I SA/Sz 272/15

Dnia 12 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 12 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym ponownego wniosku "[,,,]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o zmianę postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odmówił "[...]" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. w przedmiocie wpisu do ewidencji producentów rolnych. W dniu 23 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo Skarżącej Spółki, w którym wniosła ona m.in. o wstrzymanie wykonalności decyzji na mocy art. 61 § 2 ust. 1 p.p.s.a. Powyższy wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie rozstrzygnął poprzedni wniosek skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem tym sąd odmówił zastosowania ochrony tymczasowej, ponieważ zaskarżona decyzja nie posiada cech wykonalności. Stąd też wniosek skarżącej Spółki, w którym ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zakwalifikować należało jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 8 kwietnia 2015 r. W orzecznictwie wskazuje się, że bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić i zmienić takiego postanowienia. Muszą to być takie zmiany, które uzasadniają zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia. Postępowanie wpadkowe dotyczące ponownego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności, które były podstawą odmowy zastosowania ochrony tymczasowej w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu wpadkowym dotyczącym tej kwestii. Strona wnioskująca o zmianę postanowienia winna przedstawić okoliczności, które zaistniały po wydaniu postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a które jej zdaniem przemawiają za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku. W tym kolejnym postępowaniu nie dochodzi do zmiany ciężaru dowodu w zakresie wystąpienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Wciąż obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, który przedstawiając wnikliwą argumentację popartą stosownymi dokumentami powinien przekonać sąd do zmiany swojego wcześniejszego rozstrzygnięcia (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2004r., FZ 97/04; z dnia 25 czerwca 2013r., II GSK 641/12; z dnia 12 lipca 2013r., II OSK 339/13; z dnia 20 lutego 2014r., II FSK 2392/12; z dnia 25 kwietnia 2014r., II GSK 894/14; z dnia 29 kwietnia 2014r., II GSK 895/14, II GSK 896/14, oraz II GSK 934/14). Brak podniesienia jakichkolwiek okoliczności w obecnie rozpoznawanym wniosku nie dają podstawy do zmiany lub uchylenia postanowienia z dnia 8 kwietnia 2015 r. Zauważyć również należy, iż strona będąc niezadowolona z wydanego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogła wnieść zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym została prawidłowo pouczona. Nadto, wskazać należy, iż przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest brana pod uwagę ewentualna zasadność zarzutów skargi. Nie dokonuje się na tym etapie oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności (por. postanowienia NSA: z dnia 16 czerwca 2005r., II OZ 513/05; z dnia 6 lutego 2008 r., I OZ 47/08; z dnia 1 kwietnia 2008 r., I OZ 209/08; z dnia 3 lipca 2008 r., I OZ 493/08; z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 386/08; z dnia 13 czerwca 2008 r., I OZ 410/08). Oceny takiej sąd administracyjny dokonuje dopiero wydając wyrok w rozpatrywanej sprawie (art. 132 p.p.s.a.). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.