II SA/Sz 362/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu W. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie rozpoznania wniosku o udzielenie pomocy finansowej postanawia odrzucić sprzeciw. Decyzją z 25 listopada 2025 r. nr SKO.KA.430.2766/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572), orzekło uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu do ponownego rozpatrzenia sprawy dotyczącej zawieszenia postępowania z wniosku W. B. (dalej: "skarżąca") o udzielenie pomocy finansowej. Powyższa decyzję Kolegium doręczono skarżącej w dniu 27 listopada 2024 r. (elektroniczne potwierdzenie odbioru w aktach adm. sprawy). Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i rodzaju przysługującego środka zaskarżenia. 2 grudnia 2024 r. skarżąca nadała do organu odwoławczego wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu obrony swych praw przed sądem. Wniosek został przekazany do Sądu przy piśmie z 13 stycznia 2025 r. Do wniosku nie dołączono sprzeciwu. 25 lutego 2025 r., sygn. akt II SPP/Sz 3/25 starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie postanowił umorzyć postępowanie w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowić adwokata dla skarżącej. Odpis ww. prawomocnego postanowienia przesłano Dziekanowi Okręgowej rady Adwokackiej w S. 3 kwietnia 2025 r. Wyznaczony adwokat 24 kwietnia 2025 r. nadał w urzędzie pocztowym sprzeciw od decyzji organu odwoławczego z 25 listopada 2025 r., nr SKO.KA.430.2766/2024, (koperta ze stemplem pocztowym k. 7 akt sądowych). Do sprzeciwu nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2024 poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę (tutaj sprzeciw) postanowieniem. Odrzucenie skargi (tutaj sprzeciwu) może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Regulacja art. 64c § 1 p.p.s.a. nie doznaje wyjątków w zakresie zawieszenia terminu do wniesienia skargi do czasu rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Tego typu rozwiązanie zostało przewidziane na etapie skargi kasacyjnej, jednak brak jest podstaw do zastosowania art. 177 § 3 p.p.s.a. w drodze analogii na etapie skargi (sprzeciwu) do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W takim przypadku (w razie złożenia przez stronę przed wniesieniem skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu) brak jest podstaw, aby twierdzić, że w dniu doręczenia stronie orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu (bądź postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie) albo w dniu wyznaczenia tego pełnomocnika, termin do zaskarżenia decyzji organu administracji otwiera się na nowo. W konsekwencji tego, jeśli strona po doręczeniu jej decyzji organu administracji publicznej zwróci się do sądu z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, odstępując przy tym od samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi (tutaj: sprzeciwu) na ten akt, a okres rozpoznania tego wniosku przekroczy długość terminu do wniesienia skargi (sprzeciwu), wskutek czego do doręczenia wyznaczenia takiego pełnomocnika dla strony dojdzie już po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, to skarżący wnosząc samodzielnie środek zaskarżenia (bądź wyznaczony pełnomocnik, wnosząc go w imieniu strony) już po upływie terminu, zobowiązany jest jednocześnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia, od uwzględnienia którego uzależnione jest nadanie skardze (sprzeciwowi) dalszego biegu (zob. postanowienia NSA z: 12 października 2012 r., II OZ 884/12; 26 kwietnia 2013 r., II FSK 435/13; 20 grudnia 2013 r., III FZ 610/23; 25 lipca 2024 r., II OZ 350/24, 25 września 2024, III OZ 344/24 – dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na stan niniejszej sprawy należy stwierdzić, że doszło do uchybienia terminowi do wniesienia sprzeciwu od zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z 25 listopada 2025 r. Decyzja została doręczona skarżącej 27 listopada 2024 r., w związku z czym termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 11 grudnia 2024 r. Natomiast ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu nadała sprzeciw w placówce pocztowej 24 kwietnia 2024 r., a więc z przekroczeniem terminu ustawowego. Nadto do sprzeciwu nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu do sądu administracyjnego. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 64c § 1 w zw. z art. 64b § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.