II SA/Sz 792/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] ustalającą na rzecz Spółki A środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu elektrowni wiatrowych Farma wiatrowa 1 z infrastrukturą towarzyszącą oraz przyłączeniową, kablową linią elektroenergetyczną. W dniu 18 lipca 2014r. M. J. powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, gdyż decyzje te zawierają wiele uchybień, a konieczność wstrzymania zaskarżonych decyzji wynika z tych uchybień i wad. Podejmowanie, w oparciu o te decyzje, dalszych czynności w procesie inwestycyjnym, w szczególności rozpoczęcie robót budowlanych dotyczących budowy farmy wiatrowej, stacji GPZ, linii kablowych, linii światłowodowych oraz pozostałej infrastruktury w gminie B. wywoła trudne do odwrócenia skutki oraz wiązać się będzie z wysokim niebezpieczeństwem wyrządzenia niepowetowanych szkód dla wszystkich mieszkańców i środowiska. Decyzja ta stanowi bezpośrednią podstawę do skutecznego ubiegania się o wydanie na rzecz inwestora decyzji o pozwoleniu na budowę, na podstawie której nastąpi rozpoczęcie robót z naruszeniem norm środowiskowych. Skarżący podkreślił, iż w obecnym stanie prawnym nie ma możliwości skutecznie uczestniczyć w postępowaniu zmierzającym do wydania pozwolenia na budowę. Podkreślił, że inwestor już wystąpił z wnioskami o pozwolenia na budowę dla tej inwestycji i od rozstrzygnięcia kwestii dotyczącej przedmiotowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ uzależnił rozstrzygnięcie postępowań budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, a także z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skutków takich nie wywołuje decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, gdyż nie podlega ona wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Żadna ze stron nie nabyła na jego mocy praw, zatem wstrzymanie wykonania byłoby bezprzedmiotowe. Jedynym przejawem wykonania tego aktu będzie wydanie na jego podstawie decyzji zmierzających do realizacji inwestycji. Uwzględniając zatem "przygotowawczy" charakter decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia i uznając, że nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja nie kwalifikuje się do udzielania "ochrony tymczasowej" w postaci wstrzymania jej wykonania. Podobne stanowisko niejednokrotnie zajmował Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia z dnia 14 kwietnia 2011r., sygn. akt II OZ 274/11; z dnia 27 stycznia 2011r., sygn. akt II OZ 28/11; z dnia 14 maja 2009r., sygn. akt II OSK 715/09; z dnia 10 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 742/08, z dnia 11 lutego 2014r., sygn. akt II OZ 123/14 publikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto zaznaczyć należy, że granice rozpoznania niniejszego wniosku wyznacza art. 61 P.p.s.a., w związku z czym podniesiony przez skarżącego argument, iż w obecnym stanie prawnym nie ma on możliwości skutecznie uczestniczyć w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę, nie może być wzięty przez Sąd pod uwagę. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy.