II SA/Sz 1531/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka – Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. W. i S. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Sz 1531/14 oddalającego Ich skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę S.W. i W.W. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżących z wyboru, adw. I.K. w dniu 19 sierpnia 2014 r. (dowód – k.86 akt sądowych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku, upływał 18 września 2014 r. (środa). Skarżący w dniu 18 września 2014 r., wystąpili do Sądu z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy, w części obejmującej ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. Sąd ustanowił skarżącym radcę prawnego. W dniu 19 listopada 2014 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył pełnomocnikiem skarżących z urzędu r.pr. B.K. Przesyłka zawierająca powyższą informację została doręczona pełnomocnikowi w dniu 25 listopada 2014 r., co wynika z informacji przedstawionej przez urząd pocztowy w piśmie z dnia 19 marca 2015 r. (dowód – k. 133 akt sądowych). W dniu 26 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 115 akt sądowych), pełnomocnik skarżących r.pr. B.K. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu z dnia 26 czerwca 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Argumentował, że jako pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po dniu uprawomocnienia się ww. wyroku, tj. po 19 września 2015 r., stąd potrzeba złożenia przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", w razie uchybienia terminowi sąd może na wniosek strony postanowić o przywróceniu terminu, jeżeli strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dokonać czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.) Jak wynika z art. 88 zd. 1 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, iż zastosowanie literalnej wykładni powołanego wyżej przepisu z art. 87 § 4 P.p.s.a. oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co w praktyce mogłoby uniemożliwić sporządzenie prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej. Ponadto stawiałoby to w uprzywilejowanej sytuacji pełnomocników ustanowionych w drodze wyboru, którzy teoretycznie na sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej dysponują 30 dniami (zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a.). Tego typu zróżnicowanie sytuacji prawnej pełnomocników jest niczym nieuzasadnione i nie powinno mieć miejsca (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2010 r. sygn. akt I OZ 725/10). Na tle omawianej problematyki orzecznictwo sądowoadministracyjne wypracowało jednolite stanowisko, z którego wynika, iż przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje w dniu, w którym radca prawny (adwokat, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż w dniu upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia NSA: z dnia 8 czerwca 2005 r., sygn. akt I FZ 198/06; z dnia 15 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 253/05; z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1164/09; z dnia 1 października 2010 r. sygn. akt I OZ 725/10, LEX nr 741980; z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, LEX nr 1225743, z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 23/15 opubl. w internetowej bazie – orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że radca prawny wyznaczony w ramach przyznanego skarżącym prawa pomocy, informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem otrzymał w dniu 25 listopada 2014 r. Dzień ten należy traktować jako moment "ustanowienia w ramach prawa pomocy", o którym mowa w art. 244 § 2 P.p.s.a. Tym samym przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustała najpóźniej w dniu 24 grudnia 2014 r., co oznacza, że wniosek złożony dopiero 26 stycznia 2014 r. jest spóźniony, skoro należy go wnieść w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając powyższe na względzie, spóźniony wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało odrzucić w oparciu o art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym Sąd orzekł, jak na wstępie.