II SA/Sz 364/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Sz 364/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 364/21 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku energetycznego postanawia: odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 364/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], w przedmiocie dodatku energetycznego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu na zasadzie prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] stycznia 2022 r. (ZPO: k.71 akt sądowych). W dniu [...] lutego 2022 r. skarżący złożył w sądowym biurze podawczym, sporządzone osobiście pismo, zatytułowane "skarga kasacyjna" wnosząc o uchylenie w całości wyroku z dnia 2 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 364/21. Postanowieniem z 16 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Sz 364/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił powyższą skargę kasacyjną stwierdziwszy, że sporządzenie skargi osobiście przez skarżącego tj. przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani innym upoważnionym do tego podmiotem, stanowi nieusuwalny brak prowadzący do jej odrzucenia. Pismem z [...] kwietnia 2022 r. skarżący sporządził osobiście i wniósł do sądu zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc w szczególności, iż sądownictwo jest co najmniej dwuinstancyjne i strona ma prawo wnieść środek odwoławczy od orzeczeń sądu I instancji bez przymusu adwokackiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwanej dalej "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Natomiast przepis art. 194 § 4 P.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym w takim przypadku odpowiednio stosuje się art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., w których został określony katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Obowiązek ustanowiony we wskazanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powołany powyżej przepis art. 194 § 4 P.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osobę wskazaną w art. 175 § 2-3 P.p.s.a. Niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04, z 11 marca 2021 r., sygn. akt II GZ 41/21; z 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt II OZ 208/21). W rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności pozwalających stwierdzić, że zażalenie sporządziła jedna z osób wymienionych w art. 194 § 4 P.p.s.a. Jednocześnie brak sporządzenia zażalenia przez jedną z osób wskazanych w powyższym artykule nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący takie zażalenie niedopuszczalnym i skutkującym jego odrzuceniem. Wbrew stanowisku skarżącego przywołanemu w zażaleniu brak jest podstaw do przyjęcia przymus adwokacko-radcowski określony w P.p.s.a narusza zasady dwuinstancyjności postępowania. Zgodnie z wolą ustawodawcy ów przymus na celu zagwarantowanie sporządzenia środka odwoławczego w sposób odpowiadający wymogom ustawowym i umożliwiający Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne jego rozpoznanie, a w konsekwencji kontrolę zaskarżonego orzeczenia. Mając powyższe na uwadze okoliczność niedopełnienia wymogu sporządzenia zażalenia przez profesjonalny podmiot, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.