II SA/Sz 303/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Asesor WSA Krzysztof Szydłowski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 19 lutego 2025 r. nr SKO/KU/440/2751/2024 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki oddala skargę. Pismem z 25 września 2023 r. K. P. (dalej "skarżący’) wniósł o zaopiniowanie przez Wójta Gminy K. wstępnego projektu podziału działki nr [...] położonej w K. Wójt Gminy K., działając na podstawie art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344 ze zm.; dalej "u.s.g."), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. z 2004 r. nr 268, poz. 2633) wydał w dniu 12 grudnia 2023 r. postanowienie nr PI.6724.19-1.2023.AK, w którym zaopiniował negatywnie wstępny podział działki nr [...] w K. , stanowiącej własność skarżącego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Gminy K. nr [...] z dnia 30 marca 2009 r. (Dz. Urz. Województwa Z. z 2009 r. nr [...], poz. 1143; dalej "mpzp"). Organ I instancji podał, że część przedmiotowej działki objętej mpzp znajduje się na terenie przeznaczonym na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - symbol elementarny 12.MN. Z § 10 ust. 4 ppkt a) mpzp, dotyczącego zasad scalania i podziału nieruchomości wynika, że dopuszcza się wtórny podział nieruchomości pod warunkiem zapewnienia dla każdej z wyodrębnionych działek budowlanych: a) szerokości frontu działki nie mniejszej niż 22 m, b) powierzchni nie mniejszej niż 800 m˛, c) kąta położenia granic w stosunku do pasa drogowego - od 75 do 90 stopni, d) bezpośredniej dostępności do dróg oznaczonych symbolami 2.KDW, 11.KDW, 15.KDW, 16.KDW, 17.KDW (dojazdu i dojścia). Część druga przedmiotowej działki przeznaczona jest na drogę wewnętrzną - symbol elementarny 16.KDW. Przedstawiony wstępny projekt podziału zakłada wydzielenie działek: 1. oznaczonej symbolem A, o projektowanej powierzchni 0,1100 ha, będącej w granicach symbolu elementarnego 12.MN, przylegającej do działki nr [...] obr. K. , gm. K., pełniącej funkcję drogi dojazdowej. 2. oznaczonej symbolem B, o projektowanej powierzchni 0,0937 ha, będącej w granicach symbolu elementarnego 12.MN oraz 16.KDW, przylegającej do działki nr [...] obr. K. , gm. K., pełniącej funkcję drogi dojazdowej. Organ I instancji podał, że wydzielenie działek oznaczonych symbolem A i B jest niezgodne z § 10 ust. 4 ppkt a) mpzp, ponieważ granice skierowane w stronę działki nr [...], pełniącej funkcję drogi dojazdowej, stanowią fronty wydzielonych działek, które będą mniejsze niż wymagane minimalne 22 m. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie, działając m.in. na podstawie art. 138 §2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej "k.p.a.") wydało w dniu 15 maja 2024 r. postanowienie nr SKO/KU/440/277/2024, w którym uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji winien ponownie dokonać analizy czy wnioskowany podział przedmiotowej działki jest zgodny z zapisami mpzp z uwzględnieniem interpretacji pojęcia frontu działki. Organ I instancji wydał w dniu 12 lipca 2024 r. postanowienie nr PI.6724.19-1.2023.AK, w którym negatywnie zaopiniował zgodność wstępnego projektu podziału działki numer ewidencyjny [...], obręb K., gm. K., o powierzchni 0,2037 ha, stanowiącej własność skarżącego z mpzp. Organ I instancji podał, że część przedmiotowej działki objętej mpzp znajduje się na terenie przeznaczonym na cele zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - symbol elementarny 12.MN. Z § 10 ust. 4 ppkt a) mpzp, dotyczącego zasad scalania i podziału nieruchomości wynika, że dopuszcza się wtórny podział nieruchomości pod warunkiem zapewnienia dla każdej z wyodrębnionych działek budowlanych: a) szerokości frontu działki nie mniejszej niż 22 m, b) powierzchni nie mniejszej niż 800 m˛, c) kąta położenia granic w stosunku do pasa drogowego - od 75 do 90 stopni, d) bezpośredniej dostępności do dróg oznaczonych symbolami 2.KDW, 11.KDW, 15.KDW, 16.KDW, 17.KDW (dojazdu i dojścia). Część druga przedmiotowej działki przeznaczona jest na drogę wewnętrzną - symbol elementarny 16.KDW. Przedstawiony wstępny projekt podziału zakłada wydzielenie działek: 1. oznaczonej symbolem A, o projektowanej powierzchni 0,1100 ha, będącej w granicach symbolu elementarnego 12.MN, przylegającej do działki nr [...] obr. K. , gm. K., pełniącej funkcję drogi dojazdowej. 