I SA/Sz 783/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007r. oddala skargę Prezydent Miasta S. S. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.), art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 121 poz. 44 ze zm.) oraz w oparciu o stawkę wynikającą z Uchwały Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim Nr XLVIII/517/2006 z dnia 24 października 2006r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, ustalił B. S. podatek od nieruchomości za 2007r. w kwocie 2.842 zł. Podatek dotyczył nieruchomości składającej się z 2-ch budynków oraz działki gruntu o powierzchni 3.685 m2, stanowiących współwłasność B. i K. S., znajdującej się w S. S. przy ulicy [...]. Wymiar podatku ustalono na podstawie informacji podatkowej, danych ewidencji gruntów budynków oraz zgodnie z przepisami prawa powołanymi na wstępie. W odwołaniu od decyzji organu I instancji podatniczka domaga się jej uchylenia i wyjaśnia, że podatkiem od nieruchomości objęto gospodarstwo rolne, które wraz z małżonkiem nabyła od rodziców umową darowizny (akt notarialny z dnia 30 maja 1994r). Skarżąca twierdzi, że uprzednio jej rodzice byli podatnikami podatku rolnego, jak również ona sama od daty przejęcia gospodarstwa płaciła podatek rolny. Według podatniczki podatek był ustalany decyzją według ewidencji /kartoteki/, wskazującą ilość hektara fizycznego i hektara przeliczeniowego. Dodatkowo B. S. powołała się na zaświadczenie wydane przez Urząd Miejski w S. S. z dnia 25 maja 1994r., z którego wynika, że działka o nr [...] stanowi gospodarstwo rolne. Wobec powyższego odwołująca wnosi o naliczanie podatku rolnego od gospodarstwa rolnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy powołał się na dokonane przez organ I instancji ustalenia, z których wynika, że B. i K. S. są współwłaścicielami nieruchomości położonej w S. S. przy ul. [...] , stanowiącej działkę [...] obręb [...] o powierzchni 0,3685 ha oznaczonej w ewidencji gruntów symbolem "B". Na działce znajdują się budynki 2 gospodarcze o łącznej powierzchni 390,70 m2, w tym budynek o powierzchni 28,00 m2 o wysokości poniżej 2,20 m. Organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają m. in. grunty, które w ewidencji gruntów i budynków, nie są oznaczone symbolem użytku rolnego (art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 2 ust. 2, art. 1 a ust. 3 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). W przedmiotowej sprawie grunt o powierzchni 3.685 m2 stanowiący współwłasność B. i K. S., sklasyfikowany jest w ewidencji gruntów i budynków jako "B". Stosownie do § 68 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 z 2001 r., poz. 454) symbolem tym oznacza się grunty zabudowane i zurbanizowane tereny mieszkaniowe. Nie będzie więc, w ocenie organu, miała do nich zastosowania ustawa o podatku rolnym, lecz ustawa o podatkach i opłatach lokalnych regulująca opodatkowanie podatkiem od nieruchomości; dotyczy to również budynków posadowionych na tym gruncie. Ze względu na wskazanie w ewidencji gruntów i budynków, że budynki te mają funkcję produkcyjną, usługową i gospodarczą dla rolnictwa a nie mieszkaniową, organ odwoławczy uznał za właściwe zastosowanie do nich stawki podatkowej dla budynków pozostałych (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o podatkach i opłatach lokalnych). W ocenie Kolegium w przedmiotowej sprawie organ I instancji wykazał, że grunty wchodzące w skład nieruchomości stanowiącej współwłasność B. i K. S., nie zaliczają się do kategorii gruntów podlegających opodatkowaniu podatkiem rolnym. Fakt ich rolniczego wykorzystania nie ma wpływu na istotę rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium wyjaśnia, że okoliczność dotychczasowego ustalania podatku rolnego dla przedmiotowych gruntów, oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków symbolem B, nie ma wpływu na ich opodatkowanie podatkiem od nieruchomości w 2007 r. Nastąpiła bowiem zmiana w klasyfikacji gruntów mająca bezpośrednie odniesienie do podatku naliczanego od tego gruntu i tym samym w wymiarze podatków lokalnych organy podatkowe zobowiązane są do uwzględnienia aktualnych zapisów w ewidencji gruntów i budynków. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. S. domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca, tak jak w odwołaniu, wywodzi, że na przedmiotowej działce znajduje się gospodarstwo rolne, zarówno ona jak i wcześniej jej rodzice płacili z tego tytułu podatek rolny. Zdaniem skarżącej nie ma jej winy w tym, że zaginęły w urzędzie dokumenty i nie naniesiono w ewidencji zmian polegających na oznaczeniu tej działki, jako gospodarstwo rolne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem. Organ podatkowy I instancji wymierzając podatek od nieruchomości, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, związany jest danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków, co wynika jednoznacznie z art. 21 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Organ podatkowy nie jest uprawniony do badana zgodności danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków z rzeczywistym stanem rzeczy. Zmiana danych w ewidencji gruntów i budynków należy do kompetencji Starosty powiatowego, a więc innego niż podatkowy organu administracyjnego i może być podjęta z inicjatywy właściciela gruntu, a nie organu podatkowego. Sąd podziela stanowisko, że organ podatkowy nie może kwestionować zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni jak również, to że zapisy są dla organów podatkowych wiążące przy wymiarze podatku, co wynika z zacytowanego przepisu art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Pogląd ten znajduje oparcie w bogatym i ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych. Zgodzić się należy ze stwierdzeniem organów, iż fakt wykorzystania rolniczo gruntów wchodzących w skład przedmiotowej nieruchomości nie ma wpływu na istotę rozstrzygnięcia, lecz sklasyfikowanie i stosowne oznaczenie danego gruntu w ewidencji gruntów i budynków. (por. orzeczenia opublikowane w internecie: wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2004r., sygn. akt III SA/Wa 257/04; wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 października 2005r., sygn. akt III SA/Wa 1718/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2005r. , sygn. akt III SA/Wa 1206/05; wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 września 2007r, sygn. akt III SA/Wa 1144/07; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2007r. sygn. akt I SA/Bd 713/07). W niniejszej sprawie, jak wynika z ustalonego stanu faktycznego przedmiotowy grunt w 2007r. w ewidencji gruntów oznaczony był jako teren oznaczony symbolem "B" – grunty zabudowane i zurbanizowane tereny mieszkaniowe, to w świetle powołanych na wstępie przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz postanowień uchwały Rady Miasta Stargard Szczeciński w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości uzasadniony był wymiar podatku wg stawki przewidzianej dla gruntów pozostałych jako tereny zabudowane. Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zaś skarga z braku podstaw do uwzględnienia podlega oddaleniu z mocy art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.