II SA/Sz 30/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wyłączenia członków kolegium postanawia odrzucić skargę. J. C. skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] odmawiające wyłączenia członków kolegium od udziału w postępowaniu z wniosku J. C. o ustalenie, że aktualizacja z dniem [...] r. opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego działki gruntu nr [...] w [...] przy ul. [...] jest nieuzasadniona w wysokości zaproponowanej w wypowiedzeniu Burmistrza z dnia [...] r., nr [...] . Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na powyższą skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, że aktualizacja opłaty za użytkowanie wieczyste nie podlega kognicji sądów administracyjnych, za wyjątkiem tzw. rozstrzygnięć ubocznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiot postępowania przed sądami administracyjnymi regulowany jest m.in. przez art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwaną dalej "P.p.s.a.", obejmuje on decyzje, postanowienia wydawane w postępowaniu jurysdykcyjnym, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, inne niż decyzje lub postanowienia akty lub czynności dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, i terenowych organów administracji rządowej, inny akty organów jednostek samorządu i ich związków, podejmowane w sprawa z zakresu administracji publicznej, a także akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4a P.p.s.a. W przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanym w postępowaniu ubocznym o odmowie wyłączenia członków kolegium od rozpoznania sprawy, która dotyczy sporu w sprawie wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu. Stosownie do art. 78 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102 , poz. 651 ze zm.) użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Zgodnie z art. 80 ustawy o gospodarce nieruchomościami od orzeczenia kolegium organ lub użytkownik wieczysty może wnieść sprzeciw do sądu powszechnego. Z powyższej regulacji wynika bezspornie, że kwestię prawidłowości rozstrzygnięcia w sprawie opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, rozstrzyga sąd powszechny. Jednakże należy także zwrócić uwagę na przepis z art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z którego wynika, że do postępowania przed kolegium stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 zwanej dalej: "K.p.a.") o wyłączeniu pracownika oraz organu, o załatwianiu spraw, doręczeniach, wezwaniach, terminach i postępowaniu, z wyjątkiem przepisów dotyczących odwołań i zażaleń. Do postępowania, o którym mowa wyżej, stosuje się również przepisy o opłatach i kosztach. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych na niektóre rozstrzygnięcia kolegium wydane w sprawach rodzajowo wymienionych w powołanym przepisie, dotyczących postępowań incydentalnych, wpadkowych (ubocznych), dopuszczalna jest kontrola sądowoadministracyjna (por. wyrok NSA z dnia 11 lipca 2007 r. sygn. akt I OSK 1141/06, opubl. Lex nr 299413, z dnia 17 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 1008/09, opubl. Lex nr 594826, z dnia 12 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 876/07, opubl. Lex nr 413615, wyrok NSA z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1295/10, opubl. w Lex nr 920718). Wprawdzie do kategorii spraw regulowanych art. 79 ust. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami zaliczono wyłączenie pracownika organu, to powyższą kwestię należy odczytywać mając na uwadze art. 141 § 1 K.p.a. stanowiący, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Stosownie do art. 142 K.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Do tego rodzaju postanowień zalicza się zaskarżone przez J.C. postanowienie o odmowie wyłączenia członków kolegium. Od postanowień wydanych na podstawie art. 24 i 25 K.p.a., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika oraz organu administracyjnego, K.p.a. nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie na nie skargi do sądu. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest związku z tym ostateczne. (patrz postanowienie NSA z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1911/12, opubl. w Lex nr 1270190). Nie oznacza to jednak, że strona jest całkowicie pozbawiona możliwości kwestionowania przedmiotowego postanowienia, jednakże czynić to powinna w drodze sprzeciwu od orzeczenia Kolegium rozstrzygającego co do istoty sprawę wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona (art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Reasumując Sąd stwierdził brak drogi sądowoadministracyjnej na postanowienie zaskarżone przez J. C. o odmowie wyłączenia członków samorządowego kolegium odwoławczego, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., czyni wniesioną skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem. Mając na uwadze powołane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił orzec, jak na wstępie.