I SAB/Wa 24/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-05-14
Skład orzekający: Małgorzata Boniecka - Płaczkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania pisma dotyczącego gromadzenia i przetwarzania danych osobowych małoletnich dzieci, które nie zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania pisma, które nie zmierza do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu o charakterze władczym, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 PPSA, który nie obejmuje spraw dotyczących zwykłych wniosków czy skarg, które nie prowadzą do wydania aktu władczego.Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Usług Społecznych w Słupnie w przedmiocie rozpoznania pisma z 8 grudnia 2024 r., dotyczącego gromadzenia i przetwarzania danych osobowych małoletnich dzieci, w związku z brakiem pełnej odpowiedzi na pismo z 22 września 2024 r. Organ w odpowiedzi na skargę podniósł, że nie toczy się żadne postępowanie w stosunku do skarżącego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Dyrektora Centrum Usług Społecznych w Słupnie w przedmiocie rozpoznania pisma postanawia: odrzucić skargę.
P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Centrum Usług Społecznych w Słupnie w przedmiocie rozpoznania pisma z 8 grudnia 2024 r. w związku z brakiem pełnej odpowiedzi na pismo z 22 września 2024 r. w zakresie gromadzenia i przetwarzania danych osobowych i informacji dotyczących małoletnich dzieci.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że w stosunku do skarżącego nie toczy się żadne postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, jest zobowiązany do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.), Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca
1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto, na podstawie art. 3 § 2a i art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę,
i stosują środki określone w tych przepisach.
Niniejsza skarga dotyczy bezczynności Dyrektora Centrum Usług Społecznych w Słupnie w rozpoznaniu pisma skarżącego z 8 grudnia 2024 r.
Zważyć należy, że bezczynność organu ma miejsce wtedy, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że skarga na bezczynność może dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie, inny akty lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Jak wyżej wskazano w rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył bezczynność Dyrektora Centrum Usług Społecznych w Słupsku w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z 8 stycznia 2024 r. dotyczące udzielenia informacji odnośnie zamieszkiwania jego małoletnich dzieci, gromadzenia i przetwarzania danych osobowych i informacji dotyczących dzieci. Realizacja żądania skarżącego nie następuje w drodze żadnego aktu bądź działania z zakresu administracji publicznej i nie podlega kontroli sądów administracyjnych.
Natomiast wszelkie skargi i wnioski dotyczące działalności pracowników Centrum Usług Społecznych w Słupsku nie podlegają kontroli sądów administracyjnych.
Nawet jeśli uznać, że korespondencja skarżącego miała charakter skargi wnoszonej w trybie Działu VIII kpa, to wskazać należy, że postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu o charakterze władczym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego (art. 227 k.p.a.) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 14 października 2016 r., sygn. akt I OSK 2091/16, wyrok NSA z 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia NSA: z 1 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 478/09, z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09 oraz z 26 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 26/07).
Mając na względzie treść wskazanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Ze wszystkich wyżej omówionych przyczyn Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło