I SA/Sz 577/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Protokolant Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 listopada 2011 r. sprawy ze skargi M.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Starosty z dnia 15 czerwca 2010 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. K. P. kwotę [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Decyzją z dnia [...]. nr [...] Starosta zobowiązał Mę T do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie [...]zł. Strona złożyła odwołanie, lecz Wojewoda decyzją z dnia [...]r. nr [...]utrzymał w mocy decyzję Starosty. Na powyższą decyzję strona nie złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W dniu 19 grudnia 2006r. Ma T zwróciła organowi [...]zł. W dniu 9 października 2009r. Powiatowy Urząd Pracy wystawił w stosunku do Mi T tytuł wykonawczy nr [...]na kwotę [...]zł, poprzedzony dwoma upomnieniami z [...]. i [...]. Ma T wniosła zarzuty pismem z dnia 29 października 2009r. Powiatowy Urząd Pracy w postanowieniu z dnia [...]. jako wierzyciel zajął stanowisko, iż zarzuty strony są nieuzasadnione. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...]. odrzucił zarzuty Mi T jako bezzasadne. Ma T złożyła zażalenie na powyższe postanowienie. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...]. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...]. umorzył postępowanie egzekucyjne wobec Mi T na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Powiatowy Urząd Pracy . Starosta w dniu [...]. wystawił w stosunku do Mi T tytuł wykonawczy nr [...]na kwotę [...]zł. Zajęcie wierzytelności nastąpiło w dniu [...]. (k.3 tytułu) z nadpłaty podatku dochodowego za rok 2009r., o czym strona dowiedziała się 8 kwietnia 2010r. podczas pobytu w Urzędzie Skarbowym (pismo strony z dnia 5.08.2010r. tom II akt adm.) Powyższą kwotę organ egzekucyjny przekazał wierzycielowi w dniu 13 kwietnia 2010r. W dniu 9 kwietnia 2010r. Ma T złożyła pismo do Dyrektora Izby skarbowej zatytułowane zgłoszenie zarzutów do egzekucji Urzędu Skarbowego i skarga na postępowanie urzędników w P. Strona zarzuciła organowi, że będąc w urzędzie chciała dowiedzieć się z jakiego tytułu dokonano zajęcia, lecz udzielono jej enigmatycznej odpowiedzi, że chodzi o [...]zł dla urzędu pracy i mandat. Nie okazano jej dokumentów dotyczących zajęcia i odmówiono ich sfotografowania. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...]. zawiadomił Mę T, iż w stosunku do zarzutów prowadzonej egzekucji administracyjnej złożonych w piśmie z dnia 9 kwietnia 20010r. należy wnieść odrębne podanie do Naczelnika Urzędu Skarbowego. Dyrektor wskazał, że w/w odrębne podanie do Naczelnika Urzędu Skarbowego strona winna złożyć w terminie 14 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia, lecz złożenie zostanie potraktowane jako złożenie w dniu wniesienia pierwszego pisma. Powyższe postanowienie zostało stronie doręczone w dniu 27 maja 2010r. W dniu 7 czerwca 2010r. Ma T złożyła zarzuty do prowadzonej egzekucji administracyjnej. Wskazała, że nie wie jakiej egzekucji one dotyczą, bo odmówiono jej wyjaśnienia tej kwestii. Podała, że egzekucja jest bezprawna, gdyż: 1. brak jest jakichkolwiek zobowiązań w oparciu, o które można by prowadzić egzekucję. Tym samym brak jest podstaw prawnych do prowadzenia egzekucji; 2. nie została powiadomiona o wszczęciu wobec niej jakiejkolwiek egzekucji; 3. nie okazano jej żadnych materiałów dowodowych uzasadniających przeprowadzenie jakichkolwiek czynności egzekucyjnych; 4. egzekucja nie jest dopuszczalna, ponieważ nie jest ona dłużniczką żadnej instytucji; 5. w sprawie nie było upomnienia, a egzekucja może być przeprowadzona po 7 dniach od doręczenia upomnienia. Powiatowy Urząd Pracy z upoważnienia Starosty ego postanowieniem z dnia [...]. zajął stanowisko, iż zarzuty wniesione przez Mę T w dniu [...]. są nieuzasadnione. W uzasadnieniu organ podał, że obowiązek zobowiązanej wynikał z decyzji PUP z dnia [...]. nr [...] oraz decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...]. nr [...]. Organ wskazał, że na powyższe postanowienie służy stronie zażalenie do Wojewody Zachodniopomorskiego za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia. Postanowienie doręczono stronie w dniu 2 lipca 2010r. W dniu 7 lipca 2010r. do Powiatowego Urzędu Pracy wpłynęło zażalenie Mi T na stanowisko wierzyciela. Podała, że nie ma żadnych wierzytelności, zaś postępowanie egzekucyjne zostało wobec niej umorzone. Skoro wszczęto postępowanie egzekucyjne wobec nie na nowo, organ winien wysłać jej upomnienie i dopiero po 7 dniach przeprowadzić czynności zgodnie z przepisami prawa. Wojewoda Zachodniopomorski postanowieniem z dnia [...]. na podstawie art. 65 Kpa przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu zażalenie Mi T na w/w stanowisko wierzyciela. Organ wskazał, że Starosta błędnie pouczył stronę o organie właściwym do rozpoznania niniejszego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...]. sygn. akt II FW 4/10 po rozpoznaniu wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego o rozstrzygnięciu sporu o właściwość pomiędzy SKO a Wojewodą Zachodniopomorskim w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania zażalenia Mi T na postanowienie Starosty Powiatu z dnia [...] w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, wskazał Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ właściwy w sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia Mi T na postanowienie Starosty Powiatu z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu egzekucyjnego nr [...], uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji w zakresie zajęcia stanowiska przez wierzyciela w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu egzekucyjnego nr [...]. Organ wskazał dotychczasowy stan faktyczny w sprawie. Organ podał, że przedmiotowy tytuł wykonawczy został wysłany na adres strony. Z uwagi na nieobecność adresata przesyłki, w dniu 12 kwietnia 2010r. zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym w P zostało pozostawione w oddawczej skrzynce zobowiązanej. Ponowne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zostało pozostawione w dniu [...]. Organ wyjaśnił, że strona złożyła zarzuty pismem z dnia [...]. bezpośrednio w Urzędzie Skarbowym. Organ przytoczył art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej dalej "uegz", gdzie zobowiązanemu przysługuje zgłoszenie zarzutów do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od doręczenia tytułu wykonawczego. Zgodnie z art. 44 § 1 Kpa w zw. z art. 18 uegz, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i art. 43 Kpa, poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej- w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat, wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§4). Organ wskazał, że ustawodawca konsekwencję w postaci tzw. fikcji doręczenia wiąże nie z faktem samej nieobecności adresata w miejscu zamieszkania, czy też z faktem niemożności doręczenia pisma osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w lokalu jego siedziby lub miejscu prowadzenia działalności, lecz z samym faktem bezskutecznego przechowywania przesyłki w placówce pocztowej prze wymagany przepisami prawa okres, będący skutkiem nieodebrania jej w określonym terminie. Organ podkreślił, że warunkiem przyjęcia fikcji doręczenia pisma przez pocztę jest uprzednie ustalenie, że o przechowywaniu pisma na poczcie adresat został zawiadomiony w sposób określony w art. 44 Kpa. Organ podał, e analiza koperty, dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki oraz odpowiedzi na reklamację w sprawie doręczenia przesyłki poleconej R 13648985 udzielonych przez Naczelnika Urzędu Pocztowego pismem z dnia [...] znak [...]oraz przez kontrolera w dniu [...]. wskazały, iż z powodu nieobecności adresata zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w urzędzie pocztowym w P zostały pozostawione w dniu 12 kwietnia 2010r. i 20 kwietnia 2010r. w oddawczej skrzynce odbiorczej adresata, zaś pismo było przechowywane w urzędzie pocztowym w Py. Pismo zostało zwrócone nadawcy w dniu 28 kwietnia 2010r., co zostało odnotowane w księdze zwrotów pod poz. 585. Tym samym wyczerpany został tryb doręczenia przesyłki opisany w art. 44 Kpa, co skutkowało przyjęciem, iż odpis tytułu wykonawczego nr [...]z dnia [...]. został doręczony zobowiązanej w ostatnim dniu 14-dniowego okresu, na jaki przesyłka została złożona w urzędzie pocztowym w P, tj. w dniu 26 kwietnia 2010r. Termin do wniesienia zarzutów wynosi 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Zatem według organu termin do wniesienia zarzutów w niniejszej sprawie upłynął, w dniu 4 maja 2010r., zaś zobowiązana wniosła zarzuty w dniu 7 czerwca 2010r., a więc z uchybieniem 7-dniowego terminu. Uchybienie terminu do wniesienia zarzutów czyni czynność zobowiązanego prawnie nieskuteczną, zaś organ egzekucyjny nie jest uprawniony do rozpatrzenia takiego zarzutu. Jeżeli pomimo uchybienia terminu organ egzekucyjny rozpoznał zarzuty, to stosownie do art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, organ wyższego stopnia rozpoznając zażalenie na postanowienie o rozpatrzeniu zarzutów uchyla postanowienie i umarza postępowanie w tym zakresie. W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu (wyrok NSA z dnia 24.10.2000r., sygn. akt I SA/Kr 712/99, Lex nr 44897). SKO uznało, że organ egzekucyjny zamiast przekazać wierzycielowi pismo zawierające zarzuty celem zajęcia stanowiska w sprawie wniesionych zarzutów, winien był postanowieniem pozostawić zarzuty bez rozpatrzenia. Zdaniem Kolegium, pomimo przekazania zarzutów wierzycielowi brak było podstaw do zajęcia przez wierzyciela stanowiska, które to stanowisko uruchomiło procedurę merytorycznego rozpoznania zarzutów. Ma T złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższe postanowienie. Strona wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia Kolegium; 2. uwzględnienie zarzutów złożonych do egzekucji dnia 9 kwietnia 2010r. z powodu ich niemożności ich rzetelnego rozpatrzenia przez instytucje odwoławcze, głównie z powodu nie wydania dokumentów na żądanie podczas prowadzenia egzekucji w urzędzie skarbowym w P; 3. uchylenie prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr 3782/1/2009 Powiatowego Urzędu Pracy, którego nigdy nie widziała, z powodu złamania procedur, nie wydania go na żądanie strony podczas wykonywania egzekucji dnia 8 kwietnia 2010r.w urzędzie skarbowym oraz z powodu nie powiadomienia jej o prowadzonych czynnościach egzekucyjnych podczas moich wizyt w Urzędzie Pracy . Strona wniosła o uchylenie skutków. Strona wskazała, że zapadłe postanowienie nie rozstrzyga sedna sprawy, czym naruszyło art. 13 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Skarżąca zaprzeczyła, że uchybiła terminowi do wniesienia zarzutów, gdyż takiej okoliczności ani ona, ani wierzyciela i organ egzekucyjny nie wskazali. Powyższe stanowiło naruszenie przez Kolegium art. 7-11 kpa. Skarżąca zarzuciła błędy w ustaleniach faktycznych, w tym terminie doręczenia jej przedmiotowego tytułu wykonawczego. Skarżąca dołączyła do skargi odpis swojego pisma z dnia 9 kwietnia 2010r. skierowanego do dyrektora Izby Skarbowej. Skarżąca podała, że w aktach sprawy jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej zalecające ponowne wniesienie zarzutów. Strona wskazała, że odmówiono jej wydania dokumentów związanych z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego i nie powiadomiono o prowadzonym postępowaniu. Zdaniem skarżącej, brak było podstaw do przyjęcia, że odpis tytułu wykonawczego doręczono jej w sposób zastępczy, w sytuacji gdy żądała ona wydania dokumentów osobiście. Strona złożyła także szereg uwag dotyczących niewłaściwego, jej zdaniem, funkcjonowania urzędów państwowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu. Odnośnie pisma strony z dnia 9 kwietnia 2010r., organ wskazał, że nie był on dołączony do akt organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u s t a l i ł, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podaną podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Przedmiotem rozpoznania sprawy przez Sąd jest skarga Mi T na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego które uchyliło postanowienie – stanowisko wierzyciela- Starosty odnośnie wniesionych przez stronę zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i umorzyło postępowanie. Zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), zwaną dalej u.p.e.a, organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą: 1) doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego lub 2) doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (art. 26 § 5 u.p.e.a). W niniejszej sprawie organ winien ustalić kiedy nastąpiło wszczęcie egzekucji administracyjnej w stosunku do skarżącej w oparciu o przedmiotowy tytuł wykonawczy. Czy wszczęcie egzekucji administracyjnej nastąpiło poprzez zajęcie wierzytelności w dniu 7 kwietnia 2010r., czy też przez doręczenie stronie odpisu tytułu wykonawczego i ustalenie kiedy ten fakt miał miejsce. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżącej doręczono zawiadomienie o zajęciu wierzytelności, mimo przeprowadzenia zajęcia wierzytelności w dniu 7 kwietnia 2010r. W myśl art. 32 u.p.e.a., organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. W sprawie nie wyjaśniono, czy organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych doręczył stronie tytuł wykonawczy. Przyjęcie, że tytuł wykonawczy doręczono stronie w sposób zastępczy dopiero w dniu 26 kwietnia 2010r., spowodowałoby ustalenie, iż doręczenie tego tytułu odbyło się po dokonaniu czynności egzekucyjnych w postaci zajęcia wierzytelności. Kwestia ta wymaga również wyjaśnienia. Moment doręczenia tytułu wykonawczego przez organ egzekucyjny jest niezwykle istotny, bowiem decyduje on o rozpoczęciu biegu 7 dniowego terminu do złożenia przez stronę zarzutów przeciwko tytułowi. Gdyby przyjąć za Samorządowym Kolegium Odwoławczy, iż doręczenie tytułu wykonawczego stronie nastąpiło z dniem 26 kwietnia 20110r., wniesienie zarzutów przez stronę musiałoby nastąpić do dnia 4 maja 2010r. Doręczenie tytułu wykonawczego w trybie zastępczym jest możliwe i jest zgodne z art. 44Kpa. Wobec powyższego Kolegium uznało, iż skoro strona wniosła zarzuty dopiero w dniu 7 czerwca 2010r., nastąpiło to z uchybieniem terminu do ich złożenia i obligowało organ egzekucyjny do pozostawienia ich bez rozpoznania. Na marginesie, Sąd zauważył, że kwestia, jak powinno zostać sformułowane rozstrzygnięcie organu administracji w razie uchybienia terminu do wniesienia zarzutów nie jest uregulowana w u.p.e.a. W przepisie art. 34 § 4 jest jedynie mowa, że "organ egzekucyjny.....wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione – o umorzeniu postępowania egzekucyjnego". Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej kwestii nie jest jednolite. W razie uchybienia terminu do wniesienia zarzutów niektóre sądy uznają, że powinno się wówczas oddalić zarzuty (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Bk 361/08, LEX nr 478764) bądź pozostawić zarzuty bez rozpoznania (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Po 443/08, LEX nr 524110) bądź umorzyć postępowanie w przedmiocie zarzutów (wyrok NSA z dnia 24 października 2000 r. sygn. akt I SA/Ka 712/99, LEX nr 44897; wyrok NSA z dnia 8 lutego 1994 r. sygn. akt SA/Wr 1463/93, niepubl.) bądź nie uwzględnić