I SA/Sz 343/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtysiak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. J.J. zwróciła się do Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. o rozłożenie na raty kosztów egzekucyjnych w wysokości [...] zł. Wskazany organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...], nr [...] odmówił rozłożenia na raty kosztów egzekucyjnych w kwocie [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej w S., po rozpatrzeniu zażalenia K.J., wniesionego na wyżej opisane rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S., postanowieniem z dnia [...], nr [...] uchylił w całości postanowienie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten organ, uznając, że organ I instancji w toku postępowania nie podjął działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nie zgromadził dowodów w celu ustalenia występowania ustawowych przesłanek rozłożenia na raty. Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniósł Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S., domagając się jego uchylenia w całości, z uwagi na naruszenie przepisów art. 64f ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm. – dalej zwanej: "u.p.e.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: W okolicznościach przedmiotowej sprawy skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 8 lutego 2016 r., wniósł Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S., a więc organ, który rozpatrywał sprawę w I instancji. Zgodnie zaś z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – dalej zwanej: "p.p.s.a.") stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tak więc spór pomiędzy stronami postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter kontradyktoryjny, i co do zasady, może toczyć się pomiędzy organem, a stroną, powołującą się na swój interes prawny w załatwieniu sprawy. Ponadto, w myśl art. 50 § 1 p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skarga Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S., jest niedopuszczalna, gdyż sąd administracyjny, będąc powołanym do kontroli działania administracji publicznej, nie może rozstrzygać sporu pomiędzy organem orzekającym w I instancji, a jego organem nadrzędnym. Sądowoadministracyjna kontrola legalności działania administracji publicznej nie może bowiem sprowadzać się oceny zasadności stanowisk organów, rozstrzygających tę samą sprawę. Służy ona zaś ochronie praw stron, których interesy prawne są przedmiotem konkretnych postępowań – spraw administracyjnych. Organ I instancji, jakim jest w niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S., nie ma zaś interesu prawnego we wniesieniu skargi, gdyż w niniejszej sprawie, w której nie jest stroną, realizuje jedynie swoje władcze kompetencje. Może on co najwyżej mieć interes faktyczny w jej załatwieniu, jednakże nie uprawnia on go do wystąpienia ze skargą do sądu, co wynika z art. 50 p.p.s.a. Zaprezentowane stanowisko znajduje wsparcie judykacyjne w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. II FSK 2500/10 (publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym Sąd stwierdził, że "organ powołany do wydania decyzji (postanowienia) w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie – nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu. (por. wyrok II GSK 263/09 z dnia 6 stycznia 2010r., z dnia 2 marca 2006r. sygn. akt II GSK 387/05, z dnia 13 maja 2010r. sygn. akt II FSK 773/10)". Z kolei, w wyroku z dnia 28 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2377/10 Naczelny Sądy Administracyjnego stwierdził, że organ administracji publicznej powołany do wydania decyzji administracyjnej nie może być jednocześnie stroną postępowania administracyjnego w tej samej sprawie, a tym samym uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego, którego na mocy art. 12 p.p.s.a. traktuje się jako stronę tego postępowania (publ. LEX nr 1138154). Z tego więc względu skarga Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w S., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.