II SAB/Sz 102/25
PostanowienieWSA w Szczecinie2025-06-13
Skład orzekający: Renata Bukowiecka-Kleczaj
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji o statusie ucznia placówki oświatowej mieści się w kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia informacji o statusie ucznia placówki oświatowej nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych, ponieważ nie dotyczy ona wydania decyzji administracyjnej, postanowienia ani innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Informacja o statusie ucznia nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.Stan faktyczny
Skarżący K. Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych im. kpt. hm. A. R. "M." w B. w przedmiocie udzielenia informacji, czy jego syn jest uczniem tej placówki. Organ poinformował skarżącego, że jego syn nie jest uczniem placówki. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych im. kpt. hm. A. " w B. w przedmiocie udzielenia informacji p o s t a n a w i a odrzucić skargę
W dniu 16 maja 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła skarga K. Ż. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych im. kpt. hm. A. R. "M." w B. w przedmiocie udzielenia informacji, czy syn skarżącego jest uczniem ww. placówki oświatowej.
W odpowiedzi na skargę, organ wskazał, że syn skarżącego nie jest uczniem ww. placówki oświatowej, o czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 21 maja 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, 1491, 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego.
W takiej sytuacji również bezczynność w tym zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej.
Ustosunkowując się do wniesionej w niniejszej sprawie skargi K. Ż., wskazać należy, że dotyczy ona bezczynności Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych w B. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo skarżącego zawierające wniosek o udzielenie informacji, czy jego syn jest uczniem ww. placówki oświatowej.
Zauważyć należy, że bezczynność organu ma miejsce wtedy, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Tymczasem, jak wyżej wskazano, w rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół i Placówek Oświatowych w B. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy jego syn jest uczniem ww. placówki oświatowej. Należy wskazać, że realizacja żądania skarżącego nie następuje w drodze żadnego aktu bądź czynności z zakresu administracji publicznej, w tym decyzji i postanowienia, i nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Nawet jeśli uznać, że pismo skarżącego miało charakter skargi wnoszonej w trybie przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a."), to wskazać należy, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego (art. 227 k.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16, wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09 oraz z 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07).
Na marginesie podkreślić również należy, że informacja objęta wnioskiem skarżącego o wskazanie, czy jego syn jest uczniem ww. placówki oświatowej nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902). Skarżący wnosił bowiem o udostępnienie mu jako rodzicowi informacji na temat jego syna. Powyższe dane, nie dotyczą zatem "sprawy publicznej", tj. sprawy, którą cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu. Dane te nie są bowiem związane z działalnością Dyrektora Szkoły w zakresie wykonywania przez ten organ zadań nałożonych na niego ustawami o systemie oświaty, ustawie Prawo oświatowe, czy ustawą Karta Nauczyciela. Żądane dane dotyczą indywidualnej sprawy na linii rodzic-dziecko, a zatem informacje te mają charakter prywatny.
Mając na względzie treść wskazanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło