I SAB/Wa 237/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 sierpnia 2024 r. M. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 28 października 2023 r. Skarżący wniósł o: zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji lub udzielenia odpowiedzi w zakresie opisanym w piśmie z dnia 28 października 2023 r., stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności postępowania, zasądzenia od organu drugiej instancji na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowoadministracyjnego lub zadośćuczynienia wg uznania sądu. W odpowiedzi na skargę organ uznał skargę za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 dalej "ppsa"), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ppsa). Sąd administracyjny może kontrolować bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji wyłącznie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ppsa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył bezczynność Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 28 października 2023 r. skierowane do Prokuratury Okręgowej w Poznaniu. Należy jednak zauważyć, że w świetle art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze (DZ. U. z 2024 r., poz. 390) prokuratura jest organem ochrony prawnej, który wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Szczegółowe zadania Prokuratora Generalnego, Prokuratora Krajowego i pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego oraz podległych im prokuratorów określone są w art. 3 tej ustawy. Realizacja żadnego z powyższych zadań nie następuje w drodze jakiegokolwiek aktu bądź działania z zakresu administracji publicznej, co prowadzi do wniosku, że żaden prokurator (w tym także Prokurator Generalny, którego urząd sprawuje Minister Sprawiedliwości) nie jest organem administracji publicznej, a zatem jego działalność nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Skoro zatem sąd administracyjny nie ma kompetencji do oceny prawidłowości działania Prokuratora Generalnego, to również ocena bezczynności ww. organu w tym zakresie nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Ponadto, sposób rozpatrywania korespondencji kierowanej do organów prokuratury oraz zasadność i prawidłowość wydawanych rozstrzygnięć powinny być weryfikowane na gruncie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 37). Również wszelkie skargi i wnioski dotyczące działalności prokuratury podlegają rozpoznaniu odrębnym trybie, na zasadach zawartych w dziale XIV rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2023 r. poz. 1115) – dalej regulamin. Przepisy Działu VIII oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 5, poz. 46) w sprawie organizacji, przyjmowania i rozpatrywania skargi wniosków stosuje się jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie Prawo o prokuraturze oraz w regulaminie. Nawet jeśli uznać, że korespondencja skarżącego miała charakter skargi wnoszonej w trybie Działu VIII kpa to zaznaczyć trzeba, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2016r., sygn. akt I OSK 2091/16, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając na względzie treść wskazanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). Jednocześnie zauważyć trzeba, że wbrew twierdzeniu skarżącego, pismem z dnia 6 listopada 2023 r. Prokuratura Okręgowa w Poznaniu udzieliła odpowiedzi skarżącemu na pismo z dnia 28 października 2023 r. Prokuratura udzieliła także odpowiedzi skarżącemu na dwa kolejne pisma z dnia 19 maja i 14 sierpnia 2024 r. Z tych wszystkich względów, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.