nie podlegają kontroli sądowej, a próby jej zainicjowania poprzez wniesienie skargi nie będą skuteczne. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie uczyniono uchwałę Rady Gminy Radomyśl nad Sanem z 8 sierpnia 2024 r. nr IV/35/2024 w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy [...]. W § 1 ww. uchwały organ uznał skargę za bezzasadną. Jak wynika z akt sprawy uchwała ta dotyczy rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII K.p.a. Przedmiotem skargi, złożonej na podstawie art. 227 i nast. k.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Jest to tzw. skarga powszechna, która rozpoznawana jest w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a. Postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania uproszczonego, które kończy się podjęciem czynności materialno - technicznej polegającej na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia skargi, na podstawie art. 238 § 1 k.p.a. Zawiadomienie o sposobie załatwienie skargi wniesionej na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., niezależnie od formy, jaką przybierze, nie mieści się w zawartym w art. 3 § 2 P.p.s.a. katalogu prawnych form działania administracji publicznej podlegających kontroli sądowoadministracyjnej (postanowienie NSA z 25 maja 2006 r. I OSK 457/2006, Lex Polonica nr 408697, postanowienie WSA w Gliwicach z 28 sierpnia 2019 r. III SAB/Gl 40/19, CBOSA, postanowienie WSA w Rzeszowie z 30 lipca 2019 r. II SA/Rz 796/19, CBOSA). W orzecznictwie ugruntowane jest już stanowisko, że uchwała Rady Gminy w przedmiocie rozpatrzenia wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. skargi powszechnej jest w istocie zawiadomieniem o sposobie jej załatwienia i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (post. WSA w Warszawie z dnia 19.05.2004 r., sygn. IV SA 1992/03; postanowienie NSA z dnia 12.04.2001 r., sygn. I SA 2668/00 z dnia 16.05.2012 r., sygn. I OSK 1026/12, postanowienie WSA w Gdańsku z 4.04.2025 r., sygn. III SA/Gd 146/25). Wyłączenie spod kognicji sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie rozpoznania skarg wniesionych w trybie działu VIII k.p.a. ma ten skutek, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzucić. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Z uwagi na fakt, że skarga podlegała odrzuceniu, Sąd mając na względzie treść art. 222 P.p.s.a. odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.