I SA/Wa 1326/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J. N. kwotę 300 zł (trzysta) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 8 maja 2013 r. skarżący J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości gruntowej stanowiącej dz. ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. Skarżący w skardze wskazał, iż na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wezwał uprzednio organ do usunięcia naruszenia prawa powyższą uchwałą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż skarżącemu zawiadomieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. odmówiono aktualizacji opłaty rocznej. W zawiadomieniu tym zawarto pouczenie o możliwości złożenia w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które jest organem właściwym w sprawie odmowy aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym istnieje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy z zakresu administracji publicznej. Jak stanowi bowiem art. 101 ust. 1 tej ustawy, każdy czyj interes prawny lub uprawienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Bezoporne jest także, że pojęcie organów gminy w rozumieniu przywołanych powyżej przepisów odnosi się również do organów W., co znajduje potwierdzenie w art. 5, art. 35 i art. 37 ustawy o samorządzie gminny, jak też w art. 5, art. 6 i art. 11 ustawy z dnia z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.). Procedurę aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości określają przepisy art. 77-81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 - dalej jako u.g.n.). Z treści art. 81 ust. 1 ww. ustawy wynika, że użytkownik wieczysty może żądać od właściwego organu dokonania aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, jeżeli wartość nieruchomości uległa zmianie, a właściwy organ nie podjął aktualizacji. W niniejszej sprawie z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia. Doręczenie żądania powinno nastąpić na piśmie do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego aktualizację opłaty rocznej. Jeżeli właściwy organ odmówił aktualizacji opłaty użytkownik wieczysty może, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odmowy, skierować sprawę do kolegium. W przypadku, gdy właściwy organ nie rozpatrzył żądania w terminie 30 dni, użytkownik wieczysty może, w terminie 90 dni od dnia doręczenia żądania, skierować sprawę do kolegium. Przepisy art. 77-80 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 80 ust. 1 u.g.n. od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoczesne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Kolegium przekazuje właściwemu sądowi akta sprawy wraz ze sprzeciwem, a wniosek, o którym mowa w art. 78 ust. 2, zastępuje pozew (art. 80 ust. 2 u.g.n.) oraz, że w razie wniesienia sprzeciwu w terminie, orzeczenie traci moc, nawet gdy sprzeciw odnosi się tylko do części orzeczenia (art. 80 ust. 3 u.g.n.). Sprawa związana z aktualizacją opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu ma zatem charakter sprawy cywilnej, a akty właściwych organów administracji publicznej w tego rodzaju sprawach nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Z powołanych wyżej przepisów ustawy wynika jednoznacznie, że prawidłowość czynności właściwych organów podejmowanych w sprawie dotyczącej aktualizowania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 lipca 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 499/09, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 43/10 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Użytkowanie wieczyste jest instytucją prawa cywilnego. Cywilnoprawny charakter mają również spory o aktualizację opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej (por: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1994 r., sygn. akt III CZP 36/94 - OSNCP 1994, nr 11, poz. 209). W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest szeroko pogląd, że nie można znaleźć podstaw do tego, aby przyznać sądowi administracyjnemu kompetencji do rozstrzygania spraw wywołanych aktualizacją opłaty z tytułu użytkowania wieczystego i to w jakimkolwiek zakresie (por. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 października 1997 r. sygn. akt I SA 1333/97 – OSP 1998/3/57; 12 lutego 1998 r. sygn. akt I SA 1712/97 – Lex nr 44538; 12 maja 2006 r. sygn. akt I OSK 843/05 – Lex nr 23655; 23 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 306/06 – Lex nr 293169). Istota powyższego zapatrywania oparta jest na niekwestionowanej okoliczności, iż sprawy dotyczące aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego są sprawami z zakresu prawa cywilnego. Wniosek ten pochodzi z analizy norm prawnych regulujących użytkowanie wieczyste jako umowę, a więc stosunek cywilnoprawny łączący równorzędne wobec siebie strony. W konsekwencji również skarga na uchwałę w tego rodzaju sprawach nie będzie podlegała kognicji sądów administracyjnych, gdyż uchwała w tym przedmiocie nie należy do aktów z zakresu administracji publicznej i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.