zarzutów z powodu ich wniesienia po upływie terminu (wyrok NSA z dnia 1 października 1999 r. sygn. akt I SA/Lu 722/98, niepubl.; wyrok WSA w Łodzi z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Łd 19/08, LEX nr 524102). WSA w Szczecinie stanął na stanowisku, że prawidłowym rozstrzygnięciem byłaby odmowa uwzględnienia zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Przepis art. 34 § 4 u.p.e.a. przewiduje wydanie postanowienia "w sprawie zgłoszonych zarzutów" co oznacza, że w sytuacji gdy zarzutów nie można uwzględnić, to należy odmówić ich uwzględnia. Zarzutów natomiast nie można uwzględnić, gdy nie są merytorycznie zasadne lub wówczas gdy nie zostały spełnione wymogi formalne do ich wniesienia, np. uchybiono siedmiodniowemu terminowi do ich wniesienia (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 października 2009 r. sygn. akt III SA/Łd 246/09, LEX nr 555012, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 października 2010r., sygn. akt I SA/ GD 680/10). Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zwróciło uwagi, na fakt, że złożenie przez stronę zarzutów w dniu 7 czerwca 2010r. wynikało z zastosowania się przez nią do postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], wydanym na podstawie art. 66 Kpa. Dyrektor Izby Skarbowej poinformował skarżącą, że musi wnieść nowym pismem zarzuty i skierować je do organu egzekucyjnego I instancji. Nowe pismo skarżącej będzie przyjęte za złożone w dniu 9 kwietnia 2010r., kiedy to wystąpiła ona do Dyrektora Izby Skarbowej z pismem pierwotnym zawierającym kilka różnych wniosków. Strona działa w zaufaniu do organów państwa, wobec czego nie może ponosić negatywnych konsekwencji z tytułu zastosowania się do wydanego orzeczenia. Tym samym przyjęcie stanowiska o doręczeniu stronie tytułu wykonawczego w dniu 26 kwietnia 2010r. spowodowałoby uznanie, iż skarżąca wniosła zarzuty przed terminem określonym w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., tj. już w dniu 9 kwietnia 2010r. Kwestia ta winna być wyjaśniona. Nadto, rozważenia wymagałaby kwestia przyjęcia pisma strony nie za zgłoszenie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, a za wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 u.p.e.a Dlatego też Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zapadło przedwcześnie z uwagi na niewyjaśnienie okoliczności związanych z wszczęciem postępowania egzekucyjnego i momentu doręczenia tytułu wykonawczego. Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, gdyż naruszenie to mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Sąd zdecydował również o uchyleniu postanowienia Starosty. Art. 33 u.p.e.a określa zamknięty katalog podstaw zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Zgodnie z art. 34 § 1 u.p.e.a, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Skarżąca w niniejszej sprawie wniosła zarzuty z art. 33 pkt 1, 6 i 7 u.p.e.a. Okoliczność, że jedynie stanowisko wierzyciela w zakresie zarzutów z art. 33 pkt 1-5 u.p.e.a. jest dla organu egzekucyjnego wiążące nie zwalnia wierzyciela od ustosunkowania się do zarzutów podniesionych przez stronę z innych punków art. 33 u.p.e.a. W niniejszej sprawie, wierzyciel naruszył art. 34 § 1 u.p.e.a poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich zgłoszonych przez stronę zarzutów. Wypowiedzi wierzyciela odnośnie braku pouczenia zawarte w innych pismach niż jego stanowisko nie sanują braków tego stanowiska z zakresie ustosunkowania się do zarzutów strony. Wobec uchylenia zaskarżonego postanowienia i uchylenia postanowienia organu I instancji, sprawa znajduje się na etapie wniesienia przez skarżącą zarzutów do postępowania egzekucyjnego przed organem egzekucyjnym, tj. Naczelnikiem Urzędu Skarbowego. Tym samym wyjaśnienie okoliczności podnoszonych przez Sąd winno nastąpić przez organ egzekucyjny, tj. ustalenie kiedy doszło do wszczęcia postępowania egzekucyjnego zgodnie z art.26 § 5 u.p.e.a. oraz momentu doręczenia tytułu wykonawczego skarżącej, a następnie kwestii wniesienia przez stronę zarzutów w terminie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a, czy też z jego naruszeniem, a także rozważenia uznania pisma skarżącej w zakresie zarzutów za wniosek z art. 59 u.p.e.a. Zgodnie z art. 29 u.p.e.a oraz art. 59 u.p.e.a organ bada dopuszczalność egzekucji na podstawie złożonego tytułu wykonawczego. W przypadku uznania, że w sprawie nie doszło do wszczęcia egzekucji administracyjnej, organ badałby dopuszczalność egzekucji pod kątem prawidłowości złożonego tytułu wykonawczego zgodnie z art. 27 u.p.e.a. W takim przypadku organ egzekucyjny badałby, m.in. w poz. 545 tytułu prawidłowość użycia pieczęci okrągłej Starostwa Powiatowego w zamiast pieczęci wierzyciela- organu administracyjnego- Starosty Powiatowego oraz w poz. 50- upomnienia nie doręczono wobec braku obowiązku doręczenia (podać podstawę prawną braku obowiązku) -postawienie przez wierzyciela kreski, na co zwracała uwagę skarżąca w pismach, znajdujących się w aktach sprawy. Uznanie przez organ egzekucyjny, iż tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów z art. 27 u.p.e.a skutkowałoby zwrotem tytułu wierzycielowi. W przypadku uznania przez organ egzekucyjny, iż doszło do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny z urzędu lub na wniosek strony bada dopuszczalność egzekucji w trybie art. 59 u.p.e.a. W przypadku ziszczenia się przesłanek z tegoż artykułu, organ egzekucyjny umarza postępowanie egzekucyjne. Umorzenie postępowania powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, zaś organ egzekucyjny wydaje w razie potrzeby postanowienie dotyczące uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego (art. 60 u.p.e.a). Skarżącej wyjaśnić należy, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego nie jest przeszkodą do wystawienia przez wierzyciela nowego tytułu wykonawczego na dochodzoną przez niego od strony wierzytelność i złożenie go w organie egzekucyjnym. Decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...]. utrzymująca w mocy decyzję Starosty z dnia [...]. zobowiązującą Mę T do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwocie [...]jest ostateczna. Tym samym jest ona podstawą do wystawienia w stosunku do zobowiązanej tytułu wykonawczego, w niniejszej sprawie do różnicy w wysokości [...]zł, której to sumy strona nie zwróciła PUP w P. Dopóki w obrocie prawnym znajduje się w/w decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego i nie nastąpiło przedawnienie należności, organ administracyjny może dochodzić od strony spełnienia w/w świadczenia pieniężnego na drodze egzekucji administracyjnej. Ponadto, wskazać należy również, iż sąd administracyjny nie zastępuje organów administracyjnych w ich kompetencjach. Tym samym nie mógł uwzględnić wniosków strony zawartych w skardze o uwzględnienie zarzutów i uchylenie tytułu wykonawczego, bowiem na podstawie wyżej wskazanych i omówionych przepisów u.p.e.a. należy to do kompetencji organu egzekucyjnego. Sąd ewentualnie zbada prawidłowość orzeczeń organu egzekucyjnego, o ile zapadną one w sprawie, a strona po wyczerpaniu trybu ich zaskarżenia złoży na nie skargę do sądu administracyjnego. Przypomnieć należy, iż w przedmiotem niniejszej sprawy była skarga Mi T na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło postanowienie – stanowisko wierzyciela- Starosty ego odnośnie wniesionych przez stronę zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i umorzyło postępowanie. I tą właśnie kwestią zajmował się Sąd. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 134 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 205tej ustawy i § 18 ust.1 pkt 1 lit.c oraz § 2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).