2. oznaczonej symbolem B, o projektowanej powierzchni 0,0937 ha, będącej w granicach symbolu elementarnego [...] oraz [...], przylegającej do działki nr [...] obr. Kołbaskowo, gm. K., pełniącej funkcję drogi dojazdowej. Organ I instancji podtrzymał swoje stanowisko co do frontu działki A. Niezasadne jest zdaniem organu, poszukiwanie interpretacji pojęcia frontu działki w słowniku języka polskiego w sytuacji, gdy pojęcie to zdefiniowały przepisy zawarte w akcie prawnym regulującym problematykę planowania przestrzennego, na podstawie, którego został uchwalony przedmiotowy plan miejscowy. Organ I instancji wskazał, że obecnie w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 ze zm.; dalej "u.p.z.p.") znajduje się definicja legalna frontu terenu, którym może być w szczególności działka ewidencyjna. Zgodnie z art. 61 ust. 5a u.p.z.p., przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę. Organ I instancji przeprowadził analizę wyroku NSA z dnia 19 marca 2015 r. o sygn. akt II OSK 1987/13 i wskazał, że NSA przyjął możliwość uznania za front działki również jej granicy, niestykającej się bezpośrednio z drogą, z której odbywa się wjazd na działkę, tylko dlatego, że granica ta oddzielona jest od ulicy działkami, stanowiącymi jedynie dojazd do działki inwestycyjnej, nie podlegającymi zabudowie. Jednakże w niniejszej sprawie działka A byłaby zasłonięta inną całkowicie samodzielną działką inwestycyjną oznaczoną jako B od drogi wewnętrznej, która jest poprowadzona prostopadle do frontu działki, więc nie ma mowy o jakimś położeniu frontu działki równolegle do drogi w części niestykającej się z tą drogą. W ocenie organu I instancji, również wyroki WSA w Warszawie z dnia 2 czerwca 2011 r. o sygn. IV SA/Wa 650/11 i WSA w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2008 r. o sygn. II SA/Kr 35/07 dotyczyły innego stanu prawnego. Organ I instancji podał, że w obecnym stanie prawnym "front terenu" (terenem jest w szczególności działka budowlana), w rozumieniu przepisów u.p.z.p., to część granicy działki budowlanej, przylegająca do drogi publicznej lub wewnętrznej, z której odbywa się główny wjazd na działkę, czyli - część granicy działki budowlanej będąca jednocześnie granicą działki drogowej. Jeżeli zatem główny wjazd na działkę budowlaną przewidziano z istniejącej lub projektowanej drogi wewnętrznej, to "front terenu", determinujący wielkość obszaru analizowanego, stanowi wspólna granica działki budowlanej i działki drogowej od strony głównego wjazdu na działkę budowlaną. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, w którym wskazał, że z postanowienia nie wiadomo co ostatecznie uznane zostało za front działki A i B, ani ile wynosi szerokość tych frontów. Wskazał, że droga wewnętrzna stanowiąca część nowoprojektowanej działki A, znajduje się na obecnych mapach (planach), a projekt podziału działki został przygotowany w oparciu o aktualne mapy cyfrowe przez osobę z wieloletnim doświadczeniem. Podtrzymał też argumentację przywołaną w uprzednio prowadzonym postępowaniu, wskazując, że w wypadku działek, które tylko niewielkim fragmentem przylegają do drogi, a rozszerzają się w głębi działki, frontem jest szerokością całej działki, a nie tylko fragment przylegający do drogi. Ponadto gdy działka ma nieregularny kształt i jej bok od drogi tworzy uskok, w taki sposób, że pewnym odcinku przylega do drogi, natomiast inny jego odcinek znajduje się w pewnym niewielkim oddaleniu od drogi, przyjąć należy, że frontem jest suma tych odcinków. Nadto w przypadku, gdy droga przylega prostopadle do boku działki za front należy uznać całą szerokość działki, nie zaś tylko odcinek bezpośrednio przylegający do drogi i odpowiada szerokości drogi. W ocenie skarżącego, fronty działek A i B, po wydzieleniu będą większe niż minimalne 22 m. Organ odwoławczy wydał w dniu 19 lutego 2025 r. postanowienie nr SKO/KU/440/2751/202, w którym utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ odwoławczy opisał stan faktyczny w sprawie i wskazał, że na podstawie art. 97 ust. 1 i ust. 3 u.g.n., zasadą jest, iż podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. Możliwe jest jednak dokonanie podziału z urzędu, jeżeli jest on niezbędny do realizacji celów publicznych lub nieruchomość stanowi własność gminy i nie została oddana w użytkowanie wieczyste. W sprawie zaistniała pierwsza okoliczność, gdyż skarżący - właściciel nieruchomości oznaczonej jako działka [...], wystąpił z wnioskiem o zatwierdzenie podziału powyższej nieruchomości na dwie działki: oznaczonej symbolem A o projektowanej powierzchni 0,1100 ha, przylegającej do działki [...], pełniącej funkcję drogi dojazdowej oraz oznaczonej symbolem B o projektowanej powierzchni 0,0937 ha, przylegającej do działki [...], pełniącej funkcję drogi dojazdowej. Zgodnie z art. 93 ust. 1 i ust. 2 u.g.n., podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, przy czym zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. W przypadku gdy nieruchomość nie jest objęta planem miejscowym art. 94 u.g.n. dopuszcza możliwość podziału, jeżeli nie jest on sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy podał, że dla przedmiotowej nieruchomości istnieje uchwalony mpzp, zatem obowiązkiem organu opiniującego wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości było sprawdzenie zgodności podziału z zapisami powyższego planu, w szczególności dotyczącymi terenu 12.MN i 16.KDW, na których położna jest nieruchomość objęta wnioskiem. Organ opiniujący na tym etapie postępowania ma jedynie kompetencje do badania zgodności proponowanego podziału z zapisami planu miejscowego, a jego opinia wyrażona w formie postanowienia dotyczy wyłącznie tych kwestii. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego (art. 14 ust. 8 u.p.z.p.) i stanowi źródło prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organu, który je ustanowił. Jego postanowienia określają jednak granice korzystania z nieruchomości i wraz z innymi przepisami kształtują wykonywanie przez jednostkę przysługujących jej względem nich praw, z których niewątpliwie najistotniejszym jest prawo własności. Dzielona nieruchomość położna jest zgodnie z obowiązującym mpzp na terenie elementarnym oznaczonym symbolem – 12.MN oraz 16.KDW. W § 10 ust. 4 mpzp dla terenu elementarnego 12.MN określono zasady scalania i podziału nieruchomości i wskazano, że ww. teren wymaga wydzielenia w granicach wyznaczonych przez linie rozgraniczające. Po wydzieleniu i scaleniu, stosownie do potrzeb, dopuszcza się wtórny podział nieruchomości pod warunkiem zapewnienia dla każdej z wyodrębnianych działek budowlanych: a) szerokości frontu działki nie mniejszej niż 22 m, b) powierzchni nie mniejszej niż 800 m˛, c) kąta położenia granic w stosunku do pasa drogowego- od 75 do 90 stopni, d) bezpośredniej dostępności do dróg oznaczonych symbolami 2.KDW, 11.KDW, 15.KDW, 16.KDW, 17.KDW (dojazdu i przejścia). Organ odwoławczy wskazał, że w mpzp nie zdefiniowano pojęcia szerokości frontu działki, nie zostało ono bowiem zawarte w słowniczku zamieszczonym w § 6 uchwały. Zatem wobec braku definicji legalnej tego pojęcia, może być ono poddane wykładni. I tak przy zastosowaniu wykładni literalnej - przez front działki należy rozumieć przednią stronę, przód działki (na temat znaczenia słowa "front" zob. słownik języka polskiego - Wielki słownik W. Doroszewskiego, http://sjp.pwn.pl). Pojęcie front działki może być definiowane również przy wykorzystaniu rozumienia tego pojęcia przyjętego w obrocie prawnym, w tym w szczególności dotyczącym planowania przestrzennego. W § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588; dalej "rozporządzenie z 2003 r."), obowiązującego w dacie uchwalania mpzp, wskazano, że front działki definiowano jako: część działki budowlanej, która przylega do drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Jak przy tym wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 2017 r. o sygn. akt. II OSK 2650/15, część działki pełniąca funkcję frontu nie musi koniecznie pokrywać się z całym bokiem przylegającym bezpośrednio lub pośrednio do drogi publicznej, bowiem wjazd lub wejście może nie odbywać się na całej szerokości działki przylegającej do drogi publicznej, lecz jedynie na jej określonym fragmencie i właśnie ten fragment zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia z 2003 r., stanowi front działki. Takie rozumienie frontu działki jest powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Warto też wskazać, iż w orzecznictwie dopuszcza się aby to właściciel nieruchomości wskazał, która część działki będzie jej frontem. Powyższe może jednak następować jedynie wówczas gdy teren inwestycji przylega, do kilku dróg (jest nieruchomością narożną usytuowaną u zbiegu ulic). Organ odwoławczy podał, że taka sytuacja nie ma jednak miejsca w badanej sprawie, albowiem w razie zatwierdzenia podziału w kształcie zaproponowanym w badanym projekcie, dostęp do drogi publicznej mógłby następować dla wszystkich nowopowstałych działek - tak jak dotychczas - od drogi wewnętrznej przez działkę [...]. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy podał, że o ile w przypadku planowanej do wydzielenia działki B za front tworzący uskok można by przyjąć sumę części odcinka dotychczasowego wjazdu z odcinkiem oddzielającym działkę B od nowotworzonej działki A, co pozwalałoby na uzyskanie frontu działki o wymaganej szerokości, to szerokość frontu nowotworzonej działki A nadal byłaby szerokości wjazdu z drogi wewnętrznej, który na mapie w skali 1:500 ma 9 mm, co odpowiada szerokości ok. 4,5 m, co nie jest zgodne z ustaleniami mpzp. W ocenie organu odwoławczego, w sytuacji, gdy obie mające powstać z podziału nieruchomości nie spełniają wymogów wynikających z planu, gdyż zgodnie z przedłożonym wstępnym projektem podziału fronty projektowanych do wydzielenia działek A i B nie mają wymaganej szerokości 22 metrów, nie jest możliwe stwierdzenie zgodności przedstawionego projektu z planem miejscowym. Odnosząc się do argumentów zażalenia dotyczących sporządzenia projektu podziału działki [...] w oparciu o aktualne mapy cyfrowe, uwzględniające drogę wewnętrzną stanowiącą część nowoprojektowanej działki A, organ odwoławczy wskazał, że podział winien być dokonany z uwzględnieniem aktualnych podziałów geodezyjnych nieruchomości, a te na nowoprojektowanej działce A nie wydzielają drogi wewnętrznej, również zaproponowany podział takiej drogi wewnętrznej, stanowiącej przedłużenie działki [...] nie przewiduje. Odnosząc się zaś do argumentu dotyczącego wydzielenia bliźniaczych działek - działki [...] i [...] ha obszarze 12.MN, organ odwoławczy podał, że nie można stwierdzić kiedy i na jakiej podstawie podział tej działki został przeprowadzony i zatwierdzony, a także, czy w czasie jego przeprowadzania obowiązywały ustalenia mpzp. Skarżący złożył skargę na ww. postanowienie i wniósł o jego uchylenie. Zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 7 k.p.a., przez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym do prawidłowego rozpoznania sprawy; 2. art. 10 § 1 k.p.a., przez nieuwzględnienie wniosków i dokumentów przedstawionych przez przedstawiciela strony (skarżącego); 3. art. 36 § 1 w związku z art. 12 § 1 k.p.a., przez przekroczenie 30 dniowego terminu w przypadku decyzji z dnia 12.07.2024 r., nie podając przyczyny zwłoki; 4. art. 84 § 1 k.p.a., poprzez niezwrócenie się o wydanie opinii; 5. art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a., przez niedokonanie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, skutkujące dowolnym ustaleniem stanu faktycznego oraz dowolną interpretacją mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa oraz brakiem uwzględniania merytorycznych argumentów strony; 6. art. 80 k.p.a., przez dokonanie niewłaściwej oceny dowodu w postaci projektu podziału nieruchomości i dowolne uznanie, że nie ma podstaw do zatwierdzenia projektu podziału 7. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji i uznanie, że decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości jest prawidłowa; 8. art. 61 ust. 5a u.p.z.p., przez nieprawidłowe określenie definicji frontu działki; 9. art. 15 u.p.z.p., przez nieprawidłowe ustalenie, iż drogi wewnętrzne są niezbędnym elementem planu miejscowego. Skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. W jego ocenie, w postanowieniu organ I instancji nie wyjaśnił co w istocie uznał za front planowanych działek A i B. Zdaniem skarżącego, zaproponowany przez niego podział winien być pozytywnie zaopiniowany prze organ, gdyż został przygotowany w oparciu o aktualne mapy przez osobę z wieloletnim doświadczeniem. Wskazał, że podobny podział działki nr [...] nastąpił na podstawie mpzp w 2009 r. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, ustosunkowując się do zarzutów skargi. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu uproszczonym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "p.p.s.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, co następuje: Spór w sprawie dotyczy negatywnego zaopiniowania przez organ wstępnego podziału przedmiotowej działki. Zgodnie z art. 97 ust. 1 u.g.n., podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny. O przeprowadzeniu podziału nieruchomości z urzędu decyduje zaistnienie przesłanek z art. 97 ust. 3 u.g.n. Stosownie do art. 93 ust. 1 i 2 u.g.n., podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94. Zgodność z ustaleniami planu w myśl ust. 1 dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu (art. 93 ust. 2 u.g.n.). Zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. W przypadku podziału nieruchomości położonej na obszarze, dla którego brak jest planu miejscowego, opinia dotyczy spełnienia warunków, o których mowa w art. 94 ust. 1 (art. 93 ust. 4 u.g.n.). Na podstawie art. 94 ust. 1 u.g.b., w przypadku braku planu miejscowego - jeżeli nieruchomość jest położona na obszarze nieobjętym obowiązkiem sporządzenia tego planu - podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli: 1) nie jest sprzeczny z przepisami odrębnymi, albo 2) jest zgodny z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wynika z akt, skarżący złożył wniosek o podział nieruchomości, która objęta jest mpzp. Organ I instancji zobowiązany był zatem do wyrażenia opinii w sprawie podziału przedmiotowej nieruchomości. Powyższa nieruchomość położna jest na terenie elementarnym oznaczonym symbolem – 12.MN oraz 16.KDW. Zgodnie z § 10 - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej - w ust. 4 mpzp, dla terenu elementarnego 12.MN, ustalono zasady scalania i podziału nieruchomości. W powyższym przepisie wskazano, że teren ten wymaga wydzielenia w granicach wyznaczonych przez linie rozgraniczające. Po wydzieleniu i scaleniach stosownie do potrzeb, dopuszcza się wtórny podział nieruchomości pod warunkiem zapewnienia dla każdej z wyodrębnianych działek budowlanych: a) szerokości frontu działki nie mniejszej niż 22 m, b) powierzchni nie mniejszej niż 800 m˛, c) kąta położenia granic w stosunku do pasa drogowego- od 75 do 90 stopni, d) bezpośredniej dostępności do dróg oznaczonych symbolami 2.KDW, 11.KDW, 15.KDW, 16.KDW, 17.KDW (dojazdu i przejścia). Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego dotyczy wtórnego podziału nieruchomości, zatem musi on spełnić przesłanki z ww. przepisu. W ocenie Sądu, organ prawidłowo uznał, że planowane działki A i B nie spełniają wymogów wynikających z mpzp, gdyż zgodnie z przedłożonym wstępnym projektem podziału fronty projektowanych działek nie mają wymaganej szerokości 22 m. Jak zauważył organ odwoławczy w mpzp nie zawarto definicji pojęcia frontu działki, zatem podlega ono wykładni. W języku polskim przez front działki rozumie się przód działki. Definicja tego pojęcia zawarta jest obecnie w art. 61 ust. 5a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130), gdzie przez front terenu należy rozumieć tę część granicy działki budowlanej, która przylega do drogi publicznej, drogi wewnętrznej lub granicy działki obciążonej służebnością drogową, z której odbywa się główny wjazd na działkę. Przepis ten obowiązuje od 3 stycznia 2022 r. i jest on zgodny z § 3 ust. 2 rozporządzenia z 2003 r., który obowiązywał w dacie uchwalenia mpzp, w którym za front działki uznawano część działki budowlanej, która przylega do drogi i z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę. Zdaniem Sądu, część działki pełniąca funkcję frontu nie musi koniecznie pokrywać się z całym bokiem przylegającym bezpośrednio lub pośrednio do drogi publicznej, bowiem wjazd lub wejście może nie odbywać się na całej szerokości działki przylegającej do drogi publicznej, lecz jedynie na jej określonym fragmencie i wówczas ten fragment stanowi front działki. W sytuacji gdy działka przylega do kilku dróg, to właściciel terenu decyduje, z której z nich nastąpi wjazd na działkę, co wpływa na określenie, która część działki stanowi jej front. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w niniejszej sprawie, gdyż projekcie podziału nieruchomości dostęp do drogi publicznej miał następować dla nowopowstałych działek A i B od drogi wewnętrznej przez działkę [...]. Podział przedmiotowej działki oparty jest o aktualną mapę, uwzględniającą drogę wewnętrzną (dz. [...]), który nie przewiduje jej przedłużenia. W rozpatrywanej sprawie front działki A odpowiadałby szerokości wjazdu z drogi wewnętrznej, tj. 4,5 m. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Organ nie naruszył przepisów prawa materialnego, ani procesowego. Rozstrzygnięcie oparte zostało o zebrany materiał dowodowy, który jest pełny. Zaskarżone postanowienie posiada odpowiednie uzasadnienie faktyczne i prawne. Okoliczność, że skarżący nie podziela stanowiska organu odwoławczego nie świadczy o naruszeniu przez ten organ przepisów postępowania. Naruszenie przez organ I instancji art. 35 § 3 k.p.a. nie ma wpływu na rozpoznanie sprawy, gdyż strona miała możliwość ochrony swoich praw w ramach postępowania o bezczynność. W ramach postępowania z art. 93 ust. 4 u.g.n. ustawodawca nie przewiduje występowania organu o opinię z art. 84 k.p.a., gdyż to organ zobowiązany jest do zbadania projektowanego podziału nieruchomości z mpzp. Prawidłowość podziału innych nieruchomości nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowego. Przywołane przez skarżącego orzeczenia sądów administracyjnych dotyczą innych stanów faktycznych. Także okoliczność, sporządzenia projektu podziału nieruchomości przez osobę o odpowiednich kwalifikacjach i doświadczeniu nie ma wpływu na rozpoznanie sprawy, gdyż tak jak wskazano powyżej, to organ zobowiązany jest dokonać oceny przedłożonego projektu zgodnie z założeniami mpzp. